A01129:118
Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima
Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima.
Londini : In ædibus Thomæ Dawson, impensis Richardi Sergier, 1580
Title page typeset from the transcription.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
In qua tamen dissensione, non ita omnia pontificum 1illorum & theologorum dogmata conuellimus, aut improbamus, ac si nihil esset apud eos sanum: nec ita cum tota illa ecclesia contendimus, acsi nulla ecclesiae visibilis forma in tota urbe Roma reliqua existeret. Habent enim baptismum, in quo nomen patris, & filii & spiritus sancti profitentur. Habent & legem Dei, & Evangelium: quin & Christi cultum retinent, & symbolum nobiscum recitant. Tenet & aliquo modo Sacramenta, licet iisdem foedum in modum abutantur. Quae omnia nonnullam Christianismi speciem apud homines praeseferunt. Non secus atque veteres olim Judaei, praesente Christo, […] tenuerunt civitatem, in qua Dei sanctifsimum ⟨p. 53⟩nomen personabat: in qua […] illius, leges […], juxta […] aliquam speciem […], in qua & in Mosis cathedra sedentes nonnulla docuerunt fortassis non malè. Quum nihilo minus sub […] hac religionis specie, […] lateret hypoctisis, atque in Deum ipsum perfidia. De quibus & à Deo ipso restatum per prophetam […], non populus meus vos. […], siquid rectè seruet, 2doceatque, sive Romana, sive quaecunque ecclesia, in […]; ecclesiae nullius communionem respuimus. Quoniam verò Romana ecclesia veteris synagogae exemplo, […] pests, […], idolomanias, blasphemias, […], sectas & haereses […], ab ipsis […] inftitutis, à synceto Dei […], […]; religion is […], à […], […] studro & sensu […], à […], veterumque exemplis, se ad novum quoddam doctrinae genus abduxerit; eademque supremum & singulare in omnes Christi ecclesias imperium, crudelitate, […], rapinis […] sibi arroget, in […] si […] ab eorum commertio divellimur, quis tam nulla mente, nulla est conscientia praeditus, qui quum tot tantasque causas intelligat, non id nimis serò potius quàm perperā esse factum à nobis putet? praesertim qui non levitate aliqua, ceu vento agitati, sed conscientia coacti: non studio, sed necessitate, non tam sponte nostra, quàm divina praeceptione, de medio eorum ⟨image 57⟩exire jubeamur.
In qua tamen dissensione, non ita omnia pontificum 1illorum & theologorum dogmata conuellimus, aut improbamus, ac si nihil esset apud eos sanum: nec ita cum tota illa ecclesia contendimus, acsi nulla ecclesiae visibilis forma in tota vrbe Roma reliqua existeret. Habent enim baptismum, in quo nomen patris, & filii & spiritus sancti profitentur. Habent & legem Dei, & Euangelium: quin & Christi cultum retinent, & symbolum nobiscum recitant. Tenent & aliquo modo Sacramenta, licet iisdem foedum in modum abutantur. Quae omnia nōnullam Christianismi speciem apud homines praeseferunt. Non secus atque veteres olim Iudaei, praesente Christo, tenuerunt ciuitatem, in qua Dei sanctifsimum