A77831:698
Taith neu siwrnai y pererin, tan rith neu Gyffelybiaeth Breuddwyd
Taith neu siwrnai y pererin, tan rith neu Gyffelybiaeth Breuddwyd : in yr hwn y dangofir, I. Y Mod y mae Pechadur in Chychwyn ...Taith neu siwrnai y pererin, tan rith neu Gyffelybiaeth Breuddwyd : yn yr hwn y dangofir, I. Y Modd y mae Pechadur yn Chychwyn ...
Printiedig in Llundain : gan J. Richardson ..., 1688Printiedig yn Llundain : gan J. Richardson ..., 1688
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Cris. Pan fyddom (megis y dywedais am danom ein hunain) in ‖synied am Dduw, in ol yr hyn y mae ei air in ei osod ef allan; hynny yw, pan fyddom in meddylied am ei *hanffod, a'i briodoliaethau ef, megis ein dysgir gan ei Air; am yr hyn, nis gallaf in awr draethu in helaethach: And i ddywedyd am dano mewn perthynas i ni ein hunain, y mae gennym, y pride hynny, dýb da a chymmwys am Dduw, pan fyddom in †synied, ei fod ef in ein hadnabod ni in well nag yr ym ni in adnabod ein hunain; ac y dichon efe welled pechod ynom, y pride, a'r man, na chanfyddom ni mo honaw ynom ein hunain, a phan yr ydym in cydnabod, ei fod ef in gwybod in meddyliau dirgelaf, a bod ein calonnau, a'u holl ddyfn fwriadau, bob amser in noeth ac in agored iw olygon ef: Ac hefyd pan yr ydym in tybied, fod ein holl gyfiawnderau ein hunain, in drewi in eu ffroenau ef; ac am hynny nas dichon efe * aros ein gweled ni, in sefyll in ei ⟨p. 289⟩wydd ef, pan y bôm in hyderu ar ein cyfiawnderau ein hunain, je neu ar ein Dyledswyddau goreu, am gael jechydwriaeth trwyddynt.
Cris. Pan fyddom (megis y dywedais am danom ein hunain) yn ‖synied am Dduw, yn ol yr hyn y mae ei air yn ei osod ef allan; hynny yw, pan fyddom yn meddylied am ei *hanffod, a'i briodoliaethau ef, megis ein dysgir gan ei Air; am yr hyn, nis gallaf yn awr draethu yn helaethach: Ond i ddywedyd am dano mewn perthynas i ni ein hunain, y mae gennym, y pryd hynny, dýb da a chymmwys am Dduw, pan fyddom yn †synied, ei fod ef yn ein hadnabod ni yn well nag yr ym ni yn adnabod ein hunain; ac y dichon efe weled pechod ynom, y pryd, a'r man, na chanfyddom ni mo honaw ynom ein hunain, a phan yr ydym yn cydnabod, ei fod ef yn gwybod yn meddyliau dirgelaf, a bod ein calonnau, a'u holl ddyfn fwriadau, bob amser yn noeth ac yn agored iw olygon ef: Ac hefyd pan yr ydym yn tybied, fod ein holl gyfiawnderau ein hunain, yn drewi yn eu ffroenau ef; ac am hynny nas dichon efe * aros ein gweled ni, yn sefyll yn ei