A09447:803
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] juventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] iuventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.
Cantabrigiæ : Ex officina Joannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604Cantabrigiæ : Ex officina Ioannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Quisquis illi fermento Christi adhaeserit, e••icitur & ipse fermentum, tam sibi utilis quàm idoneus universis, & de sua certus salute & de aliorum acquisitione securus. Anselmus in Rom. 8. Per hoc quod Spiritus Sanctus charitatem nobis infundit,—evident• testimonio declarat menti nostrae nos esse filios Dei. Et in 1. Cor. 2. Nos per Spiritum eius novimus, & dona eius nos habere, & ab eo accepisse. Et in 2. Cor. 13. Qui fidei sensum in cord habet hic scit Christum •esum in se esse. Basilius Regularum, contract. qq. 296. Quando quis vel suis, vel alienis peccatis eo modo quo diximus, affectum se animadverterit, tum [[Greek or Hebrew]] sine dubio credat, se liberum esse à peccato, Cyril in Joan. lib. 10. c. 3. Praeter generalem cognitionem, facit aliam qua Spiritus illuminatione receptâ, oculis animi habitantem in ipsis Deum videbunt. Non est (inquit) communis sanctorum cognitio, sed eximia & certa longeque à communiori illa differens. Chrysost. in Gen. c. 29. homil. 54. Afferamus fidem & obedientiam, & ita bene •i damus his quae à Domino promissa sunt, atque si jam impleta essent. Rursus in Rom. 8. hom. 14. Supremâ illâ essentiá quae & hoc ipsum largitur quod promittit, atque adeo etiam orare jussit, testimoniū nobis perhibente, quis nunc de dignitate hac deinceps dubitare poterit. ⟨p. 115⟩Hales sup. 2. d. 12. q. 20. Quando ista tria sunt in anima (lumen, l•titia, pax,) verè certum est experimentum, quòd anima habeat gratiam. Thomas, 1. 2. quaest. 112. art. 5. & primi Scholasticorum potiùs negârunt certitudinem scientiae, quàm fidei. Scotus lib. 3. dist. 23. Credo me habere fidem. Similiter Neoterici. Enchirid. Coloniense dicit necessarium esse ad justificationem, ut certò credat uniusquisque sibi remissa esse peccata. Catharinus asserit & defendit, posse homines sideles habere certitudinem fidei de gratia in praesenti. Caetanus in