A09447:756
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] juventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] iuventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.
Cantabrigiæ : Ex officina Joannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604Cantabrigiæ : Ex officina Ioannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604
PROBLEMA. › Demonstratio Problematis. › Intercessio, invocatio, cultus sanctorum.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
14 Distinctio cultus religiosi, in Latrîam & Dulîam, ignota fuit ipsis Apostolis, & Patribus Graecis, Latinisque, per annos ad minimum 400. nam Latria hominibus tribuitur, Deut. 28. 48. Levit. 23. 8. & dulia Deo. Rom. 16. 18. Et August. latriam hominibus tribuit, de civit. Dei. l. 10. c. 1. Et duliam religiosam ijsdem negat: de vera relig. c. 55. Honoramus sanctos charitate non seruitute. i. [dulia.] Hîc obseruandum;1 primò Augustinum, non concedere sanctis duliam. Et q. 94. ⟨p. 96⟩in Exod. dicit, tam Latreiam, quam duleiam deo tribui, latreiam ut Deo, duleiā ut Domino. Deinde per latriam & duliam2 distinguit cultum religiosum, à cultu civili. De civit. dei l. 10. c. 1. & 4. Tertiò, latriā semper in scripturis pro seruitute3 usurpari affirmat, nedum ut latria sit nescio quid duliâ maius. De civit. Dei. l. 5. c. 15. & l. 6. c. 1. & l. 7. c. 32. & l. 10. c. 1. & 4. Dulia quidem politica semper fuit recepta, & ab omnibus recipienda est. Gal. 5. 14. sed dulia illa, quae sublimior civili cultu est, non fuit tributa hominibus per ann. 400. nec mirū: quia [Greek or Hebrew] communiter maius quiddam est; & significat eam seruitutem quae est sine mercede: quia is qui seruit in alterius potestate est. Suidas autem ait [Greek or Hebrew]. Hinc Mart. Peresius de trad. part. 3. consider. 7. improbat nomen duliae sumptum pro cultu sanctorum, quod Deo non hominibus utpote Seruis Dei, dandum esse vult, nisi seruitutis nomen metaphoricè velis sumere non propriè. L. Valla, & L. Vives in Aug. de civit. Dei. l. 10. c. 1. pro eodem ponunt latriam & duliam. Ergo distinctio posterioribus seculis, & inuenta, & recepta fuit; idque ipse fatetur Bellarminus. habetur apud Bedam in cap. 4. Lucae. apud Magistrum & totam Scholam, in Sent. 3. d. 9.