A26883:2509
Richard Baxter's Catholic theology plain, pure, peaceable, for pacification of the dogmatical word-warriors who,…Richard Baxter's Catholick theologie plain, pure, peaceable, for pacification of the dogmatical word-warriours who,…
Richard Baxter's Catholic theology plain, pure, peaceable, for pacification of the dogmatical word-warriors who, 1. by contending about things unrevealed or not understood, 2. and by taking verbal differences for real,Richard Baxter's Catholick theologie plain, pure, peaceable, for pacification of the dogmatical word-warriours who, 1. by contending about things unrevealed or not understood, 2. and by taking verbal differences for real,
London: printed by Robert White for Nevill Simmons, 1675
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
XI. He distinguisheth sufficient Grace into that Prater quod nil aliud ex parte Dei per modum Principii necessarium est ut homo Velit ••t operetur: And that Quod satis est ut homo dicatur posse operari, quamvis ali•• adhu• necessarium est ut de facto operetur. The later he denieth not: As to the former he saith, Nullum jam dari hominibus lapsis gratia sufficiens, quin sit simul efficax. lib. 3. c. 1. p. 102, 103. This Gratia sufficiens is but the sine quo non, the grace of innocency and not medicinal, and that which Pelagius and the Massilienses held against Augustine, yea, ad gratiam naturae pertinet, & Lapsorum reparationi inutilis & pernictosa. cap. 2. p. 104. For it supposeth Nature to be sound. Quid homini misero perniciosius, quam illa gratia abundare, qua nemo unquam, fatentibus scholasticis, nisi majorem damnationem assecutus est? Hoc ipso quippe •••squisque damnabilior est, quo magis sufficienti gratia abundavit, Nemo •••• unquam sufficienti gratia usus est, aut utitur, aut uietur in aternum; qui mitius puniretur si tali auxilio caruisset; quo Deus neminem vel damnandorum vel salvandorum usurum esse praescivit.
XI. He distinguisheth sufficient Grace into that Prater quod nil aliud ex parte Dei per modum Principii necessarium est ut homo Velit ••t operetur: And that Quod satis est ut homo dicatur posse operari, quamvis ali•• adhu• necessarium est ut de facto operetur. The later he denyeth not: As to the former he saith, Nullum jam dari hominibus lapsis gratia sufficiens, quin sit simul efficax. lib. 3. c. 1. p. 102, 103. This Gratia sufficiens is but the sine quo non, the grace of innocency and not medicinal, and that which Pelagius and the Massilienses held against Augustine, yea, ad gratiam naturae pertinet, & Lapsorum reparationi inutilis & pernictosa. cap. 2. p. 104. For it supposeth Nature to be sound. Quid homini misero perniciosius, quam illa gratia abundare, qua nemo unquam, fatentibus scholasticis, nisi majorem damnationem assecutus est? Hoc ipso quippe •••squisque damnabilior est, quo magis sufficienti gratia abundavit, Nemo unquam sufficienti gratia usus est, aut utitur, aut uietur in aternum; qui mitius puniretur si tali auxilio caruisset; quo Deus neminem vel damnandorum vel salvandorum usurum esse praescivit.