Richard Baxter's Catholic theology plain, pure, peaceable, for pacification of the dogmatical word-warriors who,…Richard Baxter's Catholick theologie plain, pure, peaceable, for pacification of the dogmatical word-warriours who,…

Though I make no doubt but our Divines at Dort knew this to be Augustine's professed judgment, yet in their Judic. de Persever. I find three Sentences cited by them out of Augustine, as making for the contrary, by which I suppose they intended to prove him doubtful or wavering. But 1. Three doubtful passages as to the sense, are not to be set against a mans open frequently professed judgment, thus expounded and followed by all his Disciples. 2. Let us examine the Texts. 1. The last of the three is de Correp. & Grat. cap. 9. But though Davenant be that Divine whom I honour for judgment above all, or almost all since the Apostles days; yet I must say that in this they all dealt very negligently or partially: For in that place Augustine professedly distinguisheth of Sons of God, predestinate and not predestinate: and saith, [Nec nos moveat quod filiis suis quibusdam Deus not dat istam perseverantiam. Absit enim ut i•a esset si de illis praedestinatis essent, ⟨p. 99⟩& secundum propositum vocatis, qui vere sunt filii promissionis. Nam isti cum pie vivunt dicuntur filii Dei: sed quoniam victuri sunt impiè & in eadem impietate morituri, non eos dicit filios Dei praescientia Dei. And expounding ex nobis exierunt sed non erant ex nobis, &c. ait, [Quid aliud dicunt, nisi non erant filii etiam quando erant in professione & nomine filiorum? Non quia justitiam simulaverunt; sed quia in ea non permanserunt. Neque enim ait, nam si fuissent ex nobis, veram non fictam justitiam tenuissent, utique nobiscum: sed si fuissent ex nobis, permanissent utique nobiscum. In bono illos volebat proculdubio manere: Erant itaque in bono, sed quia in eo non permanserunt—non erant ex nobis—non erant ex numero filiorum.—Nam non perit filius promissionis, sed filius perditionis.—Filiis suis non praedestinatis Deus perseverantiam non dedit.—Et rursus quos dicimus inimicos ejus, vel parvulos filios inimicorum ejus, quoscunque eorum sic regeneraturus est, ut in ea side quae per dilectionem operatur, hanc vitam finiant, jam & antequam hoc fiat, in illa praedestinatione sunt filii ejus, & dati sunt Christo filio ejus, ut non pereant, sed habeant vitam aeternam.—Quia ergo non habuerunt perseverantiam, sicut non vere Discipuli Christi, ita non vere filii Dei fuerunt, etiam quando esse videbantur & ita vocabantur.—Apud cum hoc non sunt, cui notum est quod futuri sunt, id est, ex bonis mali.