A09447:1043
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] juventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] iuventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.
Cantabrigiæ : Ex officina Joannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604Cantabrigiæ : Ex officina Ioannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Regum Potestas.
1 Papa Romanus Imperatori suit subditus, sive Legibus Imperialibus de personis rebusque Ecclesiasticis, in causis omnibus (ut loquuntur,) per annos ad minimum 850. Tertull. ad Scapulam. Colimus Imperatorem—ut hominem à Deo secundum, & —solo Deo minorem. Optatus contra Parmen. l. 3. Super Imperatorem non est nisi solus Deus, qui fecit Imperatorem. Leo epist. 59. ad Imperat. Quia omnibus modis ob•diendum est pi•tati vestrae, religiosissim• que voluntati, constitutionibus Synodalibus, quae mihi de confirmatione Catholicae fide, & haereticorum damnatione placuerunt, libens adieci sententiam meam. Greg. lib. 2. epist. cap. 100. Ego quidem jussioni subiectus, eandem legem per diversas terrarum parts transmitti feci—. Rursus: Impera•ori obedientiam praebui, & pro Deo quod sensi, minimè tacui. Et lib. 4. cap. 76. Quantum ad me atti•et, serenissimis jussionibus obedientiam pr•beo. Nauclerus generat. 23. Chronographiae circa ann. 605. Ad hunc [Benedictum] Constantinus Imperator, hominis sanctit•te permotus, sancti•nem misit, ut deincep• quem clerus, populus, exercitusque Romanus in pontisicem delegisset, eundem statim verum Christi vicarium esse omnes crederent, nullâ aut Constantinop•litani •rincipi•, aut Italiae Exarchi expectatâ authoritate. Antè enim id ra•••ns ⟨p. 220⟩erat in creando novo Pontifice, quòd Princeps confirmasset, vel qui eius vices in Italia gerebat. Sigonius de regno Ital. l. 4. Carolus regnum Itali sibi, jure victorie vindicav:—. Exarchatum Rvennaetem, Pentapolim, Ducatum Perusinum, Romanum, Tuscum, & Campanum IVRE, PRINCIPATV, & DITIONE, sibi retentâ, Pontifici permisit. Reliqua ipse sibi nomine Regni retinuit. Et lib. 7. ad ann. 97, Pontifex Romam, Raveanamque, & ditiones reliquas tenebat, authoritate mags, quàm Imperio, quòd Civitates Pontisicem, ut Reipub. Principem, Regem verò ut smmm Dominum intucrentur, atque ei triut obsequiaque praeberent. Leo IV. Lothario, spud Gratian. dist. 10. c. 9. De capitulis vel praecptis impralibus vestris, vestrorumque etiam Pontificum praedecessrum irrefragabiliter custo liendis, & conseruandis, quantum valimus, & valemus (Christo prpitio,) & nunc & in avum nos conseruaturos, modis omnibus profitemur. Rursus: Imperiali judicio & judicibus ab eo missis, see corrigendū submittit, causâ. 2. q 7 c. Nos si. Bellarm. de Pontif. l. 2. c. 29.