In bedwerydd, troiff grâs ddŷn oddiwrth gau hither ar ei gyfiawnder ei hun. Cais pechadur guddio ei noethni â dail a darddo o hono ef, a llyfn ei friwiau âi dafod ai ddyledswyddau ei hun, Phil. 3. 6, 7. Mic. 6. 6, 7. Tueddol yw i hyderu arno ei hun, Luc. 16. 15. ac 18. 9. Ac i dybied fod ei hatlingau in aur; ac wrth geisio gosod ei gyfiawnder ei hun nid ymostwng i gyfiawnder Duw, Rhuf. 10. 3. And grâs a newid ei feddwl, ac a beriff iddo welled nad yw ei gyfiawnder ef and cadachau pryfedog, misglwyfus, Isaiah 64. 6. A gwna hynny ef in dlawd in ei yspryd, Math. 5. 3. Gan ei holy ai farnu ei hun, Rhuf. 7. A chwyno ei fod in druan in resynol, in dlawd, in dall, ac in noeth, Datc. 3. 17. Cydnebydd fod lawyer o anwireddau ⟨p. 38⟩in ei bethau goreu ef, ac nad yw ei gyfiawnder ef and cnawd a cholled, ac ni fynniff er yr holl fyd ei gael ynddo, Phil. 3. 4, 7, 8, 9. Bid ei fŷs in oestadol ar ei friwiau, ei bechodau, ai ddeffygion, Psal. 51. 3. A gweliff fod cyfiawnder Christ in beth gwerthfawr, a dymunol ac anghenrheidiol iw gyfiawnhau ef, ai ddyledswyddau: Ni lefis ddyfod i ŵydd Duw mewn gweddi heb Grist gyd ag ef. Pwysa ar law Christ, ac felly yr ymgrymma in nhy ei Dduw: Ei fywyd ef sydd guddiedig in Christ, fell y bywyd naturiol in y gallon: Ac mae ei enaid ef in gwreiddio in ei Achubwr, fell pren in y ddaiar, ac in cael ymborth, tŵf, a chadernid oddiwrtho ef; o'r blaen diflas oedd ganddo yr Efengil, and in awr melys yw hi iddo. Cyn ei droi difyr oedd gan Augustin ddarllen llyfreu Cicero, and gwedi cwynodd a diflasodd hwy, eisieu cael enw Christ ynddynt; a thra serchog y llefara efe wrth Grist in ei fyfyrdodau; o felysaf, anwylaf, garedicaf, haelionusaf, werthfawroccaf Arglwydd, pa bryd y caf dy welled, am llonni a'ch brydferthwch di? Dywed pob un grasol fell y merthyr, neb and Christ.
Yn bedwerydd, troiff grâs ddŷn oddiwrth gau hyder ar ei gyfiawnder ei hun. Cais pechadur guddio ei noethni â dail a darddo o hono ef, a llyfn ei friwiau âi dafod ai ddyledswyddau ei hun, Phil. 3. 6, 7. Mic. 6. 6, 7. Tueddol yw i hyderu arno ei hun, Luc. 16. 15. ac 18. 9. Ac i dybied fod ei hatlingau yn aur; ac wrth geisio gosod ei gyfiawnder ei hun nid ymostwng i gyfiawnder Duw, Rhuf. 10. 3. Ond grâs a newid ei feddwl, ac a beriff iddo weled nad yw ei gyfiawnder ef ond cadachau pryfedog, misglwyfus, Esay 64. 6. A gwna hynny ef yn dlawd yn ei yspryd, Math. 5. 3. Gan ei holi ai farnu ei hun, Rhuf. 7. A chwyno ei fod yn druan yn resynol, yn dlawd, yn dall, ac yn noeth, Datc. 3. 17. Cydnebydd fod llawer o anwireddau ⟨p. 38⟩yn ei bethau goreu ef, ac nad yw ei gyfiawnder ef ond cnawd a cholled, ac ni fynniff er yr holl fyd ei gael ynddo, Phil. 3. 4, 7, 8, 9. Bydd ei fŷs yn oestadol ar ei friwiau, ei bechodau, ai ddeffygion, Psal. 51. 3. A gweliff fod cyfiawnder Crist yn beth gwerthfawr, a dymunol ac anghenrheidiol iw gyfiawnhau ef, ai ddyledswyddau: Ni lefis ddyfod i ŵydd Duw mewn gweddi heb Grist gyd ag ef. Pwysa ar law Christ, ac felly yr ymgrymma yn nhy ei Dduw: Ei fywyd ef sydd guddiedig yn Christ, fel y bywyd naturiol yn y galon: Ac mae ei enaid ef yn gwreiddio yn ei Achubwr, fel pren yn y ddaiar, ac yn cael ymborth, tŵf, a chadernid oddiwrtho ef; o'r blaen diflas oedd ganddo yr Efengil, ond yn awr melys yw hi iddo. Cyn ei droi difyr oedd gan Augustin ddarllen llyfreu Cicero, ond gwedi cwynodd a diflasodd hwy, eisieu cael enw Christ ynddynt; a thra serchog y llefara efe wrth Grist yn ei fyfyrdodau; o felysaf, anwylaf, garedicaf, haelionusaf, werthfawroccaf Arglwydd, pa bryd y caf dy weled, am llonni a'ch brydferthwch di? Dywed pob un grasol fel y merthyr, neb ond Christ.
