3. Pan glywo y Cristion cnawdol, nad oes gan ddŷn rid-did ewyllys at ddaioni, y mae ef in gollwng awen y ffrwyn at ei feddwl llygredig ei hûn, fell ped fai heb allu nac ymattal, nacymgospi; in ddigwyddedig in gwneuthur Duw in awdur o bechod, gan iddo oddef i ddŷn redeg i'r angenrhaid yma. And efe a ddylai wybod roi o Dduw i Adda rydddid ewyllys, i sefyll in ei ddiniweidrwydd, os mynnai; eithr dŷn a gamarferodd ei ewyllys rhydd, ac a'i collodd ei hun, ac yntau. Gwedi y cwymp, y mae i ddŷn ynghyflwr llygredigaeth, ewyllys rhydd at y drwg, ac nid at y da. Oblegid in yr stât hon (medd yr Apostol) nid ydym ni in gallael meddylied un meddwl da. 2 Cor. 3.5. Ac nid ydyw Duw rwymedig i roi i ni eilwaith yr hyn a gollasom in enbydus, heb gymmeryd gofal mwyach am ei ynnill drachefn. And cyn gynted ac y byddo dŷn in adgenedledig, y mae grâs Duw in hyfforddi ei ewyllys at ddaioni, fell y mao ef in gwneuthur yr holl bethau da, a'r a wnelo, ac ewyllys rhydd: O blegid felly y mae 'r Apostol in dywedyd fod Duw o'i ewyllys da, in gweithredu ynom in gystal yr ewyllys, a'r gwaith, Phil. 2.12. 2 Cor. 7.1. y rhai (fell y mae'r Apostol in ei ddeongl) ydym in ein glanhâu ein hunain oddiwrth bob halogrwydd cnawd ac Yspryd, gan berffeithio ein sancteiddrwydd ⟨p. 99⟩in ofn Duw. Ac in y cyflwr yma, y mae i bob cristion ewyllys rhydd; ac fell y mae in cynyddu mewn grâs, felly y mae ei ewyllys in cynnyddu mewn rhydd-did: Oblegid pan fo y mâb in ein gwneuthur ni in rhydd, yno yr ydym ni in rhydd ddiogel: ac lle bo yspryd yr Arglwydd yno y mae rhydd-did: Joan. 8.36. 2 Cor. 3.17. canys y mae •r yspryd sanctaidd in tynnu eu meddyliau, Joan. 6.44. nid o'i hanfodd, and trwy raffau cariad, can. 1.4. Gan lewyrchu eu meddyliau i adnabod y gwirionedd; gan gyfnewidio eu calonnau i garu y gwirionedd adnabyddus; gan nerthu pob un o honynt in (ôl y grâs a dderbynniodd) i wneuthur y daioni, yr hyn y mae in ei garu. Eithr nid wit ti in arferu mo rid-did dy feddwl, cyn belled ac y rhoes Duw ef in rhydd: O herwydd yr ydwyd ti in fynych in ewyllysgar (in erbyn cyfraith Dduw, i beryglu dy enaid dy hûn) in gwneuthur peth, yr hyn ped fai gyfraith y Brenin dan boen marwolaeth, neu golly dy dda, in ei wahardd, neu ei wrthwynebu, nis gwneit. Na wna gan hynny moth ddiffyg ewyllys rhydd i ddaioni, i fod in gymmaint achos o'th waith in pechu, ac yw eisiau calon gariadus i wasanaethu dy Dâd nefol.
3. Pan glywo y Cristion cnawdol, nad oes gan ddŷn rydd-did ewyllys at ddaioni, y mae ef yn gollwng awen y ffrwyn at ei feddwl llygredig ei hûn, fel ped fai heb allu nac ymattal, nacymgospi; yn ddigwyddedig yn gwneuthur Duw yn awdur o bechod, gan iddo oddef i ddŷn redeg i'r angenrhaid yma. Ond efe a ddylai wybod roi o Dduw i Adda rydddid ewyllys, i sefyll yn ei ddiniweidrwydd, os mynnai; eithr dŷn a gamarferodd ei ewyllys rhydd, ac a'i collodd ei hun, ac yntau. Gwedi y cwymp, y mae i ddŷn ynghyflwr llygredigaeth, ewyllys rhydd at y drwg, ac nid at y da. Oblegid yn yr stât hon (medd yr Apostol) nid ydym ni yn gallael meddylied vn meddwl da. 2 Cor. 3.5. Ac nid ydyw Duw rwymedig i roi i ni eilwaith yr hyn a gollasom yn enbydus, heb gymmeryd gofal mwyach am ei ynnill drachefn. Ond cyn gynted ac y byddo dŷn yn adgenedledig, y mae grâs Duw yn hyfforddi ei ewyllys at ddaioni, fel y mao ef yn gwneuthur yr holl bethau da, a'r a wnelo, ac ewyllys rhydd: O blegid felly y mae 'r Apostol yn dywedyd fod Duw o'i ewyllys da, yn gweithredu ynom yn gystal yr ewyllys, a'r gwaith, Phil. 2.12. 2 Cor. 7.1. y rhai (fel y mae'r Apostol yn ei ddeongl) ydym yn ein glanhâu ein hunain oddiwrth bob halogrwydd cnawd ac Yspryd, gan berffeithio ein sancteiddrwydd ⟨p. 99⟩yn ofn Duw. Ac yn y cyflwr yma, y mae i bob cristion ewyllys rhydd; ac fel y mae yn cynyddu mewn grâs, felly y mae ei ewyllys yn cynnyddu mewn rhydd-did: Oblegid pan fo y mâb yn ein gwneuthur ni yn rhydd, yno yr ydym ni yn rhydd ddiogel: ac lle bo yspryd yr Arglwydd yno y mae rhydd-did: Joan. 8.36. 2 Cor. 3.17. canys y mae •r yspryd sanctaidd yn tynnu eu meddyliau, Joan. 6.44. nid o'i hanfodd, ond trwy raffau cariad, can. 1.4. Gan lewyrchu eu meddyliau i adnabod y gwirionedd; gan gyfnewidio eu calonnau i garu y gwirionedd adnabyddus; gan nerthu pob vn o honynt yn (ôl y grâs a dderbynniodd) i wneuthur y daioni, yr hyn y mae yn ei garu. Eithr nid wyt ti yn arferu mo rydd-did dy feddwl, cyn belled ac y rhoes Duw ef yn rhydd: O herwydd yr ydwyd ti yn fynych yn ewyllysgar (yn erbyn cyfraith Dduw, i beryglu dy enaid dy hûn) yn gwneuthur peth, yr hyn ped fai gyfraith y Brenin dan boen marwolaeth, neu golli dy dda, yn ei wahardd, neu ei wrthwynebu, nis gwneit. Na wna gan hynny moth ddiffyg ewyllys rhydd i ddaioni, i fod yn gymmaint achos o'th waith yn pechu, ac yw eisiau calon gariadus i wasanaethu dy Dâd nefol.
