Gildas Salvianus: The Reformed Pastor

Gildas de excid. Britan. edit. Polid. Virgil. sub fine. [Quid plura? I ertur vobis in medium Matthaei in confusionem vestram, exemplum, sanctorum quoque Apostolorum electione, vel judicio Christi, non propria voluntate sortiti, ad quod caeci effecti non videtis, quia longè à meritis ejus distatis, dumb in morem & affectum Judae traditoris sponte corruitis. Apparet ergo eum qui vos sacerdotes sciens ex corde, dicit non esse eximium Christianum. Sanè quod sentio, proferam. Posset quidem lenior fieri increpatio, sed quid prodest vulnus manu tantum palpare, unguentove ungere, quod tumore jam vel faetore sibi horrescens cauterio, & publico ignis medicamine eget? Si tamen ullo modo sanari possit, aegro nequaquam medelam quaerente & ob hoc medico longius recedente. O inimici Dei, & non Sacerdotes ô licitatores malorum, & non pontifices; traditores, & non sanctorum Apostolorum successores; impugnatores, & non Christi Ministri. Auscultastis quidem secundae lectionis Apostoli Pauli verborum sonum, sed nullo modo monita virtutemque servastis, & simulachrorum more, quae non ⟨image 9⟩vident, neque audiunt, eodem die alteriastitistis, licet ille tune & quotidiè vobis intonaret. Fratres, fidelis sermo est, & omni acceptione dignus. Ille dixit, fidelem, & dignum, vos ut infidelem & indignum sprevistis. Si quis Episcopatum cupit, bonum opus cupit. Vos Episcopatum magnoperè avaritiae gratia, non spiritalis profectus obtentu, cupitis, & bonum opus illi condignum nequaquam habetis. Oportet ergo hujusmodi irreprehensibilem esse: In hoc namque sermone lachrymis magis, quam verbis opus est, ac si dixisset Apostolus eum esse omnibus irreprehensibiliorem debere. Unius uxoris virum. Quid ita apud nos, quoque contemnitur, quasi non audiretur vel idem dicere. Et virum uxoris sobrium, prudentem? Quis etiam ex vobis hoc aliquando in esse sibi saltem optavit. Hospitalem? Id forte casu evenerit, popularis aurae potius, quam praecepti gratiâ factum. Non prodest, Domino salvatore ita dicente. Amen dico vobis, receperunt mercedem suam. Ornatum, non vinolentum, non percussorem, sed modestum, non litigiosum, non cupidum? O feralis immutatio, ô horrenda praeceptorum coelestium conculcatio; nonne infatigabiliter ad-haee expugnanda, vel potius obruenda actuum verborumque arma corripitis, pro quibus conservandis, atque firmandis, si necesse fuisset, & poena ultro subeunda, & vita ponenda erat?

Gildas de excid. Britan. edit. Polid. Virgil. sub fine. [Quid plura? I ertur vobis in medium Matthaei in confusionem vestram, exemplum, sanctorum quoque Apostolorum electione, vel judicio Christi, non propria voluntate sortiti, ad quod caeci effecti non videtis, quia longè à meritis ejus distatis, dum in morem & affectum Judae traditoris sponte corruitis. Apparet ergo eum qui vos sacerdotes sciens ex corde, dicit non esse eximium Christianum. Sanè quod sentio, proferam. Posset quidem lenior fieri increpatio, sed quid prodest vulnus manu tantum palpare, unguentove ungere, quod tumore jam vel faetore sibi horrescens cauterio, & publico ignis medicamine eget? Si tamen ullo modo sanari possit, aegro nequaquam medelam quaerente & ob hoc medico longius recedente. O inimici Dei, & non Sacerdotes ô licitatores malorum, & non pontifices; traditores, & non sanctorum Apostolorum successores; impugnatores, & non Christi Ministri. Auscultastis quidem secundae lectionis Apostoli Pauli verborum sonum, sed nullo modo monita virtutemque servastis, & simulachrorum more, quae non