Je ni a bechasom in erbyn dy Efengyl di, gan fod in ddi-ystyr o'th gynnigion grasol o drugaredd. Er itti ddanfon cennad a'r ol cennad i'n troy ni, ac i ddymuno arnom roi ymaith ein pechodau, a derbyn Jesus Ghrist, •tto, ysywaeth! pa fodd y darfu ini ddiystyru dy Gennadon di, a throi 'r glûst fyddar •th wahoddion grasol! Er ein bôd in ewyllysga• i gyme•yd C•r•t in Jachawdr ini, i'n cadw rhag uffern a damnedigaeth; Etto, ysywaeth, mor annewyllysgar ydym iw gymeryd ef in Arglwydd ac in Frenin, i wneuthur ufudd-dod ac ymostyngiad iddo? Ni allwn, Arglwydd, and cydnabod ein hanniolchgarwch mawr tan yr amryw ddaioni a thrugareddau, y rhai mewn mesur helaeth a dywelltaisti arnom; fell hefyd ein hanfuddiolder tan y Ceryddon tadol, a roisti arnom mewn cariad er daioni ini; a'n hanfodlonrwydd tan ein ystad a'n cyflwr presennol. Ac och mor ddiofal a fuom in cyflawni dledswyddau ein lleoedd, a'n galwedigaethau, a'n perthynasau! Oh y lliaws o feddyliau bydol cybyddus, o feddyliau uchel beilchion, o feddylian drwg halogedig, o feddyliau trythyll ac aflan; je o feddyliau cablaidd di-dduw, sydd in lletteva ynghalonnau y ⟨p. 260⟩rhan fwyaf o honom, ac yno in cael eu rhwysg did a nôs! Ac o Arglwydd, ni allwn and cydnabod marweidd-dra ein calonnau, gwibiad ein meddyliau in cyflawni ein dledswyddau sanctaidd. Yr ydym in wisgi ac in fywiog ynghylch ein matteri•n bydol, and och mor ddwl a thrymbluo g ydym in ein gwasanaeth crefyddol! in gweddio fell pettem heb weddio, in gwrando fell pettem heb wrando. Arglwydd, gwnâ ini fod in wîr deimladwy ac ystyriol o'n pechodau a'n trueni, fell y gwir ymostyngom tanynt, ac y trothom attati trwy wîr ddiffuant edifeirwch.
Ie ni a bechasom yn erbyn dy Efengyl di, gan fod yn ddi-ystyr o'th gynnigion grasol o drugaredd. Er itti ddanfon cennad a'r ol cennad i'n troi ni, ac i ddymuno arnom roi ymaith ein pechodau, a derbyn Jesu Ghrist, •tto, ysywaeth! pa fodd y darfu ini ddiystyru dy Gennadon di, a throi 'r glûst fyddar •th wahoddion grasol! Er ein bôd yn ewyllysga• i gyme•yd C•r•t yn Iachawdr ini, i'n cadw rhag uffern a damnedigaeth; Etto, ysywaeth, mor annewyllysgar ydym iw gymeryd ef yn Arglwydd ac yn Frenin, i wneuthur ufudd-dod ac ymostyngiad iddo? Ni allwn, Arglwydd, ond cydnabod ein hanniolchgarwch mawr tan yr amryw ddaioni a thrugareddau, y rhai mewn mesur helaeth a dywelltaisti arnom; fel hefyd ein hanfuddiolder tan y Ceryddon tadol, a roisti arnom mewn cariad er daioni ini; a'n hanfodlonrwydd tan ein ystad a'n cyflwr presennol. Ac och mor ddiofal a fuom yn cyflawni dledswyddau ein lleoedd, a'n galwedigaethau, a'n perthynasau! Oh y lliaws o feddyliau bydol cybyddus, o feddyliau uchel beilchion, o feddylian drwg halogedig, o feddyliau trythyll ac aflan; ie o feddyliau cablaidd di-dduw, sydd yn lletteua ynghalonnau y ⟨p. 260⟩rhan fwyaf o honom, ac yno yn cael eu rhwysg ddydd a nôs! Ac o Arglwydd, ni allwn ond cydnabod marweidd-dra ein calonnau, gwibiad ein meddyliau yn cyflawni ein dledswyddau sanctaidd. Yr ydym yn wisgi ac yn fywiog ynghylch ein matteri•n bydol, ond och mor ddwl a thrymbluo g ydym yn ein gwasanaeth crefyddol! yn gweddio fel pettem heb weddio, yn gwrando fel pettem heb wrando. Arglwydd, gwnâ ini fod yn wîr deimladwy ac ystyriol o'n pechodau a'n trueni, fel y gwir ymostyngom tanynt, ac y trothom attati trwy wîr ddiffuant edifeirwch.
