A26815:29
Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere
Londini : Typis A.G. & J.P. & prostant venales apud Georgium Wells ..., 1681
Biography Henry Chicheley: VITA HENRICI CHICHELE ARCHIEPISCOPI CANTUARIENSIS.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Erat Alexander origine Cretensis, patre incerto natus, à quodam Franciscano dumb puer victum ostiatim quaereret, perspecta ipsius indole, in ordinem suum cooptatus, ab eodem in Italia Grammaticam & Logicam edoctus, inde ad Academiam Oxoniensem amandatus, ubi Philosophiae & Theologiae studiis per plures annos incumbens, insignem utriusque scientiae cognitionem adeptus est, quam deinde Parisiis docens, & commentariis in libros sententiarum acutè scriptis patefecit, postea procurante Joanne Galeatio Mediolani Duce, Archiepiscopus Mediolanensis, demum ab Innocentio VII Cardinalis, & jam Pontifex creatus est: vir doctrinâ & integritate singulari, sed studiis & vitae monasticae assuetus, ad negotia publica administranda ineptus ab omnibus habebatur. Verùm nec diuturnam nec tranquillam sedis suae possessionem nactus est: nam post finem Synodi, Pisis Bononiam profectus Kalendis Maii any sequentis, decimo Pontificatus mense veneno extinctus creditur; & Balthasar Cossa, qui Bononiae Legatus ab Alexandro constitutus praeerat, vir verox & Militiae quàm Sacerdotio aptior, à Cardinalium Collegio partim metu militum quos in urbe pro station habebat, partim largitione usus erga inopes Cardinals à Gregorio nuper creatos, Pontifex renunciatur, & Joannis XXIII nomen accepit. Dum autem Alexander Pisis & Bononiae esset, Gregorius interea Arimini, & Benedictus Panischolae (quae civitas in Arragoniâ sita est) pro Pontifice see gerebant; adeoque tres jam considebant in Divi Petri Cathedra, quae vix unius fastum continere potest, justissimo divini numinis judicio, ut redargueretur eorum vanitas, qui à perpetua in ea seed Pontificum successione, sacrum Christi gregem, fidemque Christianorum omnium pendêre volunt. Soluto concilio Pisano, Henricus Menevensis (qui etiam in libris juris fmunicipalis legatus à rege hoc ipso anno perhibetur) cum reliquis legatis, ingruente hyeme domum redit, ubi duobus annis sequentibus duabus Synodis Londini habitis, ab Archiepiscopo Cantuariensi evocatus interfuit, uti ex publicis earum Synodorum actis constat: de caetero 2diocesin suam peragrare, de moribus populi sui inquirer, & reliqua Episcopi munia sedulò obire, quotiescunque ei à publicis negotiis vacaret, ad quae ab Henrico quarto rege sae pe adhibitus est, qui eum summo ob prudentiam singularem in honore semper habuit. Eo autem vitâ functo Westmonasterii ⟨p. 10⟩XIII Kal. April.