A09447:1031
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] juventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] iuventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.
Cantabrigiæ : Ex officina Joannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604Cantabrigiæ : Ex officina Ioannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604
PROBLEMA. › Demonstratio Problematis. › Primatus Romani Pontificis.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
16 Britanni post null annos à Christo, non subiecti imperio Papae in c•usis Ecclesiasticis. Thomas Cantuariensis primus in causis spiritualibus ausus est excutere regis imperium obedientiā negando, nisi cum hac conditione, SALVO ORDINE SVO: & hac ratione libertates Anglorum ⟨p. 211⟩impugnavit. Anselmus epist. 36. ad Paschalem. Rex sine sua i•ssione, Apostolicum nolebat recipi in Anglia, nec ut epistolam ei mitterem, aut ab eo missam reciperem, vel decretis eius obedirem.—In omnibus his & similibus, si consilium petebam, omnes de regno eius, etiam suffraganei mei Episcopi, negabant se mihi consilium datures, nisi secundùm voluntatem Regis. Apud Matthaeum Paris. in Henrico I. Willielmus—procurator Regis Anglorum [apud Papam] inter alia constanter allegavit, quòd non ipse [Rex Henricus] pro regni amissione, inuestituras Ecclesiarum amiitere velit: & hoc ipsum verbis minacibus assirmavit. Idem in Henrico II, ad an. 1164, inter consuetu dines & libertates varias priorum Regum Angliae, hanc etiam recenset, De advocatione & praesentatione Ecclesiarum, si controversia emerserit inter Laicos, vel inter Laicos & Clericos, vel inter Clerieos, in curia Domini Regis tractetur & terminetur. Ibidem etiam in literis ad Justitiarios, Nullus appellet ad Papam, neque ad Thomam Archiepiscopum: neque aliquod Placitum ex eorum mandato teneatur, neque aliquod mandatum eorum in Anglia recipiatur: & si quis tenuerit, vel receperit, vel tractaverit, capiatur & retineatur. Joan. Rex homagium fecit Innocentio, Ecclesiae Romanae coronam resignando & regnum: sed ei opponunt se, omnes Barones regni, & in regem eligunt Ludovicum regem Galliae, Matth. Paris in Joanne. Et Britannicae Ecclesiae optimè constitutae, Augustino Papae legato, subiectae esse noluerunt. an. 600, Galfridus Monumetensis hist. l. 11. c. 12. Anglia quidē sit Papae tributaria, argenteo nummo in quamlibet domum constituto, circa an. Dom. 847: sed inuestituras Episcoporū, & jus accipiendi appellationes non obtinuit, priusquam Henricus II. see & regnum, curiae Romanae subiecisset, circa an. 1172. Ergo Epist. Decretalis Adrian. IIII. ad Thomam Cantuariens. in Decret. Gregor. lib. 3. Tit. 30. c. Commissum, spuria est. Dominium enim apud Anglos in Ecclesiasticis, non habuit Papa, nisi jam defuncto Thomâ. Eiusdem farinae est Decretalis alia Alexand. III. ad Episcop. Eboracensem, ibidem lib. 2. Tit. 16. c. A memoria.
16 Britanni post nulle annos à Christo, non subiecti imperio Papae in cusis Ecclesiasticis. Thomas Cantuariensis primus in causis spiritualibus ausus est excutere regis imperium obedientiā negando, nisi cum hac conditione, SALUO ORDINE SVO: & hac ratione libertates Anglorum