A67922:23
Acts and monuments of matters most special and memorable, happening in the Church. [vol.…Actes and monuments of matters most speciall and memorable, happenyng in the Church. [vol.…
Acts and monuments of matters most special and memorable, happening in the Church. [vol. 1] with an universal history of the same, wherein is set forth at large the whole race and course of the Church, from the primitive age to these latter times of ours, with the bloody times, horrible troubles, and great persecutions against the true martyrs of Christ, sought and wrought as well by heathen emperors, as now lately practised by Romish prelates, especially in this realm of England and Scotland. Newly revised and recognised, partly also augmented, and now the fourth time again published and recommended to the studious reader, by the author (through the help of Christ our Lord) John Fox, which desireth thee good reader to help him with thy prayer.Actes and monuments of matters most speciall and memorable, happenyng in the Church. [vol. 1] with an vniuersall history of the same, wherein is set forth at large the whole race and course of the Church, from the primitiue age to these latter tymes of ours, with the bloudy times, horrible troubles, and great persecutions agaynst the true martyrs of Christ, sought and wrought as well by heathen emperours, as nowe lately practised by Romish prelates, especially in this realme of England and Scotland. Newly reuised and recognised, partly also augmented, and now the fourth time agayne published and recommended to the studious reader, by the author (through the helpe of Christ our Lord) Iohn Foxe, which desireth thee good reader to helpe him with thy prayer.
London: printed by John Daye, 1583London: printed by Iohn Daye, 1583
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Sic Cranmerum videmus,1 Ridleum, Latimerum, Johannem Hooperum, Bradfordum, caeterosque eiusdem decuriae pugiles, quanto maiore occubuisse cum gloria in acie tua depugnantes, quàm si relicta statione, in qua erant collocati, saluti ipsi suae causam tuam postposuissent. Quae enim gens, quae lingua, quae natio, quae temporum vetustas, quae hominum posteritas eorum non cantabit laudes, non virtutem agnoscet, non magnitudinem admirabitur? Quis Wiclevum unquam, aut Cobhamum natum fuisse existimasset, nisi tua in causa tam egissent strenuè? Quanto honori illud Hussio Bohemensi, nostroque Tindallo fuit, quod vitam in Evangelij tui causa perditam, magis abs te recipere, quam ipsi retinere maluerint? Spectemus è diversa part aduersarios tuos, quorum tam multas esse constat caedes, iniurias, crudelitates aduersus tuos, multáque item occultè & scelestè ab ijsdem perpetrata, quae nū quam sperabant fore palam: Et tamen quid unquam in angulis & tenebris ab illis est designatum tam occultè aduersus Ecclesiam, quod non in apricum tua produxit producetque providentia? atque ita produxit, ut unde ipsi laudis sibi conceperunt animo opinionem, inde summum sibi ipsis dedecus pepererint & contumeliam, quam nec vita effugere, nec morte unquam finire poterint. Quis Guisios, Boneros, Storios, Gardineros, tanquam execranda hominum nomina nunc non novit? non exhorret, quis eorum facinora obliterabit dies, aut sepeliet memoria? Et quid hos in tanta multitudine hostium tuorum recenseo?2 Cui unquam prosper cessit tuo rebellare numini, aut hostem see ecclesiae tuae profiteri? Papae nomen quàm erat aliquando in his terris celebre & gloriosum? Nunc quid putidius, quid probrosius? Cardinalitium fastigium coeperunt primo admirari homines, multáque prosequi reverentia:3 Sic Monachorum & Nonnarum collegia suum quondam habebant plausum apud plebem simplicem & credulam: At postquam spreta veritate tua caeperunt grassari contra te, tuorumque homicidae fieri eo tandem sunt prolapsi (exceptis paucis quos tua exemit gratia) ut reliqua fex nihil aliud jam esse praeter vocabula quaedam ad ignominiam relicta videatur.
Sic Cranmerum videmus,1 Ridleum, Latimerum, Iohannem Hooperum, Bradfordum, caeterosque eiusdem decuriae pugiles, quanto maiore occubuisse cum gloria in acie tua depugnantes, quàm si relicta statione, in qua erant collocati, saluti ipsi suae causam tuam postposuissent. Quae enim gens, quae lingua, quae natio, quae temporum vetustas, quae hominum posteritas eorum non cantabit laudes, non virtutem agnoscet, non magnitudinem admirabitur? Quis Wicleuum vnquam, aut Cobhamum natum fuisse existimasset, nisi tua in causa tam egissent strenuè? Quanto honori illud Hussio Bohemensi, nostroque Tindallo fuit, quod vitam in Euangelij tui causa perditam, magis abs te recipere, quam ipsi retinere maluerint? Spectemus è diuersa parte aduersarios tuos, quorum tam multas esse constat caedes, iniurias, crudelitates aduersus tuos, multáque item occultè & scelestè ab ijsdem perpetrata, quae nū quam sperabant fore palam: Et tamen quid vnquam in angulis & tenebris ab illis est designatum tam occultè aduersus Ecclesiam, quod non in apricum tua produxit producetque prouidentia? atque ita produxit, vt vnde ipsi laudis sibi conceperunt animo opinionem, inde summum sibi ipsis dedecus pepererint & contumeliam, quam nec vita effugere, nec morte vnquam finire poterint. Quis Guisios, Boneros, Storios, Gardineros, tanquam execranda hominum nomina nunc non nouit? non exhorret, quis eorum facinora obliterabit dies, aut sepeliet memoria? Et quid hos in tanta multitudine hostium tuorum recenseo?