A26898:384
Church-history of the government of bishops and their councils abbreviated including the chief part…
Church-history of the government of bishops and their councils abbreviated including the chief part of the government of Christian princes and popes, and a true account of the most troubling controversies and heresies till the Reformation ... / by Richard Baxter ...
London: printed by B. Griffin for Thomas Simmons, 1680
Church-History OF BISHOPS And their COUNCILS ABRIDGED, &c. › Chapter 3
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
The cause of all he tells us was partly forsaking the simple Form of Baptismal Faith as not sufficient, and partly following Votes and worldly Powers. Dum à quibus ea requiritur sua scribunt & non quae Dei sunt praedicant, orbem aeternum erroris & redeuntis in se semper certaminis circumtulerunt. Oportuerat humanae infirmitatis modestia omne cogitationis divinae sacramentum illis tantùm conscientiae suae finibus contineri quibus credidit: Neque post confessam & juratam in baptismo fidem in nomine Patris, Filii & Sp. sancti, quicquam aliud vel ambigere vel innovare. And speaking of mens perverting the sense, he addeth. Scribendae & innovandae fidei exinde usus inolevit: Qui postquam nova potius coepit condere, quam accepta retinere, nec vetera defendit, nec innovata firmavit, & facta est Fides temporum potiùs qùam Evangeliorum: dumb & secundùm annos scribitur, & secundùm confessionem baptismi non tenetur. Periculosum admodùm nobis & miserabile est tot nunc Fides existere, quot voluntates: & tot nobis doctrinas esse quot mores, & tot causas blasphemiarum pullulare, quot vitia sunt; dum aut ita fides scribuntur, ut volumus, aut ita ut volumus intelliguntur. Et cum secundùm unum Deum, & unum Dominum & unum baptisma fides una sit, excidimus ab eâ fide quae sola est; & dum plures siunt, ad id coeperunt esse nè ulla sit: (referring to Nice.)
The cause of all he tells us was partly forsaking the simple Form of Baptismal Faith as not sufficient, and partly following Votes and worldly Powers. Dum à quibus ea requiritur sua scribunt & non quae Dei sunt praedicant, orbem aeternum erroris & redeuntis in se semper certaminis circumtulerunt. Oportuerat humanae infirmitatis modestia omne cogitationis divinae sacramentum illis tantùm conscientiae suae finibus contineri quibus credidit: Neque post confessam & juratam in baptismo fidem in nomine Patris, Filii & Sp. sancti, quicquam aliud vel ambigere vel innovare. And speaking of mens perverting the sence, he addeth. Scribendae & innovandae fidei exinde usus inolevit: Qui postquam nova potius coepit condere, quam accepta retinere, nec vetera defendit, nec innovata firmavit, & facta est Fides temporum potiùs qùam Evangeliorum: dum & secundùm annos scribitur, & secundùm confessionem baptismi non tenetur. Periculosum admodùm nobis & miserabile est tot nunc Fides existere, quot voluntates: & tot nobis doctrinas esse quot mores, & tot causas blasphemiarum pullulare, quot vitia sunt; dum aut ita fides scribuntur, ut volumus, aut ita ut volumus intelliguntur. Et cum secundùm unum Deum, & unum Dominum & unum baptisma fides una sit, excidimus ab eâ fide quae sola est; & dum plures siunt, ad id coeperunt esse nè ulla sit: (referring to Nice.)