Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…

3 Impetiū à Graecis translatū fuit ad Germanos, non potestate Papae: sed Senatus populique Romani decreto & suffragio: & huius mutationis Episcopus Romanus Consilia•ius tantùm, & interpres fuit. Sigebert. in an. 801. Romani▪ qui ab Imperatore Constantinopolitano i••di• animo desciverant▪—, uno •mnium cons•••n, Carolo regi Imperatorias lauds acclamant, eumque per minus Leonis Papae corenant; Caesarem & Augustum appeliant. Aventin. l. 4. •ol. […] Pontifex, Senatus, populusque, Romanus—Imperuns transfer •ure suo in Germanos, Carolumque tacito Sen. ••nsconsulio plebiscitoque, decernunt. Aeneas Sylvius de authoritate Rom. Imper. c. 9. ait, populum Romanum, qui suo sanguine tantum Imperium parau•rat, suo sanguine Carolum Magnum Francorum regem, concurrent summi consensu Pontificis, Caesarem salutâsse. Idem Onuphrius, cuius haec sunt verba, Carolus coronatus & consecratus Rex Francorum, in villa Franciae Carisiaco à Stephano Papa II. anno Christi 752. Imperator appellatus Romae in Basilica S. Petri in Vaticano, Cleri, Senatus, Populique consensu, & coronatus ibidem à Leon III. anno Dom. •01. Ubi igitur Historici dicunt Carolum, à Pontifice Romano fuisse coronatum, unctum, Imperatorem appellatum, factum, ordinatum, in Imperatorem designatum, &c. intelligendi sunt, non de jure conferendi authoritatem & potestatem Imperatoriam; sed de ceremonia coronationis & inaugurationis; deque publica renunciation, & solenni signification Imperialis dignitatis. Illud etiam quod frequenter apud Historicos occurrit, Leonem Carolo Imperium contulisse, ita intelligendum conferentibus consensisse. Hoc satetur Pontifex Adrianus in epist. ad Fredericum, ubi hoc modo scribit; Neque enim credo oblitus es—, quantum tibi honorem tribuerimus, & quanto studio Imperialis Coronae insigne tibi contulerimus. Cuius nos facti non poenitet, sed simaiora tibi beneficia dedissemus—, magnopere ganderemus. Ubi autem videt Imperatorem his loquendi sormulis offendi, nolleque agnoscere Imperium esse beneficium