A95346:140
Tryssor ir Cymru
Tryssor ir Cymru: self llyfr in cynnwys; pregeth Mr. Arthur Dent, ...Tryssor ir Cymru: sef llyfr yn cynnwys; pregeth Mr. Arthur Dent, ...
Brintio in Llundain : gan Thomas Dawks ..., 1677Brintio yn Llundain : gan Thomas Dawks ..., 1677
Title page typeset from the transcription.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Y pummed rhwystr yw Diangc heb gospedigaeth, Canys felly y mae yr annuwiol in ⟨p. 49⟩caledu in eu pechod, ac in mined in ddidd•rbod am edifarhau: megis hên leidr a fai gyn•efin a lledratta er is talm o amser, ac wedi diangc rhag y carchar a'r crog-burn fydd •yfach ar ei ddrwg, gan dybied y caiff ddiangc rhag law: felly lawyer o ddrwg fucheddwyr aflan a ddilynant hên helynt eu ffieidddra in ddiedifarus, gan feddwl, o herwydd nad ydyw Duw in eu cospi in ebrwydd, ac in dwyn arnynt amryw ddialeddau, ac arwyddion o'i lid, y cânt eu rhyddhau, a bod in ddiangol bight. Lle yngwrthwyneb i hyn, pe tarawei Dduw hwynt i lawr in y man cyn gynted ac y pechent, drwy saethu taranau at y nail, a melt at y llall, a glawio tán a brwmstan ar y trydydd, fe barei hyn iddynt ofni. O herwydd hyn y dywedir in S. Petr 2 Ep. 3. 3. hyn gwybyddwch in gyntaf, y daw in y dyddiau diweddaf watworwyr, in rhodio ar ol eu trachwantau eu hunain, ac in dywedyd: pale y mae addewid ei ddyfodiad ef, canys er pan fu farw y tadau; y mae pob peth in parhau in yr un ffunyd o ddechrevad y creadwriaeth.
Y pummed rhwystr yw Diangc heb gospedigaeth, Canys felly y mae yr annuwiol yn ⟨p. 49⟩caledu yn eu pechod, ac yn myned yn ddidd•rbod am edifarhau: megis hên leidr a fai gyn•efin a lledratta er ys talm o amser, ac wedi diangc rhag y carchar a'r crog-bren fydd •yfach ar ei ddrwg, gan dybied y caiff ddiangc rhag llaw: felly llawer o ddrwg fucheddwyr aflan a ddilynant hên helynt eu ffieidddra yn ddiedifarus, gan feddwl, o herwydd nad ydyw Duw yn eu cospi yn ebrwydd, ac yn dwyn arnynt amryw ddialeddau, ac arwyddion o'i lid, y cânt eu rhyddhau, a bod yn ddiangol byth. Lle yngwrthwyneb i hyn, pe tarawei Dduw hwynt i lawr yn y man cyn gynted ac y pechent, drwy saethu taranau at y naill, a mellt at y llall, a glawio tán a brwmstan ar y trydydd, fe barei hyn iddynt ofni. O herwydd hyn y dywedir yn S. Petr 2 Ep. 3. 3. hyn gwybyddwch yn gyntaf, y daw yn y dyddiau diweddaf watworwyr, yn rhodio ar ol eu trachwantau eu hunain, ac yn dywedyd: pa le y mae addewid ei ddyfodiad ef, canys er pan fu farw y tadau; y mae pob peth yn parhau yn yr vn ffunyd o ddechreuad y creadwriaeth.