A20213:1026
Llwybr hyfford[d in cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd in yr hwn y dichon din…Llwybr hyfford[d yn cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd yn yr hvvn y dichon dyn…
Llwybr hyfford[d in cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd in yr hwn y dichon din ... / wedi ei osod allan ar dull ... Dent ...Llwybr hyfford[d yn cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd yn yr hvvn y dichon dyn ... / vvedi ei osod allan ar ddull ... Dent ...
Printiedig in Llundain : Gan Nicholas Okes dross Georg Lathvm ac a geir ar werth ym monwent St. Paul tan arwydd Pen-Escob, 1630Printiedig yn Llundain : Gan Nicholas Okes dros Georg Lathvm ac a geir ar werth ym monwent St. Paul tan arwydd Pen-Escob, 1630
Title page typeset from the transcription.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Je fy enaid ôll sin lawn o ysprydol ddallineb, calon-galedwch, anfuddioldeb, difraŵch, a diofalwch: Ac mewn gwirionedd yr wyf in gwbl-oll in glamp o bechod a thommeu pob trueni, ac am hynny yr haeddais golly dy ffafor, y tynnais arnaf dyddigofaint, y roddais i ti achos cyfiawn i gyffroi, i'm troy heibio, ac i'm gadael i'm hewyllys llygredig fy hûn, am drwg nwydau: Eithr o fyngharedig Dâd, mi a ddyscais o'th enau di dy fod ti in Dduw lawn ⟨p. 470⟩trugaredd, hwyr-frydig i lîd, a mawr dy dosturi a'th garedigrwydd tu ag bawb ar ydynt in griddfan tan faich eu pechodau. Am hynny estyn dy ddirfawr drugaredd tu ag attaf fi bechadur truan, â chaniattâ i mi gwbl faddevaint o'm pechodau ôll: sêlia ef yngwaed dy fâb, a sêlia ef i'm cydwybod drwy siccrhau i mi fwyfwy dy gariad a'th ffafor tu ag attaf, a'th fod in Dâd cymmodol a mi.
Ie fy enaid ôll syn llawn o ysprydol ddallineb, calon-galedwch, anfuddioldeb, difraŵch, a diofalwch: Ac mewn gwirionedd yr wyf yn gwbl-oll yn glamp o bechod a thommeu pob trueni, ac am hynny yr haeddais golli dy ffafor, y tynnais arnaf dyddigofaint, y roddais i ti achos cyfiawn i gyffroi, i'm troi heibio, ac i'm gadael i'm hewyllys llygredig fy hûn, am drwg nwydau: Eithr o fyngharedig Dâd, mi a ddyscais o'th enau di dy fod ti yn Dduw llawn ⟨p. 470⟩trugaredd, hwyr-frydig i lîd, a mawr dy dosturi a'th garedigrwydd tu ag bawb ar ydynt yn griddfan tan faich eu pechodau. Am hynny estyn dy ddirfawr drugaredd tu ag attaf fi bechadur truan, â chaniattâ i mi gwbl faddeuaint o'm pechodau ôll: sêlia ef yngwaed dy fâb, a sêlia ef i'm cydwybod drwy siccrhau i mi fwyfwy dy gariad a'th ffafor tu ag attaf, a'th fod yn Dâd cymmodol a mi.
Caniadha i mi allu dy garu di in fawr bôb amser o hyn allan, ac o garaid arnat dy ofni, ac ufyddhau i ti. O Arglwydd chwan•ga fy ffydd fell y credwyf in ddiammeu hôll add•widion yr Efengyl, â wnaed in dy fâb Christ, ac y rhoddwyf fynghwbl oglud arnynt.