A09447:676
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] juventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] iuventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.
Cantabrigiæ : Ex officina Joannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604Cantabrigiæ : Ex officina Ioannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
10 Veteres dicunt à Deo adivvari voluntatem nostram, more humano▪ nam inter homines ita loquimur, ut dicamus nos ope alicuius adiutos fuisse, etiamsi nihil agamus, & totū opus ipse penitus effectum debt.
10 Veteres dicunt à Deo adiuuari voluntatem nostram, more humano▪ nam inter homines ita loquimur, vt dicamus nos ope alicuius adiutos fuisse, etiamsi nihil agamus, & totū opus ipse penitus effectum det.
11 Apud veteres possibilitas conuertendi est, quâ mens & voluntas ordinarià dispensatione Dei, conuerti possunt ad accipiendam gratiam quando praeveniuntur, & adiuvantur à Spirito Sancto. Aug. de praedest. Sanct. c. 5. Posse habere fidem & charitatem, naturae est hominum. Contra Julian. l. 2. Naturam humanam capacem esse justificationis per gratiam spiritus sancti. Ariminensis l. 2. dist. 28. ait ad illud Augustini, nil tam esse in potestate nostra quàm velle, dicendum non solùm esse in nostra potestate malè velle, sed etiam bene velle, sed differenter. Nam absque speciali Dei adiutorio malè veil possumus: bene autem velle nisi illo specialiter adiuvante, non possumus. Et Aug. retract. l. 1. c. 22. In potestate (inquit) hominis est mutare in melius voluntatem, sed ea potestas nulla est nisi à deo detur. Et c. 23. Nostrum est velle credere, verum est quidem, sed eâdem regula: & utrumque ipsius est, quia ipse praeparat voluntatem, & utrumque nostrum, quia non fit nisi volentibus nobis. Hoc modo multa in Augustino exponi debent. Loquitur enim de possibilitate passiva, quae materiae est, non de activâ quae formae est, quae abest ante conuersionem quoad actum utrumque, & primum & secundum.
11 Apud veteres possibilitas conuertendi est, quâ mens & voluntas ordinarià dispensatione Dei, conuerti possunt ad accipiendam gratiam quando praeueniuntur, & adiuvantur à Spirito Sancto. Aug. de praedest. Sanct. c. 5. Posse habere fidem & charitatem, naturae est hominum. Contra Iulian. l. 2. Naturam humanam capacem esse iustificationis per gratiam spiritus sancti. Ariminensis l. 2. dist. 28. ait ad illud Augustini, nil tam esse in potestate nostra quàm velle, dicendum non solùm esse in nostra potestate malè velle, sed etiam bene velle, sed differenter. Nam absque speciali Dei adiutorio malè velle possumus: bene autem velle nisi illo specialiter adiuvante, non possumus. Et Aug. retract. l. 1. c. 22. In potestate (inquit) hominis est mutare in melius voluntatem, sed ea potestas nulla est nisi à deo detur. Et c. 23. Nostrum est velle credere, verum est quidem, sed eâdem regula: & vtrumque ipsius est, quia ipse praeparat voluntatem, & vtrumque nostrum, quia non fit nisi volentibus nobis. Hoc modo multa in Augustino exponi debēt. Loquitur enim de possibilitate passiua, quae materiae est, non de actiuâ quae formae est, quae abest ante conuersionem quoad actum vtrumque, & primum & secundum.