Quam indignus et ineptus ego sim, qui huic ⟨p. xv⟩Optimo Instituto aliquid conferrem, ut Juvenilia Academicorum Ingenia, in rectam deducantur, Primo PIETATIS, ac deinde Literaturae fructuosioris Viam, et ex Academiis tales egrediantur, quales in manu sua Dominus tanquam Gemmas nitore suo coruscantes contineat a•que exhibeat; non ignoro. Parvulus ego sum, et forsan paucis notus homunculus: Minimus Doctorum Omnium, et merito infimus; ac de Eccesia bene meritorum (si Tertullianice loquar) Postremissimus. Tenuitatis meae conscius, probe novi quam sit mihi curta supellex; Norunt et Omnes Novangli: Et qui me Academicos alloquendi prorsus incapacem censent, Recte et mecum judicant. Nullum esse me fateor, et ab Omnibus Nullificari, nec indignor, nec recuso: Attamen Desideria mea pro erudiendis Juvenum animis exponendi Venia, cur et mihi non concedatur, nullus video. Imo in Publico quo pleraeque periclitantur Academiae Discrimine Omnis homo miles est. Et si ego etiam cum Doctioribus et Melioribus, ad propulsandum commune Periculum, et promovendam Ecclesiarum Incolumitatem et Edificationem, concurram, velpost illos curram; Ignoscant mihi Commilitones. Est etiam non omnino Impossibile, quod Minutius quidam, quamplurimorum, quae post Fata tandem quiescet, Invidia Infaelix et perpetuo impetitus, habeat nihilominu. Fautores atque Lectores, et forsan plures quam ipse, de se semper suspicax, recenseat, quibus non ingrata sint illius talia qualiae pro causa DEI Studia. Quum in Volumine Sacro, de Serpente Tortuoso per Dei manum formato fiat mentio, nil praeter ipsam Galaxiam qua caelum decoratur, quidam intelligunt. Est et hoc inter Noctis ⟨p. xvi⟩nostrae, ut ita dicam, Humanitates, et Hallucinationes, quod idem ipse, His quidem Serpens Tortuosus, His vero Candour ac Splendour ac Caelestibus Virtutibus referta Galaxia, appareat.
Quam indignus et ineptus ego sim, qui huic ⟨p. xv⟩Optimo Instituto aliquid conferrem, ut Juvenilia Academicorum Ingenia, in rectam deducantur, Primo PIETATIS, ac deinde Literaturae fructuosioris Viam, et ex Academiis tales egrediantur, quales in manu sua Dominus tanquam Gemmas nitore suo coruscantes contineat a•que exhibeat; non ignoro. Parvulus ego sum, et forsan paucis notus homunculus: Minimus Doctorum Omnium, et merito infimus; ac de Eccesia bene meritorum (si Tertullianice loquar) Postremissimus. Tenuitatis meae conscius, probe novi quam sit mihi curta supellex; Norunt et Omnes Novangli: Et qui me Academicos alloquendi prorsus incapacem censent, Recte et mecum judicant. Nullum esse me fateor, et ab Omnibus Nullificari, nec indignor, nec recuso: Attamen Desideria mea pro erudiendis Juvenum animis exponendi Venia, cur et mihi non concedatur, nullus video. Imo in Publico quo pleraeque periclitantur Academiae Discrimine Omnis homo miles est. Et si ego etiam cum Doctioribus et Melioribus, ad propulsandum commune Periculum, et promovendam Ecclesiarum Incolumitatem et Edificationem, concurram, velpost illos curram; Ignoscant mihi Commilitones. Est etiam non omnino Impossibile, quod Minutius quidam, quamplurimorum, quae post Fata tandem quiescet, Invidia Infaelix et perpetuo impetitus, habeat nihilominu. Fautores atque Lectores, et forsan plures quam ipse, de se semper suspicax, recenseat, quibus non ingrata sint illius talia qualiae pro causa DEI Studia. Quum in Volumine Sacro, de Serpente Tortuoso per Dei manum formato fiat mentio, nil praeter ipsam Galaxiam qua caelum decoratur, quidam intelligunt. Est et hoc inter Noctis ⟨p. xvi⟩nostrae, ut ita dicam, Humanitates, et Hallucinationes, quod idem ipse, His quidem Serpens Tortuosus, His vero Candore ac Splendore ac Caelestibus Virtutibus referta Galaxia, appareat.
