O'r diwedd, pan yr oed pawb in cilio 'n ôl rhag ofn y Gwyr arfog, fe welai Cristion ŵr ag wynebpryd †glue gantho, in dyfod i fynu at yr hwn oedd in eistedd yno i yscrifennu, gan ddywedyd wrtho, Sir, Dodwch i lawr fy Enw i, a phan y gwnaeth efe hynny, fo welai 'r Gwr in tynnu ei gleddyf, 2ac in gosod helm ar ei ben, ac in rhuthro tua'r Drws ar draws y Gwyr arfog, y rhai a ymosodasant in ⟨p. 71⟩ei erbyn ef in gynddeiriog ag arfau anghevol: eithr nid allent hwy ei ddigalonni ef mewn môdd in y bid, ac am hynny fo ymladdodd â nhwy in ffyrnig: ac felly wedi cael ei glwyfo ganthynt, a rhoddi amryw archollion iddynt, self ir sawl oedd in ceisio i gadw ef allan, fo a wnaeth ei ford trwyddynt hwy oll, ac a ymwthiodd ym-mlaen ir llŷs: Ac ar hynny y clybuwyd llais hyfryd y rhai oedd in y Palas, self y s•wl oedd in rhodio ar nenn y Tŷ, in dywedyd,
*Dear, Dear, i mewn in wrol,
Ti ynnilli †fraint tragwyddol.
Felly efe a aeth i mewn, ac fe gwiscwyd ef yno, âr un-rhyw Ddillad a hwyntau: yna y gwenodd Cristion, ac a ddywedodd; in ddiau mi dybygwn, y gwn i beth yw ystyr a meddwl hyn i gyd.
Y mae 'r Drygionus in gwrthwynebu y sawl sy'n siwrneio tua'r nefoedd, trwy eu gorthrymmu hwynt â chospedigaethau; a phan nas gallant wneuthur felly, y maent in eu sathru hwynt dan draed â'u geriau caledion, gan flaenlly•nu eu tafodau, a dodi awch arnynt megis ar gleddyfau a saethau, i ddrygu 'r gwirion, Psal. 140. 3. Psal. 64. 34. Eithr y mae 'r rhai grassol in amddiffyn eu hunain, â chleddyf yr Yspryd, self â Gair Duw, gan hyspyssu ir annuwiol, nad ydynt in ceisio und gwasanaethu Duw in ôl ei ewyllys: a thrwy ei gwaith hwy in ceryddu yr ⟨p. 72⟩annuwiol am eu pechodau, ac in enwedig am eu casineb o'r hyn sydd dda: y mae 'r Duwiol trwy hynny, a chleddyf yr Yspryd in ymladd â'r annuwiol, ac ydynt in clwyfo eu calonnau hwynt: Eithr er cymmaint y maent hwy in herlid y rhai grassol, ac er cymmaint yw gwatwor, a geiria• caledion y drygionus am y rhai sy'n ofni Duw, y mae 'r Duwiol, er hynny i gyd, in mined ym-mlaen, ac in ymwthio ir Nefoedd ar y diwedd, Mat. 11. 12. And na thybyged pobl eu bod hwy 'n dioddef er mwyn duwiold•b, os dioddef y maent fall drwg-weithred-wyr: ac edrychent hwythau hefyd y sydd in herlid rhai crefyddol, pan a'i am eu daioni, a'i am eu drygioni y maent in gwneuthur felly, 1 Per. 4. 15, 16. Ac os am eu daioni, darllenant, Phil. 1. 28.
In awr ebe Cristion, gadewch i mi fined oddi-ymma:
O'r diwedd, pan yr oed pawb yn cilio 'n ôl rhag ofn y Gwyr arfog, fe welai Cristion ŵr ag wynebpryd †glew gantho, yn dyfod i fynu at yr hwn oedd yn eistedd yno i yscrifennu, gan ddywedyd wrtho, Syr, Dodwch i lawr fy Enw i, a phan y gwnaeth efe hynny, fo welai 'r Gwr yn tynnu ei gleddyf, 2ac yn gosod helm ar ei ben, ac yn rhuthro tua'r Drws ar draws y Gwyr arfog, y rhai a ymosodasant yn ⟨p. 71⟩ei erbyn ef yn gynddeiriog ag arfau angheuol: eithr nid allent hwy ei ddigalonni ef mewn môdd yn y byd, ac am hynny fo ymladdodd â nhwy yn ffyrnig: ac felly wedi cael ei glwyfo ganthynt, a rhoddi amryw archollion iddynt, sef ir sawl oedd yn ceisio i gadw ef allan, fo a wnaeth ei ffordd trwyddynt hwy oll, ac a ymwthiodd ym-mlaen ir llŷs: Ac ar hynny y clybuwyd llais hyfryd y rhai oedd yn y Palas, sef y s•wl oedd yn rhodio ar nenn y Tŷ, yn dywedyd,
*Dere, Dere, i mewn yn wrol,
Ti ynnilli †fraint tragwyddol.
Felly efe a aeth i mewn, ac fe gwiscwyd ef yno, âr vn-rhyw Ddillad a hwyntau: yna y gwenodd Cristion, ac a ddywedodd; yn ddiau mi dybygwn, y gwn i beth yw ystyr a meddwl hyn i gyd.
Y mae 'r Drygionus yn gwrthwynebu y sawl sy'n siwrneio tua'r nefoedd, trwy eu gorthrymmu hwynt â chospedigaethau; a phan nas gallant wneuthur felly, y maent yn eu sathru hwynt dan draed â'u geriau caledion, gan flaenlly•nu eu tafodau, a dodi awch arnynt megis ar gleddyfau a saethau, i ddrygu 'r gwirion, Psal. 140. 3. Psal. 64. 34. Eithr y mae 'r rhai grassol yn amddiffyn eu hunain, â chleddyf yr Yspryd, sef â Gair Duw, gan hyspyssu ir annuwiol, nad ydynt yn ceisio und gwasanaethu Duw yn ôl ei ewyllys: a thrwy ei gwaith hwy yn ceryddu yr ⟨p. 72⟩annuwiol am eu pechodau, ac yn enwedig am eu casineb o'r hyn sydd dda: y mae 'r Duwiol trwy hynny, a chleddyf yr Yspryd yn ymladd â'r annuwiol, ac ydynt yn clwyfo eu calonnau hwynt: Eithr er cymmaint y maent hwy yn herlid y rhai grassol, ac er cymmaint yw gwatwor, a geiria• caledion y drygionus am y rhai sy'n ofni Duw, y mae 'r Duwiol, er hynny i gyd, yn myned ym-mlaen, ac yn ymwthio ir Nefoedd ar y diwedd,
- †Gwrol.
- 2Eph. 6. 17. 1 Thess. 5. 3. Ar wartha.
- *Tired.Tyred.
- †Gogoinant.