Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Caeterùm ingeritur hic difficultas nobis aliqua ⟨p. 84⟩ex verbis Augustini nescio unde conflatis, ¹qui ad devitandam Ethnicorum irrisionem, ita nos sanguinis similitudinem suscipere praedicat, ut veritas interim corporis non desit. Quae verba, ut nostro instituto haud quicquā incommodant, ita multo minus ivvant aduersarios. Namque ut confiteamur, sanguinis similitudinem in sacramento nobis exhiberi: non ilico consequens est, veritatem proinde sanguinis re vera exhiberi. Aut si fieri id aliquo modo concedi possit, at non eo tamen modo, quo similitudo incurrit in oculos: ipsa similiter rei veritas se nobis repraesentat: ²sed alia ratione. Quae autem illa sit, si quaeras: exponet tibi Ambrosius: In similitudinem, inquit, accipis sacramentum, sed verae naturae gratiam virtutenque consequeris. Quibus verbis & similitudinem, simul & veritatem dominici corporis expressam vides. Quarū altera ita adsit, ut nec altera desit tamen. Quomodo autem non desit, si pergis quaerere, necisatis adhuc tibi fecit Ambrosius, dilucidius id explanabit Hilarius, disertissimis verbis de veritate corporis in hunc ³modum scribens: Corpus, inquit, Christi quod sumitur de altari, figura est, dum panis & vinum videtur extra, veritas verò, dumb corpus & sanguis Christi interius creditur, &c.

Caeterùm ingeritur hic difficultas nobis aliqua ⟨p. 84⟩ex verbis Augustini nescio vnde conflatis, ¹qui ad deuitandam Ethnicorum irrisionem, ita nos sanguinis similitudinem suscipere praedicat, vt veritas interim corporis non desit. Quae verba, vt nostro instituto haud quicquā incōmodāt, ita multo minus iuuant aduersarios. Namque vt confiteamur, sanguinis similitudinem in sacramento nobis exhiberi: non ilico consequens est, veritatem proinde sanguinis re vera exhiberi. Aut si fieri id aliquo modo concedi possit, at non eo tamen modo, quo similitudo incurrit in oculos: ipsa similiter rei veritas se nobis repraesentat: