A19561:21
All the submissions, and recantations of Thomas Cranmer, late Archbishop of Canterbury truly set…All the submyssyons, and recantations of Thomas Cranmer, late Archebyshop of Canterburye truely set…
All the submissions, and recantations of Thomas Cranmer, late Archbishop of Canterbury truly set forth both in Latin and English, agreeable to the originals, written and subscribed with his own hande. Visum [et] examinatum per reverendum patrem [et] dominum, dominum edmundum episcopum London. Anno, M.D.LVI.All the submyssyons, and recantations of Thomas Cranmer, late Archebyshop of Canterburye truely set forth both in Latyn and Englysh, agreable to the originalles, wrytten and subscribed with his owne hande. Visum [et] examinatum per reuerendum patrem [et] dominum, dominum edmundum episcopum London. Anno, M.D.LVI.
Excusum Londini : In ædibus Johannis Cawodi Typographi Regiæ Maiestatis, Anno, M.D.LVI. 1556Excusum Londini : In ædibus Iohannis Cawodi Typographi Regiæ Maiestatis, Anno, M.D.LVI. 1556
Title page typeset from the transcription.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
¶ The true copy of a sixth submission of the said Thomas Cranmer, written and subscribed with his own hand as followeth.
¶ The true copye of a syxte submyssion of the sayde Thomas Cranmer, wrytten and subscribed with his owne hande as foloweth.
Ego Thomas Cranmer pridem Archiepiscopus Cantuarien. confiteor, & doleo exanimo, quod gravissime deliquerim in coelum & aduersus Anglicanum regnum, imo in universam Christi ecclesiam, quam •nge sevius persecutus sum quam olim paulus, qui fui blasphemus, persecutor, & contumeliosus. Atque utinam qui Saulū malicia & scelere superavi, possē •um paulo quē detraxi honorē Christo & ecclesiae utilitatem recompensare. Verum meum utcunque animum latro ille evangelicus solatur. Ille namque tunc •andem ex animo resipuit, tunc illum furti pertesum est, quum furari am•lius non liceret: & ego (qui meo offitio & aucthoritate abusus, & Christo •onorem, et huic regno fidem et religionem abstuli) jam tandem dei maximo •eneficio ad me reversus, agnosco me omnium maximum peccatorem, et curiosi qua possem deo primum, deinde ecclesiae, & eius capiti supremo, atque •egibus, toti demum Anglicano regno condignam reader satisfactionem. Verum sicut latro ille felix, quum non esset soluendo quas pecunias & apes abstulit (quum nec pes nec manus affixae cruci suum officium faceret) •orde & lingua dumtaxat (quae non erat ligata) testatus est quod reliqua ••mbra essent factura, si eadem qua lingua libertate gauderent. Illa confessus est Christum innocentem, ea obiurgabat impudentiam sotij, eadem ante•ctam uitam detestatus & peccatorum ueniam impetravit, & ueluti clavi quadam paradysi fores aperuit. Huius exemplo non mediocrem concipio de Christi misericordia spem, fore ut mihi peccata condonet. Manibus & pe libus careo, quibus quod destruxi iterum reedificare ualeam (relicta enim sunt tummodo labia circa dentes meos) sed uitulos labiorum nostrorum recipiet, qui est supra quam credi possit misericors. Hacigitur concepta spe libet hunc offer uitulum, hanc minimam & corporis & uitae partem licare. Confiteor in primis meam ergadeum opt. max. ingratitudinem, agnosco me omni indignissimum beneficio & pietate, dignissimum uero omni non […] humano ac temporali sed divino & eterno supplicio, quod in Henricum 8 & maxime in eius uxorem Reginam Catherinam uehementissime deliqui, quum divortij causa & author extiti: quae sanè culpa, omnium huius regni malorum & calamitatum seminarium fuit. Hinc tot proborum nieces, hinc totius regni schisma, hinc haereses, hinc tot animorum & corporum strages bortae sunt, ut uix possim uel rationae complecti.