Ex quo vides, Romane […], […] amissis oculis, nihil videas, quae tum […] illorum, de […] & […], […] veteres orthodoxos institutio: & quàm […] non tam ab ecclesiae antiquitate, quàm à veritate scripturae dissidet recens hoc transubstantiationis vestrae nugamentum. Id quod à vestris etiā nonnullis recentior is memoriae consodalibus non minùs acutè perspectum, quàm […] confessum nec ipse ignorare poteris. Neque […] ignotum tibi arbitror vel autorem ipsum, vel autoris 1verba, qui […] ipse transubstantiationem […] negare sit aufus, non dubitavit tamen, […] de re sententiam liberè […]: In synaxi, inquit, transubstantiationem ferō definivit ecclesia: Diu satis crat credere, sive sub pane consecrato, sive quocumque modo adesse verum corpus Christivbi ⟨p. 101⟩rem propius contemplata est, ubi exactius expendit certius praescripsit, &c. Quin nec multū 2ab eadem chorda dissonat Joan. Fyssherus Episc. Roffensis: haud postremus pontificiae ecclesiae Apostolus: qui in libro defensionis suae, pro rege Angliae, de transubstantiatione & usu sacramenti disserens, huc redit denique, ut eam autoritate & ponder ecclesiae niti magis, quàm posse è divinis literis & Evangelio satis probari, confirmet. Neque istud quidem malè. Quis enim ignorat primis illis ecclesiae initijs, multisque post seculis, spirante adhuc Bede, Betramo & Rabano Mauro, usque ad Hildebrandum, & Innocentium tertium, nec auditum transubstantiationis fuisse nomen, quoad tandem in Laterano Concilio publicè lex sancita de substantia panis è sacramento reijcienda, fuisset. Quòd si verò ante hoc concilium certum aliquid publicè ac constanter in ecclesia receptum fuisset, quid sibi tum volunt apud successores tor discrepantium sententiae & opinions, quorum alij dicunt, alij negant, quibusdam ita videtur, quod rursus non concedunt alij: alij putaverunt, quidam 3ita tradunt substantiam panis & vini remanere. Lombardus ipse conuersionem esse autumat. Qualis tamen sit conuersio, formalis, an substantialis, an alterius generis ipse definire non audet. Quin & in eodem luto defixis 4inhaerens pedibus Gabriel Biel: Quomodo sit ibi corpus Christi, utrum per conuersionem alicuius in ipsum, ansine conuersione incipiat ⟨image 104⟩esse corpus Christi cum pane, menentibus substantia & accidentibus panis, expressum negat in Canone bibliae.
Ex quo vides, Romane 〈…〉, 〈…〉 amissis oculis, nihil videas, quae tum 〈…〉 illorum, de 〈…〉 & 〈…〉, 〈…〉 veteres orthodoxos institutio: & quàm 〈…〉 non tam ab ecclesiae antiquitate, quàm à veritate scripturae dissidet recens hoc transubstantiationis vestrae nugamentum. Id quod à vestris etiā nonnullis recentior is memoriae consodalibꝰ non minùs acutè perspectum, quàm 〈…〉 confessum nec ipse ignorare poteris. Neque 〈…〉 ignotum tibi arbitror vel autorem ipsum, vel autoris 1verba, qui 〈…〉 ipse transubstantiationem 〈…〉 negare sit aufus, non dubitauit tamen, 〈…〉 de re sententiam liberè 〈…〉: In synaxi, inquit, transubstantiationem ferō definiuit ecclesia: Diu satis crat credere, siue sub pane consecrato, siue quocumque modo adesse verum corpus Christivbi ⟨p. 101⟩rem propius contēplata est, vbi exactius expendit certius praescripsit, &c. Quin nec multū 2ab eadem chorda dissonat Ioan. Fyssherus Episc. Roffensis: haud postremus pontificiae ecclesiae Apostolus: qui in libro defensionis suae, pro rege Angliae, de transubstantiatione & vsu sacramenti disserens, huc redit denique, vt eam autoritate & pondere ecclesiae niti magis, quàm posse è diuinis literis & Euangelio satis probari, confirmet. Neque istud quidem malè. Quis enim ignorat primis illis ecclesiae initijs, multisque post seculis, spirante adhuc Beda, Betramo & Rabano Mauro, vsque ad Hildebrandum, & Innocentium tertium, nec auditum transubstantiationis fuisse nomen, quoad tandem in Laterano Concilio publicè lex sancita de substantia panis è sacramento reijcienda, fuisset. Quòd si verò ante hoc concilium certum aliquid publicè ac constanter in ecclesia receptum fuisset, quid sibi tum volunt apud successores tor discrepantium sententiae & opiniones, quorum alij dicunt, alij negant, quibusdam ita videtur, quod rursus non concedunt alij: alij putauerunt, quidam 3ita tradunt substantiam panis & vini remanere. Lombardus ipse conuersionem esse autumat. Qualis tamen sit conuersio, formalis, an substantialis, an alterius generis ipse definire non audet. Quin & in eodem luto defixis
- 1Erasmus. in Annot in 1. Cor. 7. In synaxi transubstantiationem serò definivit ecclesia, &c.Erasmus. in Annot in 1. Cor. 7. In synaxi transubstantiationem serò definiuit ecclesia, &c.
- 2Roffensis in li. defensionis pro rege Angliae ex citatione. Joan. Langi in onomē tarijs Justine Martyris. Transubstantia tio quo tempore ortum habuit. Concilium Lateranum sub Innocency 3. anno. 1216.Roffensis in li. defensionis pro rege Angliae ex citatione. Ioan. Lāgi in ōomē tarijs Iustine Martyris. Trāsubstātia tio quo tempore ortum habuit. Concilium Lateranum sub Innocētie 3. anno. 1216.
- 3Roffensis de eucharistia
- 4Lombardus. lib. 4. dist. 10. Gabriel […].Lombardus. lib. 4. dist. 10. Gabriel 〈…〉.
