A26815:1016
Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere
Londini : Typis A.G. & J.P. & prostant venales apud Georgium Wells ..., 1681
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Mite praeterea & clemens illud pectus, quoties dirutum jus sacrorum, eversum Silesiae statum, fulcra libertatis Principes consanguineos, & perturbatas immane quantum res nostras perpendebat, licet discessum saepe meditaretur, facere tamen non poterat, quin & illud sibi proponeret subinde, eos injuriam ⟨p. 441⟩ipsos inferre, qui non avertunt cum possunt. Itaque non animositas illi sua mortem properavit, cujus in tali quo occidit tempore minus egere videbatur: non adolescentia & aetas, cui non modo invidetur alias, verum etiam favetur, sed sive casus, quorum tam multi rebus mortalium de improviso incidunt; sive metus hostium, dumb novus in illo libertatis asse•tor, vindex bonorum, restitutor exulum timebatur. Tantam spem tuam, Rex Potentissime, tot populorum gaudia, deliciae seculi, caput desideratissimum, eheu! secum abstulit. At tu Fortunae Reduci votum haud dubie faciebas, quae illum, proh dolor! aliter quam optabas remittit. Non narrabit Majestati Tuae quae vidit, quae audivit, quae fecit: non commendabit tibi suspiria oppressorum, direptiones provinciarum & incendia, timorem publicae servitutis, s•curam d•niqu• Germaniae quietem aut pace dol•sa bellum tranquillius. Merebantur fortia ejus facta virtusque militaris vel ingentem triumphum: nunc funus pro illo ducendum, tanto tristius, quanto majus calamitati huic pondus adijcit novitas mortis & atrocitas. Potuisses utinam illum audisse valedicent•m, quam solicite de Majestate tua cogitaverit! quanta portio ex illo quem traxerat spiritu in suum redierit auctorem! Percepisses puto illa Filij optimi verba: Hoc solum, Rex & Pater Clem•ntissime, excuso: insidijs pereo, non virtute ferri. Ut morem tibi gererem, semper studui: ut fato morem non gererem, stud•re non potui. Ita visum est Deo Immortali, cui animam hanc seria conversion, precibus serijs commendo. Ipse Majestati tuae eos vitae annos largietur, qui meae negati sunt. Ipsi tecum fratres mei, charissimi ac desideratissimi, regnumque tuum curae erunt. Ipse te conservet: nam de me, qui Liberatori meo ac Conservatori generis humani spiritum hunc ex animo trado, securus sum. Exc•ssum timere, meum & Christiani hominis, & tanti Regis Filij non fuit. Sed neque ita inter arma versabar, ut nescirem mortem mihi in procinctu habendam. Repetat vitam, excipiat animam hanc qui dedit; Auctor salutis meae, ac indignae hujus ncis indubitatus ultor.