12. (c)cerw•h bob maeth ar ddynion in en amryw gyflyrau, a gwnewch cymmaint o dd•ioni iddynt ac a alloch Rhaid ini garu Duw in ei holl greaduriaid, ei ddelw naturiol ef ar bo• din, ai ddelw ysprydol ar ei Saint. Rhaid i ni garu ein Cymydog megis ein hunain naturiol hynny yw, Ein Cymydog naturiol megis ein hunain naturiol, â chariad o ewyllys da, an Cymydog ysprydol megis ein hunain ysprydol, â chariad o fodlonrwydd. Yngwrthwyneb i fodlonrwydd, ni a allwn gasau ein Cymodog pechadurus, megis y rhaid i ni ⟨p. 41⟩gasau ein hunain pechadurus (in lawyer mwy.) And yngwrthwyneb i ewyllys da ni ddylem ni gasau ein hunain, ein Cymydog, na'n gelyn. O nas gwyddei dynion pa gymmaint o Gristianogrwydd sydd in sefyll mewn cariad, ac in gwneuthur daioni! A pha lygaid y maent hwy in darllen yr Efengyl, y rhai nid ydynt in gweled hyn ymmhob dalen? Ffieiddiwch yr holl hunan gariad hwnnw, balchder, gwŷn, y rhai ydynt elynion i gariad, a'r opinionau hynny, ac ymbleidiau. ymranniadau, a barnu, a rhoi drygair, y rhai a'i dinistriant hi. cymmerwch ef sydd in dywedyd in ddrwg am arall wrthych heb achos cyfiawn a galwad, fod in gennad i'r cythrael i ddymuno arnoch gasau eich brawd, neu i leihau eich cariad. Canys eich perswadio chwi fod din in ddrwg, sydd in amlwg in eich perswadio chwi cyn belled a hynny iw gasau ef. Ceryddwch enllibiwyr y rhai ydynt in dywedyd in ddrwg am eraill. Na wnewch niwed i neb, na ddywedwch in ddrwg am un din, oddieithr i hynny fod nid in unig in gyfiawn, and in anghenrheidiol i rwy ddaioni mwy. Cariad hawddgar ydyw. Y rhai ydynt in caru a gerir. Bod in casau ac in niweidiol sydd in gwneuthur dynion in atcas. Car dy gymydog megis tidy hun; ac fell y mynnech wneuthur o ddynion i chwi, gwnewch chwithau iddynt hwy yr un fsunyd, Luc 6. 31. Mat. 7. 22. Ydynt y Rheolau auredd o'n dyledfwydd tuag at ddynion, y rhai sydd raid eu bod in scrifennedig in ddyfn ar eich Calonnau. Lle y bo hyn in ddiffygiol, nid oes dim mor gau, mor greulon, yr hy• nad ellwch chwi gael eich denu i feddwl neu ddywedyd, neu wneuthur in erbyn eich brodyr. Byddwch morchwannog ⟨p. 42⟩chwannog i wneurhur daioni i bawb, ac ydyw, gweision Satan i wn•uthur niweid, ar hyn nis geliwch chwi wneuthur eich hunain, ceisiwch annog eraill i wneuthur, rhoddwch lyfrau da, a denwch hwynt at y moddion, y rhai sydd debyccaf i wneuthur daioni iddynt.
12. (c)cerw•h bob maeth ar ddynion yn en amryw gyflyrau, a gwnewch cymmaint o dd•ioni iddynt ac a alloch Rhaid ini garu Duw yn ei holl greaduriaid, ei ddelw naturiol ef ar bo• dyn, ai ddelw ysprydol ar ei Sainct. Rhaid i ni garu ein Cymydog megis ein hunain naturiol hynny yw, Ein Cymydog naturiol megis ein hunain naturiol, â chariad o ewyllys da, an Cymydog ysprydol megis ein hunain ysprydol, â chariad o fodlonrwydd. Yngwrthwyneb i fodlonrwydd, ni a allwn gasau ein Cymodog pechadurus, megis y rhaid i ni ⟨p. 41⟩gasau ein hunain pechadurus (yn llawer mwy.) Ond yngwrthwyneb i ewyllys da ni ddylem ni gasau ein hunain, ein Cymydog, na'n gelyn. O nas gwyddei dynion pa gymmaint o Gristianogrwydd sydd yn sefyll mewn cariad, ac yn gwneuthur daioni! A pha lygaid y maent hwy yn darllen yr Efengyl, y rhai nid ydynt yn gweled hyn ymmhob dalen? Ffieiddiwch yr holl hunan gariad hwnnw, balchder, gwŷn, y rhai ydynt elynion i gariad, a'r opinionau hynny, ac ymbleidiau. ymranniadau, a barnu, a rhoi drygair, y rhai a'i dinistriant hi. cymmerwch ef sydd yn dywedyd yn ddrwg am arall wrthych heb achos cyfiawn a galwad, fod yn gennad i'r cythrael i ddymuno arnoch gasau eich brawd, neu i leihau eich cariad. Canys eich perswadio chwi fod dyn yn ddrwg, sydd yn amlwg yn eich perswadio chwi cyn belled a hynny iw gasau ef. Ceryddwch enllibiwyr y rhai ydynt yn dywedyd yn ddrwg am eraill. Na wnewch niwed i neb, na ddywedwch yn ddrwg am un dyn, oddieithr i hynny fod nid yn unig yn gyfiawn, ond yn anghenrheidiol i rwy ddaioni mwy. Cariad hawddgar ydyw. Y rhai ydynt yn caru a gerir. Bod yn casau ac yn niweidiol sydd yn gwneuthur dynion yn atcas. Car dy gymydog megis ti dy hun; ac fel y mynnech wneuthur o ddynion i chwi, gwnewch chwithau iddynt hwy yr un fsunyd, Luc 6. 31. Mat. 7. 22. Ydynt y Rheolau auredd o'n dyledfwydd tuag at ddynion, y rhai sydd raid eu bod yn scrifennedig yn ddyfn ar eich Calonnau. Lle y bo hyn yn ddiffygiol, nid oes dim mor gau, mor greulon, yr hy• nad ellwch chwi gael eich denu i feddwl neu ddywedyd, neu wneuthur yn erbyn eich brodyr. Byddwch morchwannog ⟨p. 42⟩chwannog i wneurhur daioni i bawb, ac ydyw, gweision Satan i wn•uthur niweid, ar hyn nis geliwch chwi wneuthur eich hunain, ceisiwch annog eraill i wneuthur, rhoddwch lyfrau da, a denwch hwynt at y moddion, y rhai sydd debyccaf i wneuthur daioni iddynt.
- (c)1 Tim. 1. 5, 6. Mat. 19. 19. Rhuf. 13. 10. Joan 1. 16. Fphes. 4. 2, 15, 16. Col. 2. 2. ac 1.4. 1 Tim. 6. 11. Jag. 3, 17. Phil. 2. 1, 2. 1 Thess. 4.9. Joan 13.35. Mat. 5. Tit. 2.14. Phil. 2. 20, 21. Rhuf. 15. 1, 3.1 Tim. 1. 5, 6. Mat. 19. 19. Rhuf. 13. 10. Joan 1. 16. Fphes. 4. 2, 15, 16. Col. 2. 2. ac 1.4. 1 Tim. 6. 11. Jag. 3, 17. Phil. 2. 1, 2. 1 Thess. 4.9. Joan 13.35. Mat. 5. Tit. 2.14. Phill. 2. 20, 21. Rhuf. 15. 1, 3.
