A41643:127
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau…Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau…
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont in byw in eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, in tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd in gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont yn byw yn eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, yn tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd yn gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.
Printiedig in Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, in y flwyddyn 1676Printiedig yn Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, yn y flwyddyn 1676
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Oh bechadur! Beth sydd in dy frŷd di barhaû in dy gyflwr cnawdol heb dy ail-eni? Cyn siccred a bod gair Duw in wîr, os biddy farw felly, ti a geùir allan o bob gobaith o drugaredd in dragywydd; ac a gêi fined i ddidrangc drueni heb esmwythdra bŷth. In ofn Duw gan hynny, pan gottych y boreu, meddwl ynot dy hun, mor an-siccr wit o fôd allan o uffern hid yr hŵyr. A phan orweddych i lawr, ystyr, mor an-siccr wit i fod allan o uffern hid y boreu nesaf. In ddiau, yr ystyriaeth hon a alley berry i Ghristion truan synnu, yr hwn sydd in wîr wedi ei ail-eni, and sydd in ammeu peth ynddo ei hunan ynghylch hynny. Pa faint mwy y dylai dy gyffrôi a'th ddychrynu di, yr hwn wit etto in dy gyflwr cnawdol pechadurus, a'th annog in ddioed i ddiangc am dy fywyd, a phrysur-geisio ymwared o'r cyflwr erchyll hwn.
Oh bechadur! Beth sydd yn dy frŷd di barhaû yn dy gyflwr cnawdol heb dy ail-eni? Cyn siccred a bod gair Duw yn wîr, os byddi farw felly, ti a geùir allan o bob gobaith o drugaredd yn dragywydd; ac a gêi fyned i ddidrangc drueni heb esmwythdra bŷth. Yn ofn Duw gan hynny, pan gottych y boreu, meddwl ynot dy hun, mor an-siccr wyt o fôd allan o vffern hyd yr hŵyr. A phan orweddych i lawr, ystyr, mor an-siccr wyt i fod allan o vffern hyd y boreu nesaf. Yn ddiau, yr ystyriaeth hon a allei beri i Ghristion truan synnu, yr hwn sydd yn wîr wedi ei ail-eni, ond sydd yn ammeu peth ynddo ei hunan ynghylch hynny. Pa faint mwy y dylai dy gyffrôi a'th ddychrynu di, yr hwn wyt etto yn dy gyflwr cnawdol pechadurus, a'th annog yn ddioed i ddiangc am dy fywyd, a phrysur-geisio ymwared o'r cyflwr erchyll hwn.
Mi a ofynnwn itti y Cwestiwn hwn, Os oedi geisio y gwaith mawr hwn o'r Ail-enedigaeth a Throad at Dduw, tan y flwyddyn, yr wythnos, heu 'r did nesaf, witty in siccr y biddy or tu yma i'r bed, neu o'r tu yma i uffern yr amser hynny? Siccr yw, nad oes genniti ddim siccrwydd o'th fywyd un diwrnod hwy; Je ini a allaf ddywedyd in hŷf, dy fod tidy hunan in gwybod ac in credu hynny. Oh bechadur! pa ffoledd, je pa ynfydrwydd gwallgofus ydyw ynot ti, fyw o'th wirfodd un diwrnod hwy in y fâth gyflwr, in yr hwn os biddy di marw, fe ⟨p. 27⟩ddarfu am danat, in diobaith o jacháad ac ymwared in dragywydd.