Pan ddanfono Duw angeu, megis ei gennad i gyrchu y din adgenedledig, y mae ef in dyfod iw gyfarfod hanner y ford ir nefoedd; canys y mae ei search a'i ymarweddiad yno o'i flaen ef. Phil. 3.20. nid yw Angeu na dieithrol nac ofnad wy iddo. Nid yw ddieithrol, o blegid yr oedd efe in marw beunydd; nac ofnadwy, o ran tra fu fyw, marw ydoedd, a'i fywyd a guddiwyd gyd â Christ in Nuw. Col. 3, 3. Marw gan hynny iddo ef, nid yw ddim amgen onid gorphywyso oddiwrth ei boen in y bŷd, a mined adref i dŷ ei dad, i ddinas y Duw byw, i Jerusalem nefol, i blith myrddiwn o Angelion, i'r gynulleidfa gyffredinol, i Eglwys y cyntafenedig, at Dduw barnwr pawb oll, at ysprydion y rhai union a berffeithiwyd, at Jesus Cyfryngwr y Testament newydd. Heb. 12.22, 23. Tra fo ei gorph in glaf, y mae ei fed dwl in jach, o herwydd bod Duw in gwneuthur ei wely oll in ei glefyd, Psal. 41, 3. ac in ei gryfhau ef â ffydd ac â dioddefga•wch ar wely ei dristwch. ⟨p. 58⟩a phan fyddo in cychwyn mined i ford yr holl fyd; y mae ef (mal Jacob, Moses, a Joshua) in rhoi cyngor ac athrawiaeth dduwiol iw blant a'i gyfneseifiaid, i wasanaethu y gwir Dduw, a'i anrhydeddu in union holl ddyddiau eu heinioes. Ei enaid bendigedig, ni anadla allan ddim and bendithion, a'r cyfryw ymadroddion ag a fo arnynt flâs oddiwrth yspryd sancteiddiedig. Megis y mae ei ddŷn ef oddiallan in gwanhau; felly y mae eî ddŷn ef oddimewn in cynnyddu, ac in cryfhâu. Pan fo ymadrodd ei dafod ef in pallu, y bid ochneidiau ei gallon in llefaru in uwch at Dduw. Pan fo golwg y llygaid in tywyllu, y mae 'r Yspryd glân in ei olevo ef oddimewn a helaethrwydd ô oleuni ysprydol. Nid yw ei enaid in ofnus, eithr in hyderus i fined allan o'r corph, ac i drigo gyd a'r Arglwydd. 2 Cor. 5.8. Y mae ef in ochneidio mal Paul, Cupio dissolvi, Yr wyf in deisyf fy nattod; a bod gyd a Christ, Phil. 1.23. Ac megis Dafydd, fell y sycheda yr hŷdd am ddyfrneint, felly y sycheda fy enaid am danat ti o Dduw: y mae fy enaid in sychedu am Dduw, am y Duw byw, Pa amser y caf ddyfod i ymddangos ger bron Duw? Psalm. 42.2. y mae ef in gweddio gyd a'r Seintiau, pa hid o Arglwydd yr hwn ŵyt sanctaidd ac union? Tired arglwydd Jesus, tired chwyppyn. Dat. 22.20.
PAn ddanfono Duw angeu, megis ei gennad i gyrchu y dyn adgenedledig, y mae ef yn dyfod iw gyfarfod hanner y ffordd ir nefoedd; canys y mae ei serch a'i ymarweddiad yno o'i flaen ef. Phil. 3.20. nid yw Angeu na dieithrol nac ofnad wy iddo. Nid yw ddieithrol, o blegid yr oedd efe yn marw beunydd; nac ofnadwy, o ran tra fu fyw, marw ydoedd, a'i fywyd a guddiwyd gyd â Christ yn Nuw. Col. 3, 3. Marw gan hynny iddo ef, nid yw ddim amgen onid gorphywyso oddiwrth ei boen yn y bŷd, a myned adref i dŷ ei dad, i ddinas y Duw byw, i Ierusalem nefol, i blith myrddiwn o Angelion, i'r gynulleidfa gyffredinol, i Eglwys y cyntafenedig, at Dduw barnwr pawb oll, at ysprydion y rhai vnion a berffeithiwyd, at Iesu Cyfryngwr y Testament newydd. Heb. 12.22, 23. Tra fo ei gorph yn glaf, y mae ei fed dwl yn iach, o herwydd bod Duw yn gwneuthur ei wely oll yn ei glefyd, Psal. 41, 3. ac yn ei gryfhau ef â ffydd ac â dioddefga•wch ar wely ei dristwch. ⟨p. 58⟩a phan fyddo yn cychwyn myned i ffordd yr holl fyd; y mae ef (mal Jacob, Moses, a Josuah) yn rhoi cyngor ac athrawiaeth dduwiol iw blant a'i gyfneseifiaid, i wasanaethu y gwir Dduw, a'i anrhydeddu yn vnion holl ddyddiau eu heinioes. Ei enaid bendigedig, ni anadla allan ddim ond bendithion, a'r cyfryw ymadroddion ag a fo arnynt flâs oddiwrth yspryd sancteiddiedig. Megis y mae ei ddŷn ef oddiallan yn gwanhau; felly y mae eî ddŷn ef oddimewn yn cynnyddu, ac yn cryfhâu. Pan fo ymadrodd ei dafod ef yn pallu, y bydd ochneidiau ei galon yn llefaru yn vwch at Dduw. Pan fo golwg y llygaid yn tywyllu, y mae 'r Yspryd glân yn ei oleuo ef oddimewn a helaethrwydd ô oleuni ysprydol. Nid yw ei enaid yn ofnus, eithr yn hyderus i fyned allan o'r corph, ac i drigo gyd a'r Arglwydd. 2 Cor. 5.8. Y mae ef yn ochneidio mal Paul, Cupio dissolvi, Yr wyf yn deisyf fy nattod; a bod gyd a Crist, Phil. 1.23. Ac megis Dafydd, fel y sycheda yr hŷdd am ddyfrneint, felly y sycheda fy enaid am danat ti o Dduw: y mae fy enaid yn sychedu am Dduw, am y Duw byw, Pa amser y caf ddyfod i ymddangos ger bron Duw? Psalm. 42.2. y mae ef yn gweddio gyd a'r Seintiau, pa hyd o Arglwydd yr hwn ŵyt sanctaidd ac vnion? Tyred arglwydd Jesu, tyred chwyppyn. Dat. 22.20.
