A27058:843
The true history of councils enlarged and defended against the deceits of a pretended…
The true history of councils enlarged and defended against the deceits of a pretended vindicator of the primitive church, but indeed of the tympanite & tyranny of some prelates many hundred years after Christ, with a detection of the false history of Edward Lord Bishop of Cork and Ross in Ireland ... and a preface abbreviating much of Ludolphus's History of Habassta : written to show their dangerous error, who think that a general council, or college of bishops, is a supreme governor of all the Christian world ... / by Richard Baxter ... ; to which is added by another hand, a defence of a book, entitled, No evidence for diocesan churches ...The true history of councils enlarged and defended against the deceits of a pretended vindicator of the primitive church, but indeed of the tympanite & tyranny of some prelates many hundred years after Christ, with a detection of the false history of Edward Lord Bishop of Corke and Rosse in Ireland ... and a preface abbreviating much of Ludolphus's History of Habassta : written to shew their dangerous errour, who think that a general council, or colledge of bishops, is a supream governour of all the Christian world ... / by Richard Baxter ... ; to which is added by another hand, a defence of a book, entituled, No evidence for diocesan churches ...
London: printed for Tho. Parkhurst, 1682
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Et pag. 584. In Mon. Pat. [Maximus Imperator aliâs vir bonus, depravatus consiliis Sacerdotum, post Priscilliani necem Ithacium Episcopum Priscilliani accusatorem caeterosque illius socios, quos nominare non est necesse vi regia tuebatur.—Congregati apud Treveros Episcopi (there's another Synod) tenebantur, qui quotidie communicantes Ithacio communem sibi causam secerant: His ubi nunciatum est ••opinantibus, adesse Martinum, totis animis labesacti, mussitare & trepidare coeperunt.—Nec dubium erat quin Sanctorum etiam maximam turbam tempestas ista depopulatura esset. Et enim tunc solis oculis discernunt inter hominum genera, cum quis Pallore potius aut Veste, quam fide, haereticus aestimaretur. Haec nequaquam placitura Martino Episcopi faciebant.—Ineunt cum Imperatore Consilium ut m•ssis obviam Magistri officialibus, urbem istam (Martinus) vetaretur propius accedere. (But it was not five Miles from all Cities and Corporations.)—Interea Episcopi quorum communionem Martinus non in ibat trepidi ad Regem concurrunt, per damnatos see conquerentes actum esse de suo omnium statu, si Theognisti pertinaciam, qui eos SOLUS palam lata sententia condemnaverat, Martini armaret authoritas: Non oportuisse hominem capimoenibus illis: Non jam desensorem haereticorum esse, sed vindicem (Methinks I read Mr. Morrice) Nihil actum morte Priscilliani si Martinus exerceat illius ultionem. (These men have done nothing till they have destroyed all that are against their Tyranny.) Postremo prostrati cum fletu (they could weep too) & lamentation Potestatem Regiam implorant, ut ut atur adversus UNUM hominem vi sua: Nec multum aberat quin cogeretur Imperator Martinum cum haereticorum sorte miscere.] But the Emperor knowing his eminent Holiness and Reputation, trieth persuasion; [& bland appellat, haereticos jure damnatos, more judiciorum publicorum, potius quam in sectationibus Sacerdotum: Non esse causam qua Ithacii caet erorumque partis ejus communionem, putaret esse damnandam, Theognistum odio potius quam causa, fecisse dissidium; Eundemque tamen SOLUM esse qui se à communion interim separavit; a reliquis nihil novatum.] You see here that M. M. saith truly, that Martin separated but from the Bishops ⟨p. 142⟩of Ithacius's Party: That is, All save one Theognistus (and Iginus is elsewhere named.) Is not here a great accord of the Bishops?)
Et pag. 584. In Mon. Pat. [Maximus Imperator aliâs vir bonus, depravatus consiliis Sacerdotum, post Priscilliani necem Ithacium Episcopum Priscilliani accusatorem caeterosque illius socios, quos nominare non est necesse vi regia tuebatur.—Congregati apud Treveros Episcopi (there's another Synod) tenebantur, qui quotidie communicantes Ithacio communem sibi causam secerant: His ubi nunciatum est opinantibus, adesse Martinum, totis animis labesacti, mussitare & trepidare coeperunt.—Nec dubium erat quin Sanctorum etiam maximam turbam tempestas ista depopulatura esset. Et enim tunc solis oculis discernunt inter hominum genera, cum quis Pallore potius aut Veste, quam fide, haereticus aestimaretur. Haec nequaquam placitura Martino Episcopi faciebant.—Ineunt cum Imperatore Consilium ut mssis obviam Magistri officialibus, urbem istam (Martinus) vetaretur propius accedere. (But it was not five Miles from all Cities and Corporations.)—Interea Episcopi quorum communionem Martinus non in ibat trepidi ad Regem concurrunt, per damnatos se conquerentes actum esse de suo omnium statu, si Theognisti pertinaciam, qui eos SOLUS palam lata sententia condemnaverat, Martini armaret authoritas: Non oportuisse hominem capimoenibus illis: Non jam desensorem haereticorum esse, sed vindicem (Methinks I read Mr. Morrice) Nihil actum morte Priscilliani si Martinus exerceat illius ultionem. (These men have done nothing till they have destroy'd all that are against their Tyranny.) Postremo prostrati cum fletu (they could weep too) & lamentatione Potestatem Regiam implorant, ut ut atur adversus UNUM hominem vi sua: Nec multum aberat quin cogeretur Imperator Martinum cum haereticorum sorte miscere.] But the Emperour knowing his eminent Holiness and Reputation, tryeth persuasion; [& blande appellat, haereticos jure damnatos, more judiciorum publicorum, potius quam in sectationibus Sacerdotum: Non esse causam qua Ithacii caet erorumque partis ejus communionem, putaret esse damnandam, Theognistum odio potius quam causa, fecisse dissidium; Eundemque tamen SOLUM esse qui se à communione interim separavit; a reliquis nihil novatum.] You see here that M. M. saith truly, that Martin separated but from the Bishops