A27004:914
The reasons of the Christian religion the first part, of godliness, proving by natural…
The reasons of the Christian religion the first part, of godliness, proving by natural evidence the being of God ... : the second part, of Christianity, proving by evidence supernatural and natural, the certain truth of the Christian belief ... / by Richard Baxter ... ; also an appendix defending the soul's immortality against the Somatists or Epicureans and other pseudo-philosophers.
London: printed by R. White for Fran. Titon, 1667
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
§. 16. God is not bound thus to annihilate the sinner, but ⟨p. 166⟩may continue all his natural Being, 1and leave him under the deserved privation of well-being, depriving him of all other Mercies.
- 1Sua quemque fraus, & seus error maximè vexat, suum quemque scelus ngitat, amentiaque afficit, suae maloe cogitations conscientiaeque animi terrent. Hae sunt impiis assiduae domesticaeque furiae, quae dies noctesque poenas à sceleratissimis repetunt. Cic. pro Rosc. improbitas nunquam sinit eum respirare, nunquam quiescere. Cic. de fin. Impii poenas luunt, non tam judiciis, quàm angore conscientiae, fraudisque cruciatu. Id. 2 de Leg. Animi conscientiâ improbi semper cruciantur, tum etiam poenae timore. Id 2. de fin. Impiis apud inferos sunt poenae praeparatae. Id. 1. de leg. Hic geminae aeternem portae, quarum altera durâ Semper lege patens, populos Regesque receptat. Val. Flac. 1. Claud. 2. Ruf de inferis ita loquitur. Huc post emeritam mortalia secula vitam Deveniunt, ubi nulla manent discrimina fatty Nullus honour, vanoque exutum nomine Regem Perturbat plebeius egens▪—Sua quemque fraus, & seus error maximè vexat, suum quemque scelus ngitat, amentiaque afficit, suae maloe cogitationes conscientiaeque animi terrent. Hae sunt impiis assiduae domesticaeque furiae, quae dies noctesque poenas à sceleratissimis repetunt. Cic. pro Rosc. improbitas nunquam sinit eum respirare, nunquam quiescere. Cic. de fin. Impii poenas luunt, non tam judiciis, quàm angore conscientiae, fraudisque cruciatu. Id. 2 de Leg. Animi conscientiâ improbi semper cruciantur, tum etiam poenae timore. Id 2. de fin. Impiis apud inferos sunt poenae praeparatae. Id. 1. de leg. Hic geminae aeternem portae, quarum altera durâ Semper lege patens, populos Regesque receptat. Val. Flac. 1. Claud. 2. Ruf de inferis ita loquitur. Huc post emeritam mortalia secula vitam Deveniunt, ubi nulla manent discrimina fati Nullus honor, vanoque exutum nomine Regem Perturbat plebeius egens▪—