Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Hoc consilio; His auspicijs. Quasi praedicerent Filio in fuga sua transmarina, puerum Insularem futurum olim Virum universum. Sic tu (Bodleie) profectus es aetate minor, ut redire posses virtute maximus; Patriamque tuam, qua tali exilio honestius carere veils, eo animo deseruisti, quo multo potius haberi malles Christi peregrinus quam indigena Idolorum, Pergis, oberras, latitas: —Sic tu sub Principe dura, Temporibusque malis ausus es esse bonus. Qui cum annum ageres duodecimum, & Genevenses jam primo salutasses, literisque dedisses operam, Graecae linguae non tam auditor, quam speculator habitus es, ut qui explorares potius artis angiportus, & insidias, quam qui rudimenta prima, & praecepta disceres. Cumque postea libertati simul, & religioni Augustissimae Elizabethae auspicijs vacaret Anglia, redditus est nobis exul juvenis; cujus tantum in conditione & fortuna fuga aliquando honesta dici potest, & liberalis. Neque satis ad Devoniam suam rediisse, & Penates, nisi limina Deorum pulset, & Academias; adeo facilis cuiquam unius literulae Metamorphosis videbitur, Exonij, & Oxonij, qui ingenium maluit colere quam agrum, & sapientiae imperium libentius patitur, quam pecuniae. Neque praeclaro instituto, quod multi perperam arbitrantur, sufficit Oxonium, nisi praeceptorem etiam idoneum, & appositum subministret: quod Tyroni huic adeo feliciter successit, ut conspirasse viderentur inter se Fatum & Consilium, lutoque huic Artificem, & aetati ejus Monitorem destinasse. Cujus ingenij spatio, & torrenti obvius occurrit, Doctissimus, Probatissimus, Reverendissimus Humphredus; (credo) ut experirentur aliquando probitas & cultura, utrum viginti annorum rectius senecta, an juventus diceretur. Ita solus fecit, solvitque aenigmata egregia ille Oedipus. Postquam vero de mora longiori consilium ceperat, in Societatem Mertonensem eruditissimam see recepit, in qua sic vixit suaviter, & secure, ut omnem illius severitatis famam facile contemneret, suisque legibus viveret, non Collegij. Atque ideo jure optimo (viri Mertonenses) vobis ipsis indulgere & favere debetis, quod cum Filios plurimos ultra attributum, & Epitheton doctos, Ockamum, Burleium, Scotum, aliosque quos Matter Vestra foecundissima olim pepererit, Natalibus adhuc vestris, justaeque gloriae servati fuerint Bodleius & Savilius:

Hoc consilio; His auspicijs. Quasi praedicerent Filio in fuga sua transmarina, puerum Insularem futurum olim Virum universum. Sic tu (Bodleie) profectus es aetate minor, ut redire posses virtute maximus; Patriamque tuam, qua tali exilio honestius carere velles, eo animo deseruisti, quo multo potius haberi malles Christi peregrinus quam indigena Idolorum, Pergis, oberras, latitas: —Sic tu sub Principe dura, Temporibusque malis ausus es esse bonus. Qui cum annum ageres duodecimum, & Genevenses jam primo salutasses, literisque dedisses operam, Graecae linguae non tam auditor, quam speculator habitus es, ut qui explorares potius artis angiportus, & insidias, quam qui rudimenta prima, & praecepta disceres. Cumque postea libertati simul, & religioni Augustissimae Elizabethae auspicijs vacaret Anglia, redditus est nobis exul juvenis; cujus tantum in conditione & fortuna fuga aliquando honesta dici potest, & liberalis. Neque satis ad Devoniam suam rediisse, & Penates, nisi limina Deorum pulset, & Academias; adeo facilis cuiquam unius literulae Metamorphosis videbitur, Exonij, & Oxonij, qui ingenium maluit colere quam agrum, & sapientiae imperium libentius patitur, quam pecuniae. Neque praeclaro instituto, quod multi perperam arbitrantur, sufficit Oxonium, nisi praeceptorem etiam idoneum, & appositum subministret: quod Tyroni huic adeo feliciter successit, ut conspirasse viderentur inter se Fatum & Consilium, lutoque huic Artificem, & aetati ejus Monitorem destinasse. Cujus ingenij spatio, & torrenti obvius occurrit, Doctissimus, Probatissimus, Reverendissimus Humphredus; (credo) ut experirentur aliquando probitas & cultura, utrum viginti annorum rectius senecta, an juventus diceretur. Ita solus fecit, solvitque aenigmata egregia ille Oedipus. Postquam vero de mora longiori consilium ceperat, in Societatem Mertonensem eruditissimam se recepit, in qua sic vixit suaviter, & secure, ut omnem illius severitatis famam facile contemneret, suisque legibus viveret, non Collegij. Atque ideo jure optimo (viri Mertonenses) vobis ipsis indulgere & favere debetis, quod cum Filios plurimos ultra attributum, & Epitheton doctos, Ockamum, Burleium, Scotum, aliosque quos Mater Vestra foecundissima olim pepererit, Natalibus adhuc vestris, justaeque gloriae servati fuerint Bodleius & Savilius: