A09447:1024
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] juventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] iuventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.
Cantabrigiæ : Ex officina Joannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604Cantabrigiæ : Ex officina Ioannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604
PROBLEMA. › Demonstratio Problematis. › Primatus Romani Pontificis.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
10 Episcopus Romanus exercuit potestatem honorariam, non propriam & suam ex jure perpetuo. Hoc modo in causis civilibus honorarius fuit arbiter, hoc modo Papa visitavit Ecclesias, Episcopos confirmavit & deposuit, leges condidit, dispensavit intra provinciam suam: & si quando extra, non ex officio; sed vel rogatu & precibus aliorum, vel authoritate Imperatoris, vel tyrannicè. Et judicium quod ei tribuunt veteres, fuit tantùm discretivum & directivum, non ex imperio coactivum.
10 Episcopus Romanus exercuit potestatem honorariam, non propriam & suam ex iure perpetuo. Hoc modo in causis ciuilibus honorarius fuit arbiter, hoc modo Papa visitauit Ecclesias, Episcopos confirmauit & deposuit, leges condidit, dispensauit intra prouinciam suam: & si quando extra, non ex officio; sed vel rogatu & precibus aliorum, vel authoritate Imperatoris, vel tyrannicè. Et iudicium quod ei tribuunt veteres, fuit tantùm discretiuum & directiuum, non ex imperio coactiuum.
11 Appellationes fiebant ad Episcopum Romanum, non tanquam ad judicem à quo judicium determinativum daretur, sed tanquā ad opitulatorem pro auxilio & levamine malorum; sicut etiam ad alios Episcopos Occidentis, tantùm ad consensum eliciendum & declarandum. Marcion excō municatus in Ponto, Romam venit ut absolueretur, sed responsum tale accepit, Non possumus hoc facere sine permissu venerandi Patris tui, Epiphan. haeres. 42. Chrysost. epist. 1. ad Innoc. I. tomo 5. petit opem non tantùm ab Innocentio, sed etiam à caeteris Episcopis Occidentis: & proinde ad Synodum appellavit, Socrat. l. 6. cap. 14. Chrysostomus autem à Papa responsum accepit, non posse à se ivvari, neque ab eo posse concilium conuocari. Basilius ad Athen▪ epist. 52. Sic consulit Athanasio: Uisum est mihi consentaneum, ut scribatur Episcopo Romae, ut quae hîc geruntur confideret, detque consilium. Vide etiam epist. 70. ad Galliae & Italiae Episcopos. Joan. de Tetra-rubea Doctor juris in Tractatu de regimine regni ⟨p. 208⟩Franciae, ait, Si Papa de pr•missis se intromiserit, ad haec fuit requisitus velus anxilium patrans, & haec non conferunt potestatem jurisdictionis, sicut nec quando alter judex requirit alterius anxilium in subsidium juris, non ex hoc illî confert jurisdictionem, sed quam habet, invocat.