Llwybr hyfford[d in cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd in yr hwn y dichon din…Llwybr hyfford[d yn cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd yn yr hvvn y dichon dyn…

Rhyddhâ ni oddiwrth y trueni â ddigwydd i ni o'u plegit, ac attal y dialeddau i ddyfod, ar enaio, a chorph, y golud, ar enw da. Ymgymmoda â ni in dy annwyl Fâb, am bob achosion â aeth heibio heb unwaith atgoffa, neu ail-sôn wrthym ein hên a'n ffiandd anwireddau, eithr derbyn ni in gyfiawn ynddo ei, gan gyfrif ei gyfiawnder ef i ni, a'n pechodau ninnau iddo yntef. Bodloned ei gyfiawnder ef dy gyfiawnder di am ein holl anghyfiawnder ni Bydded ei ufydd-dead ef dross ein an ufydd-dod ni. Ei beiffeithrwydd ef tros ein amherffeithrwydd ni. Ymhellach ninny in ostyngedig â attolygwn i'th ddaionus fawredd roi i ni wir olwg, ac ymwrando an hamryw bechodau, fell na'n daller ganddynt drwy ddigrifwch, ac na'n caledor ynddynt drwy hir'ai fer fell y digwydda ir gwrthodedig: And bod o honom in flinderog o honynt, ac in ymofidio am danynt; gan ymnerthu, ac ymegnio i ymadel oddi-wrthynt. O Dâd daionus cynnyrfa ein calonnau ni, agwîr edifeirwch am bob pechod, na chymmerom ddim difyrrwch mewn neb rhyw ⟨p. 467⟩fâth ar bechod: And er ein bod ni in syrthio o wendid (megis yr ydym in cwympio in fynych) etto na âd i ni bight lwyr syrthio, na âd i ni orwedd nac aros mewn pechod, eithr cryfhâ ni i gyfodi ar ein traed eilwaith, ac i ddychwelyd attat ti an holl galonnau, ac i'th geisio di tra fyddych i'th gael, ac tray cynnigiech i ni râd, a thrugared.

Rhyddhâ ni oddiwrth y trueni â ddigwydd i ni o'u plegit, ac attal y dialeddau i ddyfod, ar enaio, a chorph, y golud, ar enw da. Ymgymmoda â ni yn dy annwyl Fâb, am bob achosion â aeth heibio heb vnwaith atgoffa, neu ail-sôn wrthym ein hên a'n ffiandd anwireddau, eithr derbyn ni yn gyfiawn ynddo ei, gan gyfrif ei gyfiawnder ef i ni, a'n pechodau ninnau iddo yntef. Bodloned ei gyfiawnder ef dy gyfiawnder di am ein holl anghyfiawnder ni Bydded ei vfydd-ded ef dros ein an vfydd-dod ni. Ei beiffeithrwydd ef tros ein amherffeithrwydd ni. Ymhellach nyni yn ostyngedig â attolygwn i'th ddaionus fawredd roi i ni wir olwg, ac ymwrando an hamryw bechodau, fel na'n daller ganddynt drwy ddigrifwch, ac na'n caledor ynddynt drwy hir'ai fer fel y digwydda ir gwrthodedig: Ond bod o honom yn flinderog o honynt, ac yn ymofidio am danynt; gan ymnerthu, ac ymegnio i ymadel oddi-wrthynt. O Dâd daionus cynnyrfa ein calonnau ni, agwîr edifeirwch am bob pechod, na chymmerom ddim difyrrwch mewn neb rhyw ⟨p. 467⟩fâth ar bechod: Ond er ein bod ni yn syrthio o wendid (megis yr ydym yn cwympio yn fynych) etto na âd i ni byth lwyr syrthio, na âd i ni orwedd nac aros mewn pechod, eithr cryfhâ ni i gyfodi ar ein traed eilwaith, ac i ddychwelyd attat ti an holl galonnau, ac i'th geisio di tra fyddych i'th gael, ac tra y cynnigiech i ni râd, a thrugared.