A09447:875
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] juventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] iuventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.
Cantabrigiæ : Ex officina Joannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604Cantabrigiæ : Ex officina Ioannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Communio laica sub una specie.
Communio laica sub vna specie.
1 Romana Ecclesia per mille & ampliùs à Christo annos, utrâque specie est usa. Hoc docet Cassand. in Def. lib. de officio ⟨p. 146⟩pu viri. Usus, inquit, Dominici sanguinis cum dominico corpore, in huius Sacramenti administratione, & Christi institutionem, & totius Ecclesiae ampliùs mille annis, & in hunc usque diem totius orientis consuetudinem, habet. Et licèt Coena Domini circa annum Christi 1200, sub unâ specie •aepta est recipi, nō tamen eam ita tum doctiores recipiendam necessariò, docuerunt. Communio autem Laica sub una specie, Christi institutione obstante, decreta, definita, & pro lege publicè stabilita est, in Concil. Constantiensi. an. 1414. Cusanus videtur refer hanc mutationem ad Concil. Lateran. an. 1215. epist. 3a. ad Bohemos. Sed Biel lect. 84. in Canonem, dicit illam quaestionem fuisse dubiam, usque ad determinationem Concil. Constantiensis. Micrologus circa ann. 1080. de more Romanae Ecclesiae ita scribit. Non est authenticum, quòd quidem corpus Domini intingunt, & intinctum pro complemento communionis populo distribuunt. Nam Ordo Romanus contradicit, quia & in parascene vinum non consecratum, cum Dominica oratione, & dominici corporis immissione jubet consecrare, ut populus plenè possit communicare—. Julius quoque Papa, Episcopis Aegypti scribens, huiusmodi intinctionem penitus prohibet, & seorsùm panem, & seorsùm calicem, juxta Dominicam institutionem sumenda docet. Unde & beatus Gelasius—, Excommunicari illos praecipit, quicunque sumpto corpore Domini, à calicis participation see abstinerent. Nam & ipse in eadem Decreto asserit, huiusmodi sacramentorum divisio, sine grandi sacrilegio prevenire non poterit. De Eccles. obser. cap. 19. Et de Consecr. dist. 2 c. comperimus. Lumbardi seculo an. 1150. Coena sub duplici specie sumebatur, ut ostenderetur, inquit, Christum totā humanam naturam assumpsisse, ut totam redimeret: Panis enim ad carnem refertur, & vinum ad animam—. Ideo ergo in duabus speciebus celebratur, ut animae, & carnis susceptio in Christo, & vriusque liberatio in nobis significetur. lib. Sent 4. dist. 11. Leo serm 4 de Quadrag. ait Sacrilegam simulationem in Manochis esse, corpus accipere, & sanguinem declinare. Remigius Rhemensium Episcopus, qui vixit circa an. Dom. 470 hos versus à see compositos, calici insculpi curavit, ut testatur Hincmaus, in eius vita.