Haud ita multo post Gideon vanden Bogaerde, Nobilis Flander, neutrarum antea partium, cum vexillo inescatus, sequi parts regis Hispaniae decre••sset, Religionem quoque debuit mutare, quaesito praetextu. Religionem Pon• jam Reformata v•ri•r•m esse. Et id in negotio Transubstantiationis, […] patrem Gaudam Jesuitam Antwerpi•ns•m, publicatis scriptis conatus est demonstrare. Subactus in religione Pontificia esse debuit, qui ausus non fuit aliis quam patris Gaudae verbis loqui, penetravit ad minimum in illam religionem qui praeteritis speciosis, cam conversionis suae praetextum elegit, ubi religio Pontincia quam maxime est monstrosa: quid enim horrendum magis quam panem adorare? Quare facile contemni potuisset, nisi sub Bogardi nomine lusisset Gauda Jesuita impudens: qui eo temeritatis devenerat, ut immemor fragilitatis humanae, horret animus eloqui, Deo animam suam offerret c•piatric•m errorum qui in Ecclesia Pontificia invenirentur. Egregius certe v•des, qui ipse plura debuit, quam posset persolvere. Huic statim see opposui• ac respondit Walaeus, ostenditque verba institutionis Coenae ipsis Po • s nonnisi figurat• intelligi posse; nec consecratione corpus Christi infinitis locis eodem este • mento, quia ita corpus non esset, quod suis terminis semper est •ircum•scriptum. Gauda ad secundam responsionem conticuit. Sine dubio ⟨p. 623⟩valde imparem se sentiens, omnibus enim sectariis. Pontinens prae • constitutum est semper ultimo scribere, ut multitudini superiore videantur, saltem ratione non destitui.
Haud ita multo post Gedeon vanden Bogaerde, Nobilis Flander, neutrarum antea partium, cum vexillo inescatus, sequi partes regis Hispaniae decre••sset, Religionem quoque debuit mutare, quaesito praetextu. Religionem Pon• iam Reformata v•ri•r•m esse. Et id in negotio Transubstantiationis, 〈…〉 patrem Gaudam Jesuitam Antwerpi•ns•m, publicatis scriptis conatus est demonstrare. Subactus in religione Pontificia esse debuit, qui ausus non fuit aliis quam patris Gaudae verbis loqui, penetravit ad minimum in illam religionem qui praeteritis speciosis, cam conversionis suae praetextum elegit, ubi religio Pontincia quam maxime est monstrosa: quid enim horrendum magis quam panem adorare? Quare facile contemni potuisset, nisi sub Bogardi nomine lusisset Gauda Jesuita impudens: qui eo temeritatis devenerat, ut immemor fragilitatis humanae, horret animus eloqui, Deo animam suam offerret c•piatric•m errorum qui in Ecclesia Pontificia invenirentur. Egregius certe v•des, qui ipse plura debuit, quam posset persolvere. Huic statim se opposui• ac respondit Walaeus, ostenditque verba institutionis Coenae ipsis Po • s nonnisi figurat• intelligi posse; nec consecratione corpus Christi infinitis locis eodem este • mento, quia ita corpus non esset, quod suis terminis semper est •ircum•scriptum. Gauda ad secundam responsionem conticuit. Sine dubio ⟨p. 623⟩valde imparem se sentiens, omnibus enim sectariis. Pontinens prae • constitutum est semper ultimo scribere, ut multitudini superiore videantur, saltem ratione non destitui.