Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] juventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] iuventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.
William Perkins 1558–1602Cantabrigiæ : Ex officina Joannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604Cantabrigiæ : Ex officina Ioannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604
[12], 244, [12] p. · 79k words · STC 19734 · ESTC S114529
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Vide etiā apud eundem Nazianz▪ poema Jambicum ad Seleucum, de recta educatione. Hieronymus in prologo Galeato ⟨p. 48⟩in librum Regum: Sapientia Salomonis & Jesus & Judith, & •obias non sunt in Canone. Et praefat. in libros Salomonis: Sicut ergo Judith & Tobiae & Machabaeorum is bros legit Ecclesia, sed eos inter Canonicas Scriptura• non recipit: sic & haec duo volumina (Sapientiae Salomonis, & Syrach) legat ad aedificationem plebis, non ad authoritatem Ecclesiasticorum dogmatum confirmandā. Et praefat in Esdram & Nehem. ad Domnionem & Rogatianum: Quae non habentur apud Hebraeos, nec de viginti quatuor Senibus, sunt procul abijcienda. Hanc Hieronymi sententiam aLyranus, Dionysius Carthusianus, & Hugo b
Ex libris [Machabaeorum] licèt non canonicis, sed tamen ad Ecclesia aedificationem editis, praeferamus testimonium. Radulphus in Levit. lib. 14. c. 1. Tobias, Judith, & Machabaeorū libri quamvis ad instructionē Ecclesiae legantur, tamen non habent authoritatem. P. Cluniacensis l. 1. epist. 2. Restant post hos authenticos Scripturae libros, sex non reticend• libri, Sapientiae, Jesus filij Sirach, Tobiae, Judith, & uterque Machabaeorum liber: qui etsi ad sublimem illorum praecedentium dignitatem pervenire non potuerunt, propter laudabilem tamen & pernecessariam dignitatem, ab Ecclesia suscipi meruerunt. Caietanus ad finem Hester. ait, septem illa capitula, libros Tobiae, Judith, Sapientiae, Ecclesiastici, Machabaeorum non esse canonicos. C. Sigonius in comment▪ in Severum Sulpitium, libros Machabaeorum propter dissonantiam rejicit è libris canonicis: & Justinum historicum praeferre videtur. Hieron. in praefat. in Judith, dicit hunc librum à Synodo Nicaenâ, in numero sacrarum scripturarum computari. Illa ergo Synodus judicavit reliquos qui dicuntur apocryphi, haud esse dignos qui recipian•ur ab Ecclesia. Et quod dicit Hieron. de hoc libro non est certum: nam verba eius sunt, Synodus legitur computâsse: & Athanasius qui Synodo interfuit, Judith apertè rejicit. Synodus Laodicaena c. 59. statuit nihil legendum in Ecclesia de veteri Testamento, praeter Hebraeorum scripturas, quas canonicas appellat. Concil. quidem Carthag. III. can. 47. praedictos omnes libros, inter sacras Scripturas numerat: verùm dico, catalogum librorū istius canonis, supposititiū esse, vel saltem dubium.
Vide etiā apud eundem Nazianz▪ poema Iambicum ad Seleucum, de recta educatione. Hieronymus in prologo Galeato ⟨p. 48⟩in librum Regum: Sapientia Salomonis & Iesus & Iudith, & •obias non sunt in Canone. Et praefat. in libros Salomonis: Sicut ergo Iudith & Tobiae & Machabaeorum is bros legit Ecclesia, sed eos inter Canonicas Scriptura• non recipit: sic & haec duo volumina (Sapientiae Salomonis, & Syrach) legat ad aedificationem plebis, non ad authoritatem Ecclesiasticorum dogmatum confirmandā. Et praefat in Esdram & Nehem. ad Domnionem & Rogatianum: Quae non habentur apud Hebraeos, nec de viginti quatuor Senibus, sunt procul abijcienda. Hanc Hieronymi sententiam aLyranus, Dionysius Carthusianus, & Hugo bCardinalis sequuntur. Greg. in Iob, l. 19. c. 17.—. cEx libris [Machabaeorum] licèt non canonicis, sed tamen ad Ecclesia aedificationem editis, praeferamus testimonium. Radulphus in Levit. lib. 14. c. 1. Tobias, Iudith, & Machabaeorū libri quamvis ad instructionē Ecclesiae legantur, tamen non habent authoritatem. P. Cluniacensis l. 1. epist. 2. Restant post hos authenticos Scripturae libros, sex non reticend• libri, Sapientiae, Iesu filij Syrach, Tobiae, Iudith, & vterque Machabaeorum liber: qui etsi ad sublimem illorum praecedentium dignitatem pervenire non potuerunt, propter laudabilem tamen & pernecessariam dignitatem, ab Ecclesia suscipi meruerunt. Caietanus ad finem Hester. ait, septem illa capitula, libros Tobiae, Iudith, Sapientiae, Ecclesiastici, Machabaeorum non esse canonicos. C. Sigonius in comment▪ in Seuerum Sulpitium, libros Machabaeorum propter dissonantiam rejicit è libris canonicis: & Iustinum historicum praeferre videtur. Hieron. in praefat. in Iudith, dicit hunc librum à Synodo Nicaenâ, in numero sacrarum scripturarum computari. Illa ergo Synodus iudicavit reliquos qui dicuntur apocryphi, haud esse dignos qui recipian•ur ab Ecclesia. Et quod dicit Hieron. de hoc libro non est certum: nam verba eius sunt, Synodus legitur computâsse: & Athanasius qui Synodo interfuit, Iudith apertè rejicit. Synodus Laodicaena c. 59. statuit nihil legendum in Ecclesia de veteri Testamento, praeter Hebraeorum scripturas, quas canonicas appellat. Concil. quidem Carthag. III. can. 47. praedictos omnes libros, inter sacras Scripturas numerat: verùm dico, catalogum librorū istius canonis, supposititiū esse, vel saltem dubium.
aPrologo in Apocrypha.
bPrologo in Josuam.Prologo in Iosuam.
cNota, d• bitatum esse de his li•ris, per 600. annos a Christo, in Ecclesi•.
Nam primò iste canon qui communiter ⟨p. 49⟩dicitur esse 47. Carthaginensis III. in quibusdam libris est c. 24. alterius Concilij sub Bonifacio, teste Surio. Deinde ib• approbantur quinque libri Salomonis: qumque autem non sunt. Praeterea canones Trullam approbant simul Carthaginensem hanc Synodum & Laodicaenam: hoc autem non posset fieri, si Laodicaena apocryphum judicavit, quod Carthaginensis Canonicum facit. Ultimò, Synodo Carthag. canonicum id omne esse puto, quod à Patribus accêpit in Ecclesia legendum.
Nam primò iste canon qui cōmuniter ⟨p. 49⟩dicitur esse 47. Carthaginensis III. in quibusdam libris est c. 24. alterius Concilij sub Bonifacio, teste Surio. Deinde ib• approbantur quinque libri Salomonis: qumque autem non sunt. Praeterea canones Trullam approbant simul Carthaginensem hanc Synodum & Laodicaenam: hoc autem non posset fieri, si Laodicaena apocryphum iudicauit, quod Carthaginensis Canonicum facit. Ultimò, Synodo Carthag. canonicum id omne esse puto, quod à Patribus accêpit in Ecclesia legendum.
2 Liber Baruch fuit exclusus è canone tum à Patribus, tum à Concilijs, usque ad an. 1439. Tum enim hunc librum inter Canonicos posuit Concil. Florentinum. Verùm postea Driedo negavit esse Canonicum, de dogm. Eccles. l. 1. c. 4.
2 Liber Baruch fuit exclusus è canone tum à Patribus, tum à Concilijs, vsque ad an. 1439. Tum enim hunc librum inter Canonicos posuit Concil. Florentinum. Verùm postea Driedo negauit esse Canonicum, de dogm. Eccles. l. 1. c. 4.
3 Septem ul•ima capita libri Esther, & additamenta Danielis, nimirum hymnus trium puerorum, historia Susannae, Belis, & Draconis reijciuntur à veteribus, ut scripta spuria. Hieronym. praefat. in Danielem, Susannae, Belis & Draconis historias, fabulas appellat, & nullam sanctae scripturae authoritatē praebere dicit. Eandem sententiam esse dicit Eusebij, Apollinarij, Methodij. Author libri de mirabilibus Scripturae apud Aug. l. 2. cap. 32. ait. De lac• verò, & Habakkuk translato, in Belis & Draconis fabulâ, idcirco nihil in hoc ordine ponitur, quia in authoritate divinae scripturae non habentur. Sixtus Senensis Bibliothecae l. 1. c. 8. Postrema septem capita libri Esther, & Historiam Susannae reijcit, ut additamenta.
3 Septem vl•ima capita libri Hester, & additamenta Danielis, nimirum hymnus trium puerorum, historia Susannae, Belis, & Draconis reijciuntur à veteribus, vt scripta spuria. Hieronym. praefat. in Danielem, Susannae, Belis & Draconis historias, fabulas appellat, & nullam sanctae scripturae authoritatē praebere dicit. Eandem sententiam esse dicit Eusebij, Apollinarij, Methodij. Author libri de mirabilibus Scripturae apud Aug. l. 2. cap. 32. ait. De lac• verò, & Abacuk translato, in Belis & Draconis fabulâ, idcirco nihil in hoc ordine ponitur, quia in authoritate diuinae scripturae non habentur. Sixtus Senensis Bibliothecae l. 1. c. 8. Postrema septem capita libri Hester, & Historiam Susannae reijcit, vt additamenta.
4 Canonicum & divinum apud Patres duplex est, Canonicum [Greek or Hebrew] canonicum est perfecta regula fidei & morum simul. [Greek or Hebrew] canonicum quod sententias aliquas è canonicis descriptas, & historias ad Ecclesiam Dei pertinentes continet, ac proinde in Ecclesiae conuentu solebat legi. Atque ita canonicum opponitur scripto profano tantùm & ethnico. Hoc secundo modo libri Apocryphi dicuntur esse canonici, & divini, vel divinae authoritatis. August. de civit. Dei lib. 18. cap. 36. cum cap. 2•. libri 2. contra 2. epistolā Gaudentij. Hiero. in praefat. in Mac cabaeorū libros. Hoc modo Conciliū Carthag III. can. 4• pro canonicae scripturae libris agnoscit omnes cos quos (inq••⟨p. 50⟩accepimus à Patribus in Ecclesia legendos. Et veteres citantes Apocryphorum capita, non ut propriè Canonica citant, sed ut historica duntaxat. Quartus Ezrae citatur ab Ambrosio, libro de bono mortis, & libro 2. in Lucam: nemo tamen est, qui canonicum asserit. Similiter tertius Ezrae, ac liber Hermae qui inscribitur Pastor, à veteribus persaepe allegantur, qui tamen Apocryphi sunt. Tertius Maccabaeorum canonicus habetur can. Apostolorum 84. non receptus tamen à Concilio Tridentino. Bellarminus ait decreta Pontificum à Gratiano scripturas sacras [Greek or Hebrew] dici, ut distinguantur à prophanis: & canonicas, ut distinguantur à scriptis sacris Patrum, quae non sunt regulae, nec habent authoritatem obligandi. Licèt enim (inquit) canones Pontificum & Conciliorum distinguantur & postponantur sacrae scripturae; tamen suo modo sunt & possunt dici scripta sacra & canonica—. quomodo Innoc. cap. cum Martha. extra de celebrat. Missarum, vocat scripturam sacram, sententiam illam Augustini, Iniuriam facit martyri qui orat pro martyre. Et hoc modo canones Apostolorum inter canonicos libros à Damasceno numerantur.
4 Canonicum & diuinum apud Patres duplex est, Canonicum 〈non-Latin alphabet〉 canonicum est perfecta regula fidei & morum simul. 〈non-Latin alphabet〉 canonicum quod sententias aliquas è canonicis descriptas, & historias ad Ecclesiam Dei pertinentes continet, ac proinde in Ecclesiae conuentu solebat legi. Atque ita canonicum opponitur scripto profano tantùm & ethnico. Hoc secundo modo libri Apocryphi dicuntur esse canonici, & diuini, vel diuinae authoritatis. August. de ciuit. Dei lib. 18. cap. 36. cum cap. 2•. libri 2. contra 2. epistolā Gaudentij. Hiero. in praefat. in Mac cabaeorū libros. Hoc modo Conciliū Carthag III. can. 4• pro canonicae scripturae libris agnoscit omnes cos quos (inq••⟨p. 50⟩accepimus à Patribus in Ecclesia legendos. Et veteres citantes Apocryphorum capita, non vt propriè Canonica citant, sed vt historica duntaxat. Quartus Ezrae citatur ab Ambrosio, libro de bono mortis, & libro 2. in Lucam: nemo tamen est, qui canonicum asserit. Similiter tertius Ezrae, ac liber Hermae qui inscribitur Pastor, à veteribus persaepe allegantur, qui tamen Apocryphi sunt. Tertius Maccabaeorum canonicus habetur can. Apostolorum 84. non receptus tamen à Concilio Tridentino. Bellarminus ait decreta Pontificum à Gratiano scripturas sacras 〈non-Latin alphabet〉 dici, vt distinguantur à prophanis: & canonicas, vt distinguantur à scriptis sacris Patrum, quae non sunt regulae, nec habent authoritatem obligandi. Licèt enim (inquit) canones Pontificum & Conciliorum distinguantur & postponantur sacrae scripturae; tamen suo modo sunt & possunt dici scripta sacra & canonica—. quomodo Innoc. cap. cum Martha. extra de celebrat. Missarum, vocat scripturam sacram, sententiam illam Augustini, Iniuriam facit martyri qui orat pro martyre. Et hoc modo canones Apostolorum inter canonicos libros à Damasceno numerantur.
5 Veteres, eorumque doctiores posteri Sacrae scripturae textum Hebraicum, & Graecum, integrum & incorruptum manere aliquando dicunt, quique neget non est ullus. Hieronym. in cap. 6. Isaiae ridet illos qui falsat•s codices haebraeos dicunt. Et vult maiorem authoritatem tribui archetypo quam interpreti, epist. ad Lucinium de opt. gen. interpret. in cap. 3. Malach. ep. ad August. 89. Praefat. in 4 Evang. August▪ de civit. Dei, l. 15. c. 13. Cùm diversum aliquid in utrisque codicibus invenitur—, ei linguae potiùs credatur, unde est in aliam per interprets facta translatio. Et Lodovicus Vives, in hunc locum. Similiter idem August. epist. 108. & in Joan. tractat. 3. de doctr. Christ. l. 2. c. 11. Arias Montanus in praefat. Tomi primi ait, libros hebraïcos quibus utimur non fuisse Judaeorum fraud corruptos: & si fuerit aliqua mutatio facta, tamen nullum verbum vel elementum vel punctum olim fuisse quod in Thesauro, quem Mazzoreth appellant, non fuerit asservatum: & proinde Mazzoreth fidam custodiam appellat.
5 Veteres, eorumque doctiores posteri Sacrae scripturae textum Hebraicum, & Graecum, integrum & incorruptum manere aliquando dicunt, quique neget non est vllus. Hieronym. in cap. 6. Isaiae ridet illos qui falsat•s codices haebraeos dicunt. Et vult maiorem authoritatem tribui archetypo quam interpreti, epist. ad Lucinium de opt. gen. interpret. in cap. 3. Malach. ep. ad August. 89. Praefat. in 4 Evang. August▪ de ciuit. Dei, l. 15. c. 13. Cùm diuersum aliquid in vtrisque codicibus invenitur—, ei linguae potiùs credatur, vnde est in aliam per interpretes facta translatio. Et Lodovicus Vives, in hunc locum. Similiter idem August. epist. 108. & in Ioan. tractat. 3. de doctr. Christ. l. 2. c. 11. Arias Montanus in praefat. Tomi primi ait, libros hebraïcos quibus vtimur non fuisse Iudaeorum fraude corruptos: & si fuerit aliqua mutatio facta, tamen nullum verbum vel elementum vel punctum olim fuisse quod in Thesauro, quem Mazzoreth appellant, non fuerit asservatum: & proinde Mazzoreth fidam custodiam appellat.
2 Non Cyprianus ad Quirinum.
Non sum idoneus—. lib. 1. Num. 12.
Quia prospexit redemptionem populo suo. l. 2. nu. 7.
In principio erat Sermo. l. 2. n. 6.
An nunquid opulentiam bonitatis eius & sustinentiam & patientiam contemnis. l. 3. n. 35.
Vulgata Editio.
Alter alterius onera portate1—
Prudentiam prudentium reprobabo2—
Non erubesco Evangelium.3
Non sum dignus calceamenta4 portare.
Quia visitavit & fecit redemptionem5 plebis suae.
In principio erat verbum—6
An divitias bonitatis eius, &7 patientiae & longanimitatem contemnis.
Omne debitum dimisi tibi8 quoniam rogastime.
Fides vestra annunciatur in9 universo mundo.
Filioli novissima hora est—.10
Satanas expetivit vos ut cribraret.11
Ego autem rogavi—
Quo judicio judicaveritis judicabimini.12⟨p. 52⟩Arundinem vento quassatam—13
Extendens manum exemit14 gladium suum, & percutiens servum principis sacerdotum amputavit auriculam eius.
—In mulieribus—15
—•iat mihi—
—quid induamini—16
Fecit lutum ex sputo & linivit17 lutū super oculos eius.
—post buccellam—18
Et testamur & annunciamus19 vobis vitam aeternam, quae erat apud patrē, & manifestata est vobis.
Omnis spiritus qui soluit Jesum—20
Charitas ex Deo est—
Portae Inferi non praevalebunt.21
—conversi disrumpent vos.22
Dixit autem & ad quosdam,23 qui in se con•idebant tanquam justi, & aspernabā tur caeteros.
Omnis spiritus qui soluit Jesum—24
—Configuratum—25
—vento moveri. Ibid.
Gladium exerens, serno prin•ipis Sac•rdotum aurem abscidit.
Vulgata Editio.
Alter alterius onera portate1—
Prudentiam prudentium reprobabo2—
Non erubesco Euangelium.3
Non sum dignus calceamenta4 portare.
Quia visitauit & fecit redēptionem5 plebis suae.
In principio erat verbum—6
An divitias bonitatis eius, &7 patientiae & longanimitatem contemnis.
Omne debitum dimisi tibi8 quoniam rogastime.
Fides vestra annunciatur in9 vniuerso mundo.
Filioli nouissima hora est—.10
Satanas expetiuit vos vt cribraret.11
Ego autem rogaui—
Quo iudicio iudicaueritis iudicabimini.12⟨p. 52⟩Arundinem vento quassatam—13
Extendens manum exemit14 gladium suum, & percutiens servum principis sacerdotum amputauit auriculam eius.
—In mulieribus—15
—•iat mihi—
—quid induamini—16
Fecit lutum ex sputo & liniuit17
7 Non Augustinus.
De saliva sua ••tum fecit & invnxit oculos caci. tractat. in Joan. 44.
Post panem, a•t, post panem intinctum. tract. in Joan. 61.
Et testes sumus, & annunciamus vobis vitam aeternam que erat apud patrē & manifesta est in nobis. tractat. 10. in 1. epist. Joan.
Omnis spiritus qu• non confitetur Jesum in carne venisse. Tract. 6. in 1. epist. Joan.
Dilectio ex Deo est. Ib. tract. 7.
7 Non Augustinus.
De saliua sua ••tum fecit & invnxit oculos caci. tractat. in Ioan. 44.
Post panem, a•t, post panem intinctum. tract. in Ioan. 61.
Et testes sumus, & annunciamus vobis vitam aeternam que erat apud patrē & manifesta est in nobis. tractat. 10. in 1. epist. Ioan.
Omnis spiritus qu• non confitetur Iesum in carne venisse. Tract. 6. in 1. epist. Ioan.
Dilectio ex Deo est. Ib. tract. 7.
