Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…

14 Veteres, quum dicunt panem, & vinum ampliùs non esse, non loquuntur simpliciter, sed quoad intentionem recipientis quando rectè communicat: quia non est ibi cogitandum, vel de pane, vel de vino, sed mens tota sensusque omnes, in Christo defigenda.

15 Ubi negant panem esse figuram corporis, loquuntur ⟨p. 161⟩de signo nudo, quod est sine fructu. Theophyl. in Joan. 6. Non est, inquit, tantùm figuratio quaedam carnis Domini. Sic Euthymius in Matth. c. 26. Non dixit, haec sunt signa corporis mei, sed sunt corpus meum. Oportet ergo non ad naturam eorum qua proponuntur aspicere, sed ad virtutem eorum.

15 Vbi negant panem esse figuram corporis, loquuntur ⟨p. 161⟩de signo nudo, quod est sine fructu. Theophyl. in Ioan. 6. Non est, inquit, tantùm figuratio quaedam carnis Domini. Sic Euthymius in Matth. c. 26. Non dixit, haec sunt signa corporis mei, sed sunt corpus meum. Oportet ergo non ad naturam eorum qua proponuntur aspicere, sed ad virtutem eorum.

16 Consecrare, non est Transubstantiare, sed rem communem ad usum sacrum dedicare. Et consecrationem panis fieri his quinque verbis, [HOc est enim corpus meum] Et vini, his solis verbis [Hic est sanguis meus], vel aequivalentibus, non habetur apud veteres. Cyprianus Serm. de coena, testatur consecrationem factam fuisse suo saeculo, his verbis, Hoc facite in meam commemorationem, haec est caro mea, & hic est sanguis m•u. Basilius & Chrysostomus precibus, ut ex eorum liturgijs constat. Ambros. de Sacram. lib. 4. c. 5. ait, Uis scire quia verbis coelestibus consecratur? Accipe quae sunt verba. Dicit sacerdos: Fac nobis, inquit, hanc oblationem ascriptam, rationabilem, acceptabilem—Qui pridie quàm pateretur, in sanctis manibus suis accepit panem—gratias agens, benedixit, fregit, fractumque Apostolis suis tradidit dicens, Accipite, &c. usque ad finem verborum institutionis. Hieron in 3. cap. Sophoniae, ait ad Eucharistiam faciendam, necessariam esse non tantùm solennem orationem, sed & Sacerdotum merita. Augustinus lib. 3. de Trinit. cap. 4. Illud tantùm dicimus [corpus & sanguinem Christi] quod exfructibus terrae acceptum, & prece mysticâ consecratum ritè sumimus ad salutem spiritualem, in memoriam pro nobis Dominica passionis. Gregorius lib. 7. Indict. 2. epist. 63. Orationem Dominicam idcirco mox post precem dicimus; quia mos Apostolorum fuit, ut ad ipsam solummodo orationem, oblationis hostiam consecrarent. Hesychius lib. 2. in