Oh ha-wyr! mae Trod in waith amgenach nac y mae nemmawr in ei feddwl; Nid matter bychau yw dwyn meddwl daiarol ir nefoedd, a dangos i din hygaraidd odidowgrwydd Duw, nes iddo ymserchu or faith gariad arno ef, ras galler hyth moi ddiffoddyd; dryllio y gallon am bechod a gwneuthur iddo ffo at Grist am nodded, ai ddiolchgar dderbyn ef megis bywyd ei enaid, bod a gwir dynfa a thuedd ei gallon ai fuchedd ar newidio, in gymmaint a bod din in ymworthod ar hyn yr ydoedd efe in ei gymeryd in ddedwyddwch iddo, a gosod ei ddedwyddwch lle nis gosododd erioed or blaen, ac heb fyw ir unthyw ddiben, ac heb yrrû ymmlaen yr ûnrhyw amcan in y bid, ac yr ydoedd efe cynt; I fod in fir, yr hwn sydd y'Nghrist mae efe in greadur newydd, yr hen bethau a aethant heibio; weal, gwnaethpwydd pob peth in newydd, 2 Cor. 5.17. Mae gantho ef ddealldwriaeth newydd, ac ewyllys ac ymroad o newydd, tristwch a Dymuniadau a chariad adyfyrrwch newydd, amcanion newydd, ymadroddion newydd, cwmpeini newydd (os bid possibl) ac ym arweddiad newydd. Pechod yr hwn odd beth digrif gan•ho efe or blaen, sydd in awr mor gâs ac erchyll gantho ai fod in ffo rhagddo megis rhag angau. Y bid yr hwn oedd or blaen in hawddgar in ei olwg ef, sydd in awr heb ymddangos ⟨p. 29⟩and megis gwagedd a gorthrymder: Duw yr hwn or blaen a esceuluswyd, sydd in awr in unig ddedwyddwch ei enaid ef; or blaen efe a anghofid, a phob trachwant a gyfrifid oi flaen ef and in awr efe ai osodir in nesaf ir gallon, ac y mae 'n rhaid i bôb peth roddi lle iddo ef: ar gallon sydd gwedi ymosod i wilied arno ef ai wasaneuthu; ac in ofidus ganthi pan gudio efe ei wyneb, ac nid yw un amser in i thybio ei hun in dda hebddo ef. Christ ei hun yr hwn oedd arferol o gael meddwl amdano in yscoywan, in awr yw ei ûnig obaith ai noddfa, ac arno ef y mae 'n byw megis ar ei fara beunyddol, ni fedr efe na gweddio hebddo ef, na bod chwaith in llawen hebddo ef na meddwl, na dywedyd, na byw hebddo ef. Y nefoedd ei hûn yr hon nid edrychid arni or blaen and megis cryn-beth y 'nghadw, yr hwn yr oedd efe in gobeithio y gallai wasanaethu'r y tro in well in ei herwydd nac Uffern, pan nas gallai aros dd•n hwy in y bid, a gymerir in awr am ei gartref, mangref ei unig obaith ai orphwysfa, lle caffo efe welled a charu a moliannû y Duw hwnnw ar sydd ai gallon ef gantho in barod.
Oh ha-wyr! mae Troad yn waith amgenach nac y mae nemmawr yn ei feddwl; Nid matter bychau yw dwyn meddwl daiarol ir nefoedd, a dangos i ddyn hygaraidd odidowgrwydd Duw, nes iddo ymserchu or fath gariad arno ef, ras galler hyth moi ddiffoddyd; dryllio y galon am bechod a gwneuthur iddo ffo at Grist am nodded, ai ddiolchgar dderbyn ef megis bywyd ei enaid, bod a gwir dynfa a thuedd ei galon ai fuchedd ar newidio, yn gymmaint a bod dyn yn ymworthod ar hyn yr ydoedd efe yn ei gymeryd yn ddedwyddwch iddo, a gosod ei ddedwyddwch lle nis gosododd erioed or blaen, ac heb fyw ir unthyw ddiben, ac heb yrrû ymmlaen yr ûnrhyw amcan yn y byd, ac yr ydoedd efe cynt; I fod yn fyrr, yr hwn sydd y'Nghrist mae efe yn greadur newydd, yr hen bethau a aethant heibio; wele, gwnaethpwydd pob peth yn newydd, 2 Cor. 5.17. Mae gantho ef ddealldwriaeth newydd, ac ewyllys ac ymroad o newydd, tristwch a Dymuniadau a chariad adyfyrrwch newydd, amcanion newydd, ymadroddion newydd, cwmpeini newydd (os bydd possibl) ac ym arweddiad newydd. Pechod yr hwn odd beth digrif gan•ho efe or blaen, sydd yn awr mor gâs ac erchyll gantho ai fod yn ffo rhagddo megis rhag angau. Y byd yr hwn oedd or blaen yn hawddgar yn ei olwg ef, sydd yn awr heb ymddangos ⟨p. 29⟩ond megis gwagedd a gorthrymder: Duw yr hwn or blaen a esceuluswyd, sydd yn awr yn unig ddedwyddwch ei enaid ef; or blaen efe a anghofid, a phob trachwant a gyfrifid oi flaen ef ond yn awr efe ai osodir yn nesaf ir galon, ac y mae 'n rhaid i bôb peth roddi lle iddo ef: ar galon sydd gwedi ymosod i wilied arno ef ai wasaneuthu; ac yn ofidus ganthi pan gudio efe ei wyneb, ac nid yw un amser yn i thybio ei hun yn dda hebddo ef. Crist ei hun yr hwn oedd arferol o gael meddwl amdano yn yscoywan, yn awr yw ei ûnig obaith ai noddfa, ac arno ef y mae 'n byw megis ar ei fara beunyddol, ni fedr efe na gweddio hebddo ef, na bod chwaith yn llawen hebddo ef na meddwl, na dywedyd, na byw hebddo ef. Y nefoedd ei hûn yr hon nid edrychid arni or blaen ond megis cryn-beth y 'nghadw, yr hwn yr oedd efe yn gobeithio y gallai wasanaethu'r y tro yn well yn ei herwydd nac Uffern, pan nas gallai aros dd•n hwy yn y byd, a gymerir yn awr am ei gartref, mangref ei unig obaith ai orphwysfa, lle caffo efe weled a charu a moliannû y Duw hwnnw ar sydd ai galon ef gantho yn barod.
