10. Deellwch pa fodd y mae Satan in rhwystro eneidiau rhag eu sancteiddio; fell y bo i chwi wybod pa gymmaint i sefyll in erbyn ei ddichellion ef. Rhai y mae efe in eu twyllo trwy iadrodd iddynt in ddrygionus, nad yw sancteiddrwydd ddim and drychiolaeth fancy, neu Ragrith! (a phed fae Duw a marwolaeth, a Nefoedd ac uffern in fancies, hyn ellid ei gredu.) Rhai y mae efe in eu llygru trwy allu chwant cnawdol, fell nad âd eu pechodau hwynt iw Rheswm lefaru. Rhai y mae efe in eu cadw mewn llwyr anwybodaeth, trwy ddygiad i fynu drwg rhieni anwybodus, ac esgeulustra kdysgawdwyr annuwiol, y rhai idynt in lad yr Eneidiau: Rhai y mae efe in eu twyllo â gobeithion bydol, ac in Cadw eu meddyliau felly wedi, eu cymmeryd i fynu â phethau bydol, fell nas gall matterrion Tragwyddoldeb gael and rhai meddyliau rhŷdd a dirym, neu cynddrwg a bod heb yr un: Rhai a rwystrir gan lgymdeithas neu gwmpeini drwg▪ y rhai a wawdiant fuchedd sanctaidd, ac a'u denant i droi at ddifyrrwch offer, ac rhai ydynt felly wedi eu mcaledu in eu pechod, megis ac y maent agos wedi diddarbodi, ac nid ydynt nac in ofni digofaint Duw, nac in gofalu am eu Hiechydwriaeth, eithr gwrando y pethau hyn y maent megis dynlon in cysgu, ac nid ⟨p. 18⟩oes dim au deffrŷ hwynt: Rhai a ddigalonnir â thŷb fod Duwioldeb in fywyd mor nanhyfryd, prudd, ac athrist, fell in hytrach na'i goddef hi, hwy a beryglant eu heneidiau, deved a ddelo ar hynny, (megis ped fae in fywyd anhyfryd garu Duw, a gobeithio am lawenydd didrangc, ac in fywyd hyfryd garu 'r bid a phecod, a byw o fewn cam at uffern.) Rhai wedi eu hargyoeddi, ydynt in ooedi eu hedifeirwch, ac in tybied i bod in ddigon buan ar ôl hyn; ac maent in pwrpasu ac in ado, hid onid elo in rhyhwyr, a darfod bywyd, ac amser, a gobaith: a rhai pan ydynt in gweled fod sancteiddrwydd in anghenrheidiol a psiommir gan ryw dŷb marw, neu henwau, neu ymddangosiad, a llûn sancteiddrwydd, nail ai o herwydd eu bod in dal rhyw Opinion neu dŷb manwl, neu o herwydd eu bod in cyssylltu â phobl grefyddol, neu o herwydd eu bod o'r rhai hynny y maent hwy in tybied ydyw'r wir Eglwys, neu o herwydd eu bod hwy wedi eu bedyddio â dwfr, ac in cadw rhannau oddiallan o addoliad; ac nid hwyrach o herwydd eu bod in offrymmu i Dduw lawyer jawn o wasanaeth gwefus a defod difywyd in ol athrawiaethau dynion y rhai ni aroglasaut erioed o Enaid sanctaidd.
10. Deellwch pa fodd y mae Satan yn rhwystro eneidiau rhag eu sancteiddio; fel y bo i chwi wybod pa gymmaint i sefyll yn erbyn ei ddichellion ef. Rhai y mae efe yn eu twyllo trwy iadrodd iddynt yn ddrygionus, nad yw sancteiddrwydd ddim ond drychiolaeth ffanci, neu Ragrith! (a phed fae Duw a marwolaeth, a Nefoedd ac uffern yn ffancies, hyn ellid ei gredu.) Rhai y mae efe yn eu llygru trwy allu chwant cnawdol, fel nad âd eu pechodau hwynt iw Rheswm lefaru. Rhai y mae efe yn eu cadw mewn llwyr anwybodaeth, trwy ddygiad i fynu drwg rhieni anwybodus, ac esgeulustra kdysgawdwyr annuwiol, y rhai idynt yn lladd yr Eneidiau: Rhai y mae efe yn eu twyllo â gobeithion bydol, ac yn Cadw eu meddyliau felly wedi, eu cymmeryd i fynu â phethau bydol, fel nas gall matterrion Tragwyddoldeb gael ond rhai meddyliau rhŷdd a dirym, neu cynddrwg a bod heb yr un: Rhai a rwystrir gan lgymdeithas neu gwmpeini drwg▪ y rhai a wawdiant fuchedd sanctaidd, ac a'u denant i droi at ddifyrrwch ofer, ac rhai ydynt felly wedi eu mcaledu yn eu pechod, megis ac y maent agos wedi diddarbodi, ac nid ydynt nac yn ofni digofaint Duw, nac yn gofalu am eu Hiechydwriaeth, eithr gwrando y pethau hyn y maent megis dynlon yn cysgu, ac nid ⟨p. 18⟩oes dim au deffrŷ hwynt: Rhai a ddigalonnir â thŷb fod Duwioldeb yn fywyd mor nanhyfryd, prudd, ac athrist, fel yn hytrach na'i goddef hi, hwy a beryglant eu heneidiau, deued a ddelo ar hynny, (megis ped fae yn fywyd anhyfryd garu Duw, a gobeithio am lawenydd didrangc, ac yn fywyd hyfryd garu 'r byd a phecod, a byw o fewn cam at uffern.) Rhai wedi eu hargyoeddi, ydynt yn ooedi eu hedifeirwch, ac yn tybied i bod yn ddigon buan ar ôl hyn; ac maent yn pwrpasu ac yn addo, hyd onid elo yn rhyhwyr, a darfod bywyd, ac amser, a gobaith: a rhai pan ydynt yn gweled fod sancteiddrwydd yn anghenrheidiol a psiommir gan ryw dŷb marw, neu henwau, neu ymddangosiad, a llûn sancteiddrwydd, naill ai o herwydd eu bod yn dal rhyw Opinion neu dŷb manwl, neu o herwydd eu bod yn cyssylltu â phobl grefyddol, neu o herwydd eu bod o'r rhai hynny y maent hwy yn tybied ydyw'r wir Eglwys, neu o herwydd eu bod hwy wedi eu bedyddio â dwfr, ac yn cadw rhannau oddiallan o addoliad; ac nid hwyrach o herwydd eu bod yn offrymmu i Dduw lawer iawn o wasanaeth gwefus a defod difywyd yn ol athrawiaethau dynion y rhai ni aroglasaut erioed o Enaid sanctaidd.
- iAct 24. 14. ac 28. 22. ac 24. 5, 6.
- kMal. 2. 7, 9. Hos. 4. 9.
- lDihar. 13. 20.
- mEphes. 4. 18, 19.
- nMal. 1. 13.
- oMat. 25. 3, 8, 12. ac 24. 43, 44.
- pJoan 8. 39. 42, 44. Rhuf. 3. 1. 2. Gal. 4. 9. Mat. 13. 19, 20, 21, 22, ac 15. 2, 3, 6. Gal. 1. 1.