Melldith y gyfraith, yr hwn (dan y Testament hên) oedd mor ddychrynadwy, dan y newydd trwy farwolaeth Christ a ddidymmwyd i'r adgenedledig. Y toster oedd in ei gwneuthur in amhossibl ⟨p. 101⟩i'n naturiaeth ni o'r blaen, sydd yr awrhon gwed• ei dymmeru gan yr Yspryd i'r newydd-enedig, fell y mae hi in ymddangos in hawdd, ac in esmwyth. Yr oedd yr Apostolion in dirio a'r yr Iddewon, a'r cenedloedd digrêd, nad oedd bossibl cadw'r gyfraith drwy nerth naturiaeth lygredig. And pan fyddent hwy in dyscu Cristiannogion credadwy, y maent hwy in gofyn ufydd-dod i'r gyfraith (yr hon yw rheol cyfiawnder) self gwir ufydd-dod, mewn gair a gweithred: marwhau eu haelodan: croeshoelio y cnawd, ei wynniau a'i drachwantau: adgyfodiad i newydd-deb buchedd, rhodio in yr Yspryd, gorchfygu y bid drwy ffydd. Rhuf. 15.18. Col. 3.5. Gal. 5.24. Rhuf. 6.4, 5. ac 8.11. 1 Joan. 5.4. Fell er na allo neb ddywedyd gid â Christ, pwy o honoch am hargyhoedda i o bechod? fe ddichon pob Cristion adgenedledig ddywedyd am dano ei hûn, pwy o honoch am hargyhoedda fi o fod in odinebwr; puteiniwr, tynghedwr, meddwyn, lleidryn, occrwr, gorthrechwr, balch, cenfigennus, in gybydd, in dorwr y Sabbath sanctaidd, in gelwyddog, in esceuluso cyffredin wasanaeth Duw, a'r faith bechodau dybryd gorthrwm? ac onid ê nid yw efe wir gristion. Pan beidio dŷn a gwneuthur cydwybod o ddilyn llywodraeth cyfraith Dduw, yno y mae Duw in ei. roddi ynteu i fin iw arwain gan ei drachwantau ei hûn, yr arwydd pennaf o feddwl anghymer adwy, Rhuf. 1.24, 28. Fell hyn y gyfraith (yr hon gwedi y cwymp ni ddichon neb oi naturiol allu ei chyflawni) a gyflawnir mewn gwirionedd gan bob Cristion adgenedledig, trwy rasusol gynnorthwy Yspryd Christ. Rhuf. 8.9. Luc. 11.13. A'r Yspryd hwn a rid Duw i bob Cristion a weddio am dano, ac a ostyngo ei gallon i gadw ei gyfreithiau ef.
Melldith y gyfraith, yr hwn (dan y Testament hên) oedd mor ddychrynadwy, dan y newydd trwy farwolaeth Crist a ddidymmwyd i'r adgenedledig. Y toster oedd yn ei gwneuthur yn amhossibl ⟨p. 101⟩i'n naturiaeth ni o'r blaen, sydd yr awrhon gwed ei dymmeru gan yr Yspryd i'r newydd-enedig, fel y mae hi yn ymddangos yn hawdd, ac yn esmwyth. Yr oedd yr Apostolion yn dirio a'r yr Iddewon, a'r cenedloedd digrêd, nad oedd bossibl cadw'r gyfraith drwy nerth naturiaeth lygredig. Ond pan fyddent hwy yn dyscu Cristiannogion credadwy, y maent hwy yn gofyn vfydd-dod i'r gyfraith (yr hon yw rheol cyfiawnder) sef gwir vfydd-dod, mewn gair a gweithred: marwhau eu haelodan: croeshoelio y cnawd, ei wynniau a'i drachwantau: adgyfodiad i newydd-deb buchedd, rhodio yn yr Yspryd, gorchfygu y byd drwy ffydd. Rhuf. 15.18.