Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau…Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau…

Cyn i ni ddyfod at sylwedd ymddiddan Christ, nodwn y mod y mae efe in derbyn Nicodemus.

Cyn i ni ddyfod at sylwedd ymddiddan Christ, nodwn y modd y mae efe yn derbyn Nicodemus.

Chwi a glywsoch o'r gwersi o'r blaen fod Nicodemus in Pharisoead ac in Bennaeth, y ddau fâth o ddynion oedd fwyaf in gwrthwynebu Christ. A chwi a glywsoch am ei wendid ef, pa fodd trwy ofn a chywilydd, y daeth efe at Ghrist liw nôs, in anhawdd ganddo gael ei welled gydag ef. Etto nid yw Christ in ei wrthod ef, and in ei dderbyn ef in addfwyn, ac in ei ddysgu in y Cyfryw Byngciau, y rhai ni wyddai, er eu bod in Byngciau sylweddol, angenrheidiol i Jechydwriaeth. O'r hyn y gallwn nodi yr Athrawiaeth hon, Mae Christ in barod i dderbyn y rhai mewn gwirionedd ac uniondeb a ddêl atto, er bôd amryw wendid arnynt. Nid yw in gwrthod y rhai fydd wan in y ffydd o herwydd eu gwendid. Ni ddarllenwn in history 'r Efengyl, tra fu efe in byw ar y ddaiar, na wrthododd efe nêb a ddaeth atto mewn uniondeb calon; rhai in wîr a aethant ymaith o honynt eu hunain, and ni thrôdd efe nêb ymaith. Ac a all nêb feddwl, nad oes gan Ghrist, yr awron in y Nefoedd, yr •n ymysgaroedd o dosturi tu ac at y rhai a ddêl atto ef, ac yr oedd ganddo pan oedd ar y ddaiar? In ddiau ⟨p. 6⟩er ei fod yno in rhydd oddiwrth gynnwrf, etto nid yw oddiwrth dosturi tu ac at ffyddloniaid gweiniaid. Yr hyn er is talm a brophwydwyd am dano gan Isaiah, Pen. 42.3. a gafwyd erioed, ac a geir etto in wîr ynddo ef, self. Ni ddryllia gorsen yssig, ac ni ddiffydd lîn in mygu: Hynny yw, Nid ymdrîn efe in arw ac in llym a Christianogion gweiniaid, y rhai sydd wan mewn grâs, and in hawddgar ac in llariaidd.

Chwi a glywsoch o'r gwersi o'r blaen fod Nicodemus yn Pharisoead ac yn Bennaeth, y ddau fâth o ddynion oedd fwyaf yn gwrthwynebu Christ. A chwi a glywsoch am ei wendid ef, pa fodd trwy ofn a chywilydd, y daeth efe at Ghrist liw nôs, yn anhawdd ganddo gael ei weled gydag ef. Etto nid yw Christ yn ei wrthod ef, ond yn ei dderbyn ef yn addfwyn, ac yn ei ddysgu yn y Cyfryw Byngciau, y rhai ni wyddai, er eu bod yn Byngciau sylweddol, angenrheidiol i Jechydwriaeth. O'r hyn y gallwn nodi yr Athrawiaeth hon, Mae Christ yn barod i dderbyn y rhai mewn gwirionedd ac vniondeb a ddêl atto, er bôd amryw wendid arnynt. Nid yw yn gwrthod y rhai fydd wan yn y ffydd o herwydd eu gwendid. Ni ddarllenwn yn histori 'r Efengyl, tra fu efe yn byw ar y ddaiar, na wrthododd efe nêb a ddaeth atto mewn vniondeb calon; rhai yn wîr a aethant ymaith o honynt eu hunain, ond ni thrôdd efe nêb ymaith. Ac a all nêb feddwl, nad oes gan Ghrist, yr awron yn y Nefoedd, yr n ymysgaroedd o dosturi tu ac at y rhai a ddêl atto ef, ac yr oedd ganddo pan oedd ar y ddaiar? Yn ddiau