A09447:905
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] juventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] iuventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.
Cantabrigiæ : Ex officina Joannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604Cantabrigiæ : Ex officina Ioannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604
PROBLEMA. › Demonstratio Problematis. › Realis praesentia in signis, vel Transubstantiatio.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
5 Post Innocentium Scholasticorum doctissimi dissentiunt, tum in re, tum in modo explicandi quid propriè significet, & demonstret pronomen [Hoc] in verbis, HOC EST CORPUS MEUM. Richardus de Media-villa in 4. dist. 8. art. 3. q. 1. ita exponit. [Hoc] id est, aliquid sub hac specie sensibili, est corpus meum vel sic, Illud quod statim erit praesens sub hac specie sensibili, quae videtur, est corpus meum. Thomas 3. part. q. 78 in corp. art. [Hoc] id est, contentum in generally sub istis speciebus, est corpus meum. Bonaventur. in dist. 8. in 2a part distinctionis, art. 1. q. 1. [Hoc] id est, substantia panis▪ vult autem [EST] idem valere, quod [sit], vel [transit] vel [convertitur]. Scotus in 4. dist. 8. q. 2. [Hoc] id est, Hoc ens singulare est corpus meum. Marsilius in 4. q. 6. art. 1. [Hoc,] videlicet, id, in quod hoc [scilicet panis] convertitur, est corpus. Occam. Quodlib. 2. q 19. [Hoc] id est, Hoc corpus, quod erit statim sub istis speciebus, est corpus meum. Pet. de Alliaco in 4. Sent. q. 5. art. 1. Non est necesse quòd Sacerdosritè con•iciens, aliquid demonstret per [Hoc]: vel etiam quòd aliquid intelligat per illam vocem plus quàm per vocem non significativam. quia—solùm haec vox data est nobis tanquam signum, ut cognoscamus ⟨p. 157⟩quòd his verbis ritè prolatis immediatè sub illis speciebus est corpus Christi, per divinum beneplacitum. Holcot in 4. Sent. q. 3. ait, per pronomen [Hoc] significari, illud quod manet sub utroque termino transmutationis, & est illud quod est accidentia sensibilia, & nulla substantia. Biellect. 48. in Canonem Missae. [Hoc] id est, hoc contentum in quod convertendus est panis, &c. in aliqua part temporis includentis prolationem, & instans terminans, est corpus meum. Caietanus in 3. part. q. 78. art. 5. [Hoc] id est, haec substantia singularis, est corpus meum. Guitmundus ante Innocentium, lib. 2. sic exponit, [Hoc] subaudiatur hactenus panis, ex hoc jam est corpus meum, non panis. vel sic, [Hoc] scilicet quod vobis do, est corpus meum. Hoc enim, inquit, pronomen non est ad supradicta relativum, sed tantummodo demonstrativum.
5 Post Innocentium Scholasticorum doctissimi dissentiunt, tum in re, tum in modo explicandi quid propriè significet, & demonstret pronomen [Hoc] in verbis, HOC EST CORPUS MEUM. Richardus de Media-villa in 4. dist. 8. art. 3. q. 1. ita exponit. [Hoc] id est, aliquid sub hac specie sensibili, est corpus meum vel sic, Illud quod statim erit praesens sub hac specie sensibili, quae videtur, est corpus meum. Thomas 3. part. q. 78 in corp. art. [Hoc] id est, contentum in generali sub istis speciebus, est corpus meum. Bonaventur. in dist. 8. in 2a part distinctionis, art. 1. q. 1. [Hoc] id est, substantia panis vult autem [EST] idem valere, quod [sit], vel [transit] vel [convertitur]. Scotus in 4. dist. 8. q. 2. [Hoc] id est, Hoc ens singulare est corpus meum. Marsilius in 4. q. 6. art. 1. [Hoc,] videlicet, id, in quod hoc [scilicet panis] convertitur, est corpus. Occam. Quodlib. 2. q 19. [Hoc] id est, Hoc corpus, quod erit statim sub istis speciebus, est corpus meum. Pet. de Alliaco in 4. Sent. q. 5. art. 1. Non est necesse quòd Sacerdosritè coniciens, aliquid demonstret per [Hoc]: vel etiam quòd aliquid intelligat per illam vocem plus quàm per vocem non significatiuam. quia—solùm haec vox data est nobis tanquam signum, vt cognoscamus