2. Ina trwy dy Adnabod dy bun rhaid i ti wybod fôd Duw, Heb. 11. 6. Ac may ese yw dy wneuthurwr, Psal. 100. 3. Ac aneirif ym mhôb perffeithrwydd, ac may efe yw dy feddiannudd, a'th Reolwr, a'th ddedwyddwch, neu'th ddiben pennaf. Mae'r din in gynfyd nad yw in gweled, sôd gan y cyfryw greaduriaid achos, neu wneuthurwr. A bod holl Allu, a doethineb, a daioni 'r bŷd, in dyfod oddiwrth Allu, a doethineb, a daioni, sydd fwy nâ hwnnw o'r hôll fŷd. A phwy yw ein Median-nudd ni, and yr hwn a'n gwnaeth ni? A phwy yw ein Rheolwr uchaf ni, and ein perchennog? Ei aneirif Allu, doethineb a daioni sydd in ei wneuthur ef in unic in gymmwys i hynny. Ac os efe yw ein Rheolwr ni, rhaid yw bôl ganddo gyfreithiau ynghŷd â gobrwyon i'r da, a chospedigaethau i'r drwg, a rhaid iddo farnu a chyflawni in eu hôl hwynt. Ac os efe yw ein pennaf wneuthurwr daioni, a bôd y cwbl sydd gennym oddiwrtho ef, a'n hôll obaith a'n dedwyddwch ni sydd ynddo ef. Nid ⟨p. 8⟩all dim sôd eglurach na bod Nature dŷn in profi y dylai efe mewn gobaith o ddedwyddwch i lwyr roddi ei hunan i fynu i ewyllys a threfniad y Duw hwn, ac y dylai ef in hollawl ufyddhau iddo hac y dylai ef ei garu, a'i wasanaethu ef a'i holl allu. In gymmaint a bod in ammhossibl caru, ufyddhau, a rhyngu bodd y Duw hwnnw in ormod, yr hwn sydd fell hyn ein achos, ein diwedd, ein cwbl.
2. Yna trwy dy Adnabod dy bun rhaid i ti wybod fôd Duw, Heb. 11. 6. Ac mai ese yw dy wneuthurwr, Psal. 100. 3. Ac aneirif ym mhôb perffeithrwydd, ac mai efe yw dy feddiannudd, a'th Reolwr, a'th ddedwyddwch, neu'th ddiben pennaf. Mae'r dyn yn gynfyd nad yw yn gweled, sôd gan y cyfryw greaduriaid achos, neu wneuthurwr. A bod holl Allu, a doethineb, a daioni 'r bŷd, yn dyfod oddiwrth Allu, a doethineb, a daioni, sydd fwy nâ hwnnw o'r hôll fŷd. A phwy yw ein Meddian-nudd ni, ond yr hwn a'n gwnaeth ni? A phwy yw ein Rheolwr uchaf ni, ond ein perchennog? Ei aneirif Allu, doethineb a daioni sydd yn ei wneuthur ef yn unic yn gymmwys i hynny. Ac os efe yw ein Rheolwr ni, rhaid yw bôl ganddo gyfreithiau ynghŷd â gobrwyon i'r da, a chospedigaethau i'r drwg, a rhaid iddo farnu a chyflawni yn eu hôl hwynt. Ac os efe yw ein pennaf wneuthurwr daioni, a bôd y cwbl sydd gennym oddiwrtho ef, a'n hôll obaith a'n dedwyddwch ni sydd ynddo ef. Nid ⟨p. 8⟩all dim sôd eglurach na bod Natur dŷn yn profi y dylai efe mewn gobaith o ddedwyddwch i lwyr roddi ei hunan i fynu i ewyllys a threfniad y Duw hwn, ac y dylai ef yn hollawl ufyddhau iddo hac y dylai ef ei garu, a'i wasanaethu ef a'i holl allu. Yn gymmaint a bod yn ammhossibl caru, ufyddhau, a rhyngu bodd y Duw hwnnw yn ormod, yr hwn sydd fel hyn ein achos, ein diwedd, ein cwbl.
- gPsal. 14. 1. Gen. 1. 1. Rev. 1. 8. Rhuf. 1. 19, 20. Psal. 46. 10. Psal. 9. 10. Psal. 100. ac Psal. 23. Psal. 19. 1, 2, 3. Psal. 47. 7. Ezek. 18. 4. Gen. 18. 25. Mal. 1. 6.
- hMath. 22. 33. Jer. 5. 22, 1. 2 Cor. 5. 8, 9. Titus 2. 14. 2 Cor. 8. 5. & 6. 16, 17, 18. 1 Pet. 2. 9. Psal. 37. 4. Psal. 40. 8. Col. 3. 1, 2. Mat. 6. 20, 21. 2 Cor. 4. 17, 18:
