A53678:1242
A continuation of the exposition of the Epistle of Paul the Apostle to the…
A continuation of the exposition of the Epistle of Paul the Apostle to the Hebrews viz, on the sixth, seventh, eight, ninth, and tenth chapters : wherein together with the explication of the text and context, the priesthood of Christ ... are declared, explained and confirmed : as also, the pleas of the Jews for the continuance and perpetuity of their legal worship, with the doctrine of the principal writers of the Socinians about these things, are examined and disproved / by J. Owen ...
London: printed for Nathaniel Ponder, 1680
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
The Socinians would have Expiation of Sin here intended; and I shall therefore examine briefly what they speak to this purpose, in their Comment on this place. Perfectionis [Greek or Hebrew] nomine hoc loco nihil aliud intelligit Author, quàm veram & perfectam Expiationem peccatorum, qua non tantum quorundam sed omnium etiam gravissimorum criminum reatus, isque non tantum poenae alicujus temporariae & ad hanc vitam spectantis, sed ipsius aeternae mortis aufertur, jusque homini vitae sempiternae conceditur; qua denique non tantum reatus omnis omnium peccatorum, sed & ipsa peccata in hominibus tolluntur. Namque his in rebus vera hominum perfectio coram deo consistit. Si ergo haec perfectio hominibus contingere potuisset per Sacerdotium Leviticum, certè nullus fuisset usus novi Sacerdotis Melchisedeciani. Sacerdotium enim propter peccatorum ⟨p. 157⟩expiationem constituitur. At si perfecta peccatorum Expiatio contingebat per Aaronicum Sacerdotium, quid opus erat novum istum superinducere Sacerdotem secundum ordinem Melchisedeci, ut scilicet perageret id, quod peragere potuerat Aaronicus? Quocirca cùm Deus illum constituere voluerit, atque adeò jam constituerit; hinc patet uemini per Leviticum Sacerdotium, perfectionem seu perfectam expiationem contigisse, ut certe non contigit. Quorundum enim peccatorum expiatio per illud fiebat, nempe Ignorantiarum & Infirmitatum; gravium autem peccatorum & scelerum poena mortis luenda erat. Nec ista expiatio ad tollendam aeternam mortem quidquam virium habuit, sed tantum ad tollendas quasdam poenas temporarias, & huic vitae proprias. Nec denique illis Sacrificiis ulla vis inerat homines ab ipsis peccatis retrahendi.
The Socinians would have Expiation of Sin here intended; and I shall therefore examine briefly what they speak to this purpose, in their Comment on this place. Perfectionis 〈non-Latin alphabet〉 nomine hoc loco nihil aliud intelligit Autor, quàm veram & perfectam Expiationem peccatorum, qua non tantum quorundam sed omnium etiam gravissimorum criminum reatus, isque non tantum poenae alicujus temporariae & ad hanc vitam spectantis, sed ipsius aeternae mortis aufertur, jusque homini vitae sempiternae conceditur; qua denique non tantum reatus omnis omnium peccatorum, sed & ipsa peccata in hominibus tolluntur. Namque his in rebus vera hominum perfectio coram deo consistit. Si ergo haec perfectio hominibus contingere potuisset per Sacerdotium Leviticum, certè nullus fuisset usus novi Sacerdotis Melchisedeciani. Sacerdotium enim propter peccatorum