Mal na byddwn in evog o anair ac anvfydddod (wir dduwiolfryd fenyw) ni allwn lay na gwneuthur fyngorau ar gyslawni eich dymuniad: self, cyfieithu y llyfr hwn in y dafodiaith arferedig i ni ym mro wined: megis trwy hyn o beth, y byddwn in dangos ewyllyscarwch rhwymedig i dalu diolch i chwi am eich aml ddaioni ach boneddigeidd-dra tu ag attaf fi am heiddo. Gwelwch may hynny yw'r achos a barodd i mi anghofio fyngwendid am hanneallgarwch in yr jaith, cyn belled, ac y bûm mor dra-gwrol om bryd (dan hyderu in fy egni bychan fy hun) a brâs bwytho trwsiad newydd ir erifedd hwn, or wisc gymreig orau ar a fedrais i ei llunio, ai anfon yr wyf attoch megis at fammaeth ddiwyd, yr hon o etifeddiaeth sy 'n dwyn parch a mawl am ymgeleddu eich jaithyddion. Pa wed bynnac y darfu i mi ei osod allan yr oedd fy ewyllys in dda, a hynny yw 'r cwbl a geiff atteb trosof, pe tynnasid hwnnw oddiwrthif fe fuasai fy maich in fymmhwyso i in fuan îr ddaiar. Canys wrth ystyried y f•th fyd yw hwn, ar fâth gyfoethogrwydd o jeithoedd sydd yr awrhon oi fewn, y fâth ddyfnder o ddysceidiaeth, y faith glustiau moethus, a chyd â hynny amled yw Cenawon Momus wenwynllyd, ni buasai neb doeth in rhyfeddu i hynny d•gu fy amcannion gweiniaid in eu dechrevad. Eithr ni wn•ethym i gyfrif in y bid ⟨image 6⟩or fâth beth, gan fod gennif ewyllys da in lle tarian: O blegid pa beth a dery mor ffyrnig na cill ewyllys da ei dderbyn, pa beth sydd cyn anhawsed nas gwna ewyllys da ef in hawdd? pa beth sydd gyfuwch na chyrraedd ewyllys da ef? Pa beth sydd mor haeddedigol, nas ynnill ewyllys da ef? ewyllys da yw cariad, gwirionedd, awdur yr holl gelfyddydau, agoriad pob trysor, medd Demosthenes. I ddiweddu, nid oes dim cyfuwch in y nef uwch ben, na dim cyn ised yngwaelod y ddaiar, nid oes dim mor ddyfn in eigion perfedd celfyddyd, na dim mor guddiedig in nirgelwch nature, ar nas geill ewyllys da, ei amgylchu, ei agori, ei ddeongli, ai ddatcuddio. Pa wed bynnae y darfu i egni fy ewyllys i ddwyn hyn o orchwyl ir lan, yr wyf in diogel obeithio y byddwch chwi a phawb duwiol in ei glodfori, ac nid in craffu i feio ar fy anwybodaeth. Er i mi gymeryd arnaf in awr fod in gyfieithydd, yr wyf in cydnabod na ddaethym erioed ir râdd i fod in areithydd parabl-ber i harddu fy myfyrdod ag ymadroddion cymmen, ac ni chwenychwn gael fynghyfrif in wenhieithydd i mi fy hun nac i neb arall:
MAl na byddwn yn euog o anair ac anvfydddod (wir dduwiolfryd fenyw) ni allwn lai na gwneuthur fyngorau ar gyslawni eich dymuniad: sef, cyfieithu y llyfr hwn yn y dafodiaith arferedig i ni ym mro wynedd: megis trwy hyn o beth, y byddwn yn dangos ewyllyscarwch rhwymedig i dalu diolch i chwi am eich aml ddaioni ach boneddigeidd-dra tu ag attaf fi am heiddo. Gwelwch mai hynny yw'r achos a barodd i mi anghofio fyngwendid am hanneallgarwch yn yr iaith, cyn belled, ac y bûm mor dra-gwrol om bryd (dan hyderu yn fy egni bychan fy hun) a brâs bwytho trwsiad newydd ir erifedd hwn, or wisc gymreig orau ar a fedrais i ei llunio, ai anfon yr wyf attoch megis at fammaeth ddiwyd, yr hon o etifeddiaeth sy 'n dwyn parch a mawl am ymgeleddu eich iaithyddion. Pa wedd bynnac y darfu i mi ei osod allan yr oedd fy ewyllys yn dda, a hynny yw 'r cwbl a geiff atteb trosof, pe tynnasid hwnnw oddiwrthif fe fuasai fy maich yn fymmhwyso i yn fuan îr ddaiar. Canys wrth ystyried y f•th fyd yw hwn, ar fâth gyfoethogrwydd o ieithoedd sydd yr awrhon oi fewn, y fâth ddyfnder o ddysceidiaeth, y fath glustiau moethus, a chyd â hynny amled yw Cenawon Momus wenwynllyd, ni buasai neb doeth yn rhyfeddu i hynny d•gu fy amcannion gweiniaid yn eu dechreuad. Eithr ni wn•ethym i gyfrif yn y byd ⟨image 6⟩or fâth beth, gan fod gennif ewyllys da yn lle tarian: O blegid pa beth a dery mor ffyrnig na cill ewyllys da ei dderbyn, pa beth sydd cyn anhawsed nas gwna ewyllys da ef yn hawdd? pa beth sydd gyfuwch na chyrraedd ewyllys da ef? Pa beth sydd mor haeddedigol, nas ynnill ewyllys da ef? ewyllys da yw cariad, gwirionedd, awdur yr holl gelfyddydau, agoriad pob trysor, medd Demosthenes. I ddiweddu, nid oes dim cyfuwch yn y nef vwch ben, na dim cyn ised yngwaelod y ddaiar, nid oes dim mor ddyfn yn eigion perfedd celfyddyd, na dim mor guddiedig yn nirgelwch natur, ar nas geill ewyllys da, ei amgylchu, ei agori, ei ddeongli, ai ddatcuddio. Pa wedd bynnae y darfu i egni fy ewyllys i ddwyn hyn o orchwyl ir lan, yr wyf yn diogel obeithio y byddwch chwi a phawb duwiol yn ei glodfori, ac nid yn craffu i feio ar fy anwybodaeth. Er i mi gymeryd arnaf yn awr fod yn gyfieithydd, yr wyf yn cydnabod na ddaethym erioed ir râdd i fod yn areithydd parabl-ber i harddu fy myfyrdod ag ymadroddion cymmen, ac ni chwenychwn gael fynghyfrif yn wenhieithydd i mi fy hun nac i neb arall: