Lex justo non est posita; sie enim vivit, ut nullà lege opus habeat, quae eum admoneat, urgeat, •ogat, •ed sine ullà coactione legis, sponte facit, quae lex exigit, Id•o lex non potest accusare; & reos agere credentes in Christum, nec enim conscientias perturbare, terret quidem & accusat, sed Christus fide apprehensus a•igit •am cum suis terroribus & minis. Itaque lex iis simpliciter abrogata est, non igitur habet jus accusandi eos, Sponte enim faciunt, quod lex requirit.
nLuther, ingrediendum est igitur Regia vià, ut neque legem, pla•e rejiciamus, neque plus ei tribuamus, quam •portet.
oLuther, Ante Christum [lex] est sancta, post Christum est mors: Ideo ubi Christus venit (justificans impium) nihil simpliciter scire debemus de lege,3 nisi quatenus imperium habet in carnem, quam coercet & premit.
pLuther, lex etiam dedecalogi ⟨p. 107⟩sine fide in Christum est mortifera, non quod lex mala sit, sed quod justificare non possit, quia pl••e contrarium habet effectum.
qLuther, Legis (c•ge•tia cond•mnantis) proprium officium est nos reos facere, humiliare, occidere, adinfer•um d•ducere & omnia nobis auferre sed illo fine, ut justificemur & non ergo simpliciter occidit, sed ud vitam occidit.
rLuther, Dominetur sa•e lex in corpus & veterèm hominem, is sit sub leg•, h•ic praescribat lex, quid facere, quid perferre debet, cubile enim in quo Christus s•lus quiescere & d•rmire debet, non contaminet id est, novum hominem nullo suo usu aut officio perturbet.
Luther. Fatemur justis non esse p•sitam legem,s quaten•• just• sunt & spiritu vivunt, sed quatenus in c•rne sunt, & corpus peccati habent, esse sub lege, & facere legis opera, id est, non esse justos nec facere bona opera.
The Law is not given to a just man, who so liveth that he hath no need (in his terrified and quaking conscience of the Law as compelling and forcing with curses and as condemning) of a Law which should admonish press and compel him, but without any compulsion of the Law of his own accord, he doth what the Law requireth, therefore the Law cannot accuse and implead believers as guilty, nor can it trouble their conscience, it terrifieth and accuseth▪ but Christ apprehended by faith, chaseth it away with the terrors and threatenings thereof: therefore the law to them is simply abrogated, nor hath it authority to accuse them, for they do willingly what the law requireth.
Lex justo non est posita; sie enim vivit, ut nullà lege opus habeat, quae eum admoneat, urgeat, •ogat, •ed sine ullà coactione legis, sponte facit, quae lex exigit, Id•o lex non potest accusare; & reos agere credentes in Christum, nec enim conscientias perturbare, terret quidem & accusat, sed Christus fide apprehensus a•igit •am cum suis terroribus & minis. Itaque lex iis simpliciter abrogata est, non igitur habet jus accusandi eos, Sponte enim faciunt, quod lex requirit.
nLuther, ingrediendum est igitur Regia vià, ut neque legem, pla•e rejiciamus, neque plus ei tribuamus, quam •portet.
oLuther, Ante Christum [lex] est sancta, post Christum est mors: Ideo ubi Christus venit (justificans impium) nihil simpliciter scire debemus de lege,3 nisi quatenus imperium habet in carnem, quam coercet & premit.
pLuther, lex etiam dedecalogi ⟨p. 107⟩sine fide in Christum est mortifera, non quod lex mala sit, sed quod justificare non possit, quia pl••e contrarium habet effectum.
qLuther, Legis (c•ge•tia cond•mnantis) proprium officium est nos reos facere, humiliare, occidere, adinfer•um d•ducere & omnia nobis auferre sed illo fine, ut justificemur & non ergo simpliciter occidit, sed ud vitam occidit.
rLuther, Dominetur sa•e lex in corpus & veterèm hominem, is sit sub leg•, hic praescribat lex, quid facere, quid perferre debet, cubile enim in quo Christus slus quiescere & drmire debet, non contaminet id est, novum hominem nullo suo usu aut officio perturbet.
Luther. Fatemur justis non esse psitam legem,
- nLuther tom. 4. p. 112.
- oLuther tom. 4.119.
- 3How the law condemneth & terrifieth, and how not.
- pLuther tom. 4. fo. 47.
- qLuther to. •. p. 112.
- rLuther to. 1 128. How the renewed man i• freed from the Law.
- sLuther tom. 1. fo. 546.