A09447:1017
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] juventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] iuventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.
Cantabrigiæ : Ex officina Joannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604Cantabrigiæ : Ex officina Ioannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604
PROBLEMA. › Demonstratio Problematis. › Primatus Romani Pontificis.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
3 Ante praedictum tempus, Patres, quorum indubitata fides, loquuntur non de ullo primatu potestatis, vel dominij. Chrysost. hom. 3. in Act. Et Cyprianus de Simplic. Praelat. Hoc erant utique & caeteri Apostoli, quod fuit Petrus, pari consortio praediti, & honoris, & potestatis. Hieronym. contra Jovin. l. 1. c. 14. ai•, Ecclesiam aedificatam super omnes Apostolos, & cunctos claves regni coelorum accepisse. Et ex aequo super eos Ecclesiae fortitudinem solidari: inter duodecim tamen unum eligi, ut capite constituto schismatis occasio tolleretur. Cyril. in Joan. l. 3. c. 20. Apostolis, & eorum in Ecclesia successoribus plenam concessit potestatem. oErgo loquuntur de primatu ordinis, dignitatis, vocationis, authoritatis, gratiae. Agnoscunt enim quandam excellentiam & Authoritatem, & Petri, & Romani Pontificis, quae fuit propter authoritatem urbis, Concil. Chalced. c. 28. Act. 15. Et hinc fuit quòd saepe auxilium ab eo, non jussum aliquod vel edictum, nonnulli peterent ut sublevarentur. Covaruvias Doctor V. Juris 1. tom. 2. part. Relect. §. 9. pag. 421. col. 4. edit. Francofurt. Juxta (ait) Catholicorum virorum authoritates, & communem omnium traditionem, Apostoli parem ab ipso Domino Jesu cum Petro potestatem ordinis & jurisdictionis acceperunt; ita quidem, ut quilibet Apostolorum ⟨p. 205⟩aqualem cum Petro habuerit potestatem ab ipso Deo, in totum orbem, & ad omnes actus quos Petrus agere poterat. Pugnat verò secum quum addit, hanc illorum potestatem Petro subordinatam, & subditam. Idem habetur apud Gratianum dist. 21. cap. In novo▪ ex Anacleto. Et si quando de primatu potestatis vel •ominij loquuntur veteres, non de universali per orbem, sed de ea, quae est Provinciae destinatae, intelligendi. ¶ Subiectio similiter est vel quoad potestatem vel quoad ordinem: & secundo hoc modo veteres dicunt, Episcopos & cuncta Romanae sedi esse subiecta. Gregor. epist. lib. 7. epist. 63.
3 Ante praedictum tempus, Patres, quorum indubitata fides, loquuntur non de vllo primatu potestatis, vel dominij. Chrysost. hom. 3. in Act. Et Cyprianus de Simplic. Praelat. Hoc erant vtique & caeteri Apostoli, quod fuit Petrus, pari consortio praediti, & honoris, & potestatis. Hieronym. contra Iovin. l. 1. c. 14. ai, Ecclesiam aedificatam super omnes Apostolos, & cunctos claues regni coelorum accepisse. Et ex aequo super eos Ecclesiae fortitudinem solidari: inter duodecim tamen vnum eligi, vt capite constituto schismatis occasio tolleretur. Cyrill. in Ioan. l. 3. c. 20. Apostolis, & eorum in Ecclesia successoribus plenam concessit potestatem.