A76162:90
Dattodiad y qwestiwn mawr, beth sydd raid i ni ei wneuthur fell y byddom…Dattodiad y qwestiwn mawr, beth sydd raid i ni ei wneuthur fel y byddom…
Dattodiad y qwestiwn mawr, beth sydd raid i ni ei wneuthur fell y byddom gadwedig. Athrawiaethau i fuchedd sanctaidd. / O waith y disinydd parchedig Mr. Richard Baxter.Dattodiad y qwestiwn mawr, beth sydd raid i ni ei wneuthur fel y byddom gadwedig. Athrawiaethau i fuchedd sanctaidd. / O waith y disinydd parchedig Mr. Richard Baxter.
Printiedig in Llundain : gan Tho. Whitledge a W. Everingham, 1693Printiedig yn Llundain : gan Tho. Whitledge a W. Everingham, 1693
Title page typeset from the transcription.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
5. Wrth hyn, profiad ei hun all ddywedyd i chwi fod y rhan fwyaf o ddynion (je pawbl, hid oni adnewydda grâs hwynt) in y cyflwr annuwiol truenus hwn: (Er bod yr scrythur in unic in dywedyd i ni pa fodd y daeth hyn) er nad uw pawb in odineb wyr, in feddwon; in gribdeilwyr, neu erlidwyr, nac in byw in yr un ford o bechu. Etto bod heb hunanymwadiad, in falch ac in anianol, in caru pethau daiarol, in anwybodus, ac in annuwiol, y pecho•au hyn in eglur aethant in llygredigaeth c•ffredinol nature din; megis ac y troir eu calonnau hwynt at y bŷd oddiwrth Dduw. ⟨p. 10⟩Ac a lenwir ag annuwioldeb, aflendid, ac anghyfiawnder, a'i rheswn hwynt nid yw and gwâs iw synhwyrau, a'i meddwl neu eu synniad, ai cariad, ai bywyd, sydd gnawdol; a'r synniad cnawdol hwn sydd elyniaeth in erbyn sancteiddrwydd Duw, ac nis gall fod in ddarostyngedic iw ddeddf ef: my llygredigaeth hon treftadol ydyw, ac aeth megis in nature i ni, in gymmaint ai fod in glefid marwol ein naturiaethau ni i gyd. Ac hawdd ydyw gwybod y bid rhaid i'r cyfryw nature aflan, annuwiol fod in ffiaidd gan Dduw ac nin anghymwys i fwyniant happus ei gariad ef, nail a'i yma, neu in y bywyd a ddaw canys pa gymundeb fydd rhwng goleuni a thywyllwch?
5. Wrth hyn, profiad ei hun all ddywedyd i chwi fod y rhan fwyaf o ddynion (ie pawbl, hyd oni adnewydda grâs hwynt) yn y cyflwr annuwiol truenus hwn: (Er bod yr scrythur yn unic yn dywedyd i ni pa fodd y daeth hyn) er nad vw pawb yn odineb wyr, yn feddwon; yn gribdeilwyr, neu erlidwyr, nac yn byw yn yr un ffordd o bechu. Etto bod heb hunanymwadiad, yn falch ac yn anianol, yn caru pethau daiarol, yn anwybodus, ac yn annuwiol, y pecho•au hyn yn eglur aethant yn llygredigaeth c•ffredinol natur dyn; megis ac y troir eu calonnau hwynt at y bŷd oddiwrth Dduw.