Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…

11 Invocatio quae prioribus seculis fuit privatae devotionis, publica esse caepit, circa ann. 500. Tum enim Petrus Gnaphaeus miscuit invocations sanctorum publicis Ecclesiae precibus. Nam hoc dicitur inuenisse, ut, in omni precatione Dei genitrix nominaretur, eiusque nomen divinum invocaretur. Niceph. l. 15. c. 28. Et circa ann 600. Gregorius Magnus Litaniam sanctorum invocatricem, publicè cantari jussit. Tum ergo ex commemoratione Sanctorum facta est invocatio.

11 Invocatio quae prioribus seculis fuit priuatae deuotionis, publica esse caepit, circa ann. 500. Tum enim Petrus Gnaphaeus miscuit inuocationes sanctorum publicis Ecclesiae precibus. Nam hoc dicitur inuenisse, vt, in omni precatione Dei genitrix nominaretur, eiusque nomen diuinum invocaretur. Niceph. l. 15. c. 28. Et circa ann 600. Gregorius Magnus Litaniam sanctorum invocatricem, publicè cantari iussit. Tum ergo ex commemoratione Sanctorum facta est invocatio.

12 Invocationis Sanctorum opinio orta est ex parte, & confirmata, ex revelationibus dubijs & incertis. Sigon. de Reg. Ital. l. 1. Factum est ut imaginem (Mariae virginis) quacunque ⟨p. 95⟩ferretur, tetra pestilentis coeli gravitate cedente, optima salubritas sequeretur. Qua de re Deo gratulantibus omnibus, ecce angelus sanctam virginem his vocibus è coelo alloquens, est auditus. Regina coeli laetare, Alleluia, quia quem meruisti portare, Alleluia, resurrexit sicut dixit, Alleluia. Quam ubi Gregorius auribus orationem accepit, statim divino instinctus spiritu in hunc modum explevit. Ora pro nobis Deum, Alleluia. ad ann. 591. Conradus quidam Germanus scelerum paenitens Romam venit. Hildebrandu• Pontifex, loricam loco interulae, illum far jubet, quinque catenis ligat, literas peccatorum catalogū continents, obsignatas dat, loca sancta totius orbis obire precipit, sicubi veniam exorare, & peccatorum remissionē consequi posset.—Quum à prima hora diei ad nonam usque obsecrationibus incubuisset [ad sepulchrum sancti Stephani regis, in Hungaria] ante aram gravi somno correpto, Divus rex apparet, Surge mox, inquit, amice, ne meis quidē meritis opevè apud tribunal Dei veniam impetrabis. Sed filij mei Emerici monumentum, quod juxta est, adîto, qui prae virginitate suâ, praecipuam apud Deum gratiam promeruit. Ille somno experrectus exorat Divi nomen, & opinion celeriùs vincula, quibus erat obstrictus undique disrupta concrepuêre. Pugillares rescisso sigillo sponte patuêre, in quibus nullum peccatum, ne minima quidem litera inspici poterat. Ex eo postea, huic sacello, tantū religionis accessit, ut è remotissimis regionibus homines constuerent. Bonfinius l. 1. dec. 2.