Et in Thesibus de Foedere, Thes. 454. [(sanctitas infantum) est, 4. Quòd qui illius seminis in infantia moriuntur, Circumcisionis foedere initiati à parentibus foedus retinentibus, non exscinduntur ex populis suis, sed Regnum coelorum adipiscuntur, sanctificati per spiritum promissionis sanctum.] Et Thes. 457. [Et in adultis quidem ad foedur accedentibus requirit professionem fidei in Christum, Act 8.36, 37. in infantibus nihil nisi genitum esse à parente saltem altero fidem professo, (Eccl•siâ) in Charitate quae omnia sperat, judicans, & illos sincerè professos, & hos jam verè sanctificatos.] Thes. 458. [Et quidem consilium Gratiae patescit in omnibus fidelium liberis, qui in infantiae moriuntur, de quibus certam consolationem habent parentes, eos non exscindi. In iis verò qui adolescunt, singulis consolationis conditio subintelligitur si manserint in Fide, & Charitate, & sanctificatione cum modestiâ, 1 Tim. 2.15.] Thes. 428. [Nam primo Deus baptismum dans considerandus venit, ut is qui per ministrum stipuletur à nobis, five nos interroget de veritate & sinceri•ate resipiscent•ae & sidei ejus quam supra explicavimus. Thes. 426. (which is a special faith.)] Et Thes. 492, 493, 494. [Obsignatio Communionis praesupponit sidem exploratam communicantis, ut Thes. 209. quae sides se habet ad minimum ut [Greek or Hebrew], confugientis, Heb. 6.18. Inest igitur in oblatione Symboli stipulatio Fid•i quae & verbis (Hoc facite ad recordationem mei) innuitur. Quam stipulationem explicat Paulus, 1 Cor. 11. ⟨p. 226⟩26, 27, 28, 29. additâ comminatione in eos qui indignè comedereni. Illis enim incumbit is reatus quem, &c. Mal. 1.14. &c. Et sic corporis & sanguinis Christi, sive mortis Christi, ut blasphemus, persecutor & latro sit reus. 499. Inest fidei stipulatio etiam per consequens in illis, [Accipite, edite; Hoc est corpus meum]— Comeditur autem— side qua unum cum ipso fimus. — 494. Stipulatio fidei per fidei obedientiam, attestanti post explorationem bonâ conscientiâ acceptata, parit Jus accipiendi Sacramentum sacrae Co•nae, & eo ritu judicandi restipulationem atque interrogationem Dei ut Patris nostri de communione filii ipsius. Ità Testamentum in vim & effectum Foederis transit.
Et in Thesibus de Foedere, Thes. 454. [(sanctitas infantum) est, 4. Quòd qui illius seminis in infantia moriuntur, Circumcisionis foedere initiati à parentibus foedus retinentibus, non exscinduntur ex populis suis, sed Regnum coelorum adipiscuntur, sanctificati per spiritum promissionis sanctum.] Et Thes. 457. [Et in adultis quidem ad foedur accedentibus requirit professionem fidei in Christum, Act 8.36, 37. in infantibus nihil nisi genitum esse à parente saltem altero fidem professo, (Eccl•siâ) in Charitate quae omnia sperat, judicans, & illos sincerè professos, & hos jam verè sanctificatos.] Thes. 458. [Et quidem consilium Gratiae patescit in omnibus fidelium liberis, qui in infantiae moriuntur, de quibus certam consolationem habent parentes, eos non exscindi. In iis verò qui adolescunt, singulis consolationis conditio subintelligitur si manserint in Fide, & Charitate, & sanctificatione cum modestiâ, 1 Tim. 2.15.] Thes. 428. [Nam primo Deus baptismum dans considerandus venit, ut is qui per ministrum stipuletur à nobis, five nos interroget de veritate & sinceri•ate resipiscent•ae & sidei ejus quam supra explicavimus. Thes. 426. (which is a special faith.)] Et Thes. 492, 493, 494. [Obsignatio Communionis praesupponit sidem exploratam communicantis, ut Thes. 209. quae sides se habet ad minimum ut 〈non-Latin alphabet〉, confugientis, Heb. 6.18. Inest igitur in oblatione Symboli stipulatio Fid•i quae & verbis (Hoc facite ad recordationem mei) innuitur. Quam stipulationem explicat Paulus, 1 Cor. 11. ⟨p. 226⟩26, 27, 28, 29. additâ comminatione in eos qui indignè comedereni. Illis enim incumbit is reatus quem, &c. Mal. 1.14. &c. Et sic corporis & sanguinis Christi, sive mortis Christi, ut blasphemus, persecutor & latro sit reus. 499. Inest fidei stipulatio etiam per consequens in illis, [Accipite, edite; Hoc est corpus meum]— Comeditur autem— side qua unum cum ipso fimus. — 494. Stipulatio fidei per fidei obedientiam, attestanti post explorationem bonâ conscientiâ acceptata, parit Jus accipiendi Sacramentum sacrae Co•nae, & eo ritu judicandi restipulationem atque interrogationem Dei ut Patris nostri de communione filii ipsius. Ità Testamentum in vim & effectum Foederis transit.